ಲಡಾಖ್ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ ೫:ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಬಾದಾಮಿಯ ಒಣಬೀಜ

 

RAS_3209ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ಕಾರ್ಗಿಲ್ಲಿನ ಹೋಟೆಲ್ಲೊಂದರಲ್ಲಿ ಮದ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ವಾಹನಗಳೇ ವಿರಳವಾಗಿರುವ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ವೃತ್ತವೊಂದನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಪೋಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಕೈಕುಲುಕುತ್ತಾ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದ್ದ.

ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲದ ಬರಿಯ ಯುದ್ದಗಳೇ ನಡೆದಿರುವ ಈ ಮರಳು ಮತ್ತು ಹಿಮಮಿಶ್ರಿತ ಬೆಂಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಏಕೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿರುವೆ ಎಂಬುದು ಆತನಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು.

ನನಗೂ ಇದು ಒಂದು ಅಚ್ಚರಿಯ ವಿಷಯವೇ.

ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಬಹುಶಃ ಹಿಮದ ಮರುಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳ ಹುಚ್ಚು ಇದಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ನಾನು ಅವನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತ ಸುಮ್ಮನೆ ಮನಸಿನಲ್ಲೇ ಗುಣಗುಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಊಟದ ಹೋಟೆಲ್ಲು ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೆ.

ಮುರುಕು ಮಹಡಿಯೊಂದರತ್ತ ಕೈತೋರಿಸಿ ‘ಹೊರಗಿಂದ ನೋಡಲು ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಒಳಗೆ ಊಟ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬುವ ಹಾಗಿರುತ್ತದೆ’ ಎಂದು ಸೀಟಿ ಊದುತ್ತಾ ಆತ ಮತ್ತೆ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಕಾಯಲು ಹೋಗಿದ್ದ.

ಊಟಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಾ ನಾನು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.

RAS_3214ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತು ಮೇಜಿನ ಸುತ್ತು ಕೂತಿರುವ ಮನುಷ್ಯ ಮುಖಗಳು.

ಯಾರ ಮುಖದಲ್ಲೂ ದಾವಂತವಿಲ್ಲ.

ಯಾರಲ್ಲೂ ಅಸಹನೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಬಹುಶಃ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರೂ ತಾವು ಹೀಗೇ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದೆವೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಒಬ್ಬರ ತಟ್ಟೆಯಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಕೊಟ್ಟುಕೊಂಡು ತಿನ್ನುತ್ತ ಕುಳಿತಿರುವ ಸಂಪ್ರದಾಯಬದ್ಧ ಶಿಯಾ ಕುಟುಂಬಗಳು.

ನಡು ನಡುವೆ ನನ್ನಂತೆ ಕಾಯುತ್ತ ಕುಳಿತಿರುವ ಒಂಟಿ ಮನುಷ್ಯರು.

ಎದುರಿನ ಮೇಜಿನಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಪೋಣಿಸಿಕೊಂಡ ಹ್ಯಾಟೊಂದನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಕುಳಿತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಸುಂದರ ಪುರುಷ ನನ್ನ ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದ.

ಈತನು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ನನ್ನ ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿರುವ ಎಂದು ನಾನೂ ನಕ್ಕೆ.

ನೋಡಿದರೆ ಆತ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದ.

RAS_3206

ಇನ್ನೂ ನೋಡಿದರೆ ಆತನ ಮುಖವೇ ಸದಾ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ಹೋಗಿ ಆತನ ಎದುರು ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ನಾನೂ ನಕ್ಕೆ.

ನಾವು ನಗುವಿನಲ್ಲೇ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡೆವು.

ಯಾಕೆಂದರೆ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಯಾವ ಭಾಷೆಯೂ ಆತನಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಮತ್ತು ಆತನ ಭಾಷೆ ಅಲ್ಲಿರುವ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.

ಬಹುಶ: ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಆತ ನಗು ಅನ್ನುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ತಾನೂ ಊಟಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ.

ಹೋಟೆಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದವನು ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಪೋಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಬಳಿ ಹೋದೆ.

ಆತ ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಟೊಮೆಟೋ ಮಾರುವ ಹೆಂಗಸೊಬ್ಬಳ ಜೊತೆ ಸರಸವೋ ಜಗಳವೋ ಏನೋ ಒಂದನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾ ಆದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಆದಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಟೊಮೇಟೋಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಚೀಲದೊಳಗೆ ತುಂಬುವ ಹುನ್ನಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ.

ನನ್ನ ಕಂಡವನು ನಗುತ್ತಾ ಸುಭಗನಂತೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದ.

ಆತನೊಡನೆ ನಾನು ತಲೆಯ ಮೇಲಿನ ಹ್ಯಾಟಿಗೆ ಹೂ ಮುಡಿದುಕೊಂಡು ನಗುತ್ತ ಹೋಟೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಗಂಡಸಿನ ಕುಲದ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದೆ.

ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಆತನೂ ನಕ್ಕ.

ಆ ಫೋಲೀಸು ಅಧಿಕಾರಿಯು ಹೇಳಿದ ಕಥೆಯು ಮನೋಹರವೂ ನಂಬಲು ಅಸಾಧ್ಯವೂ ಆಗಿತ್ತು.

 

RAS_3819

ಆ ಗಂಡಸು ಕಾರ್ಗಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಸುಮಾರು ಅರವತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಬತಾಲಿಕ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯದವನು.

ಆಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪುರುಷರಿಗಿಂತ ಸುಂದರಿಯರೋ ಅಥವಾ ಪುರುಷರು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗಿಂತ ಸುಂದರರೋ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದ ಹಾಗೆ ಒಬ್ಬರಿಗಿಂತ ಒಬ್ಬರು ಮಿಗಿಲಾಗಿರುವರಂತೆ.

ಅವರು ದನದ ಹಾಲೂ ಕುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ ದನದ ಮಾಂಸವನ್ನೂ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ.

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರ ಯಕ್ಷ ಯಕ್ಷಿಯರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.

ಆದರೆ ಅವರು ಆನಂತರ ಬುದ್ಧನನ್ನು ದೇವರು ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರಂತೆ.

ಬತಾಲಿಕ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಮೂರುನಾಲ್ಕು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇರುವ ಇವರನ್ನು ದರ್ದ್ ಗಳೆಂದೂ ಬ್ರೋಗ್ಪಾಗಳೆಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರಂತೆ.

ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋದ ಆ ಪೋಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯು ಆದರೆ ನಿನಗೆ ಅವರ ಪ್ರಾಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿದ್ದರೂ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೋಗಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.ಆ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಆಚೆಕಡೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಬಾಲ್ತಿಸ್ತಾನ. ಈಚೆಕಡೆ ಇಂಡಿಯಾದ ಬತಾಲಿಕ್ ಬೆಟ್ಟಗಳು.ನಡುವೆ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಈ ಹಳ್ಳಿಗಳು.ಹೋಗಲು ಸೇನೆಯ ಅನುಮತಿ ಬೇಕು.ಒಂದು ವೇಳೆ ಹೋದರೂ ಅವರೇನೂ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡಲಾರರು.ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ನಿನ್ನಂತಹ ಕಂದು ಮುಖದ ಭಾರತೀಯರಿಗಿಂತ ಬೆಳ್ಳಗಿರುವ ಯುರೋಪಿಯನ್ನರೇ ಇಷ್ಟ. ಅವರ ಪೂರ್ವಜರು ಯುರೋಪಿನಿಂದ ದಂಡೆತ್ತಿ ಬಂದ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರನ ಕುಲದವರು.ಅವರು ನಿಜವಾದ ಆರ್ಯನ್ನರು.ನಮ್ಮಂತವರತ್ತ ಕಣ್ಣೆತ್ತಿಯೂ ನೋಡಲಾರರು ಎಂದ.

RAS_3842

ಆಮೇಲೆ ಇನ್ನೊಂದು ಗುಟ್ಟನ್ನೂ ಹೇಳಿದ.

ಅದು ಇನ್ನೂ ತಮಾಷೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಅದೇನೆಂದರೆ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಜರ್ಮನಿಯ ಕೆಲವು ಸುಂದರಿಯರು ಪ್ರವಾಸಿಗಳ ಹಾಗೆ ಬಂದು ಈ ಕಣಿವೆಗಳನ್ನು ಇಳಿದು ಈ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ತಂಗಿ ಇಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳಿರುವ ವಿವಾಹಿತ ಬ್ರೋಗ್ಪಾ ಪುರುಷರನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ವರಿಸಿ ಬಸುರಿಯರಾಗಿ ಹೋಗಿರುವರಂತೆ.

ಅವರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳು ನಿಜವಾದ ಆರ್ಯನ್ನರಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವರಂತೆ.

ಬಹುಶಃ ನಾನು ಹೋಟೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೋಡಿದ ಗಂಡಸೂ ಹೀಗೇ ಜರ್ಮನಿಯಿಂದ ಬರಬಹುದಾದ ಬಿಳಿಯ ಸುಂದರಿಯೊಬ್ಬಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರಬಹುದು.

ಬಹುಶ: ಆತನು ತನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರಬಹುದಾದ ಆ ನಗು ಆಕೆಗಾಗಿಯೇ ಮೀಸಲಿರಬಹುದು.

ಬಹುಶಃ ಆತನ ಹ್ಯಾಟಿನ ಮೇಲೆ ಪೋಣಿಸಿರುವ ಕೃತಕ ಹೂಗಳೂ ಕೂಡಾ ಆಕೆಗಾಗಿಯೇ ಇರಬಹುದು ಎಂದೆಲ್ಲ ಎಣಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ನಡೆದ ನಾನು ಮಗದೊಂದು ದಿನ ಅದು ಹೇಗೋ ಸಾದಿಸಿ ಅವರ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೂ ಹೋಗಿ ನೋಡಿಯೇ ಬಂದೆ.

RAS_3932ಹೋಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಹಿಮಪರ್ವತಗಳ ಅಡಿಯ ಶಿಲಾಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ಸೀಳಿ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ಸಿಂಧೂ ನದಿಯ ದಡದ ಈ ನಾಲ್ಕು ಹಳ್ಳಿಗಳು.

ಧರ್ಮ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿರುವ ಸ್ವರ್ಗತೋಪುಗಳ ಹಾಗಿರುವ ಸಕ್ಕರೆಬಾದಾಮಿ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಅಡಗಿರುವ ಮನೆಗಳು.

ಸ್ವಲ್ಪ ಸೋಮಾರಿಗಳ ಹಾಗೆಯೂ ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಬೇಜವಾಬ್ಧಾರಿಯಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಹಾಗೆಯೂ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿರುವ ಗಂಡಸರು.

ಮೂಗಿನಿಂದ ಸಿಂಬಳ ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಜಾರುವ ಯೂನಿಪಾರ್ಮ್ ಲಂಗವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಶಾಲೆಯ ಕಂದಮ್ಮಗಳು.

ಗಂಡಸರ ಕುರಿತು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಹಗುರಭಾವನೆಯನ್ನು ಮುಖದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಮನೆವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿರುವ ಸ್ತ್ರೀಯರು.

RAS_3926

ರೂಪವೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರವಾಸೀಧಾಮವಾಗಿರುವ ಉತ್ತರದ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರ ಮನುಷ್ಯರ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದರು.

ಜೊತೆಗೆ ಆಸೆಬುರುಕರೂ ಆಗಿದ್ದರು.

ಪ್ರವಾಸಿಗಳು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುತ್ತಾರೆ.ತೆಗೆದ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಾರುತ್ತಾರೆ.ಹಾಗಾಗಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುವ ಮೊದಲು ನೀವು ಅವರಿಂದ ಕಾಸು ವಸೂಲಿ ಮಾಡಿ ಎಂದು ಆ ನಾಲ್ಕೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಮುಖಂಡರು ಫರ್ಮಾನು ಹೊರಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಕ್ಯಾಮರಾ ಕೈಗೆತ್ತಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವರು ಕಾಸಿಗಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅದೊಂದು ಥರಾ ತಮಾಷೆ ಎನಿಸಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ.

ಹಸಿದವನಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಣಗಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ಸಕ್ಕರೆಬಾದಾಮಿ ಬೀಜಗಳು.

ತುಂಬ ಹೊತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿದವನಿಗೆ ಮನುಷ್ಯ ಸೌಂದರ್ಯಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚುಹೊತ್ತು ನೋಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ಮುಂದಿನ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಬಾದಾಮಿಯ ಒಣಬೀಜದ ಬದಲು ತಿನ್ನಲು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಅನ್ನ ಸಿಗಬಹುದೋ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.RAS_3920

Photos by the author

29 December, 2013

(ಮುಂದುವರಿಯುವುದು)

Advertisements

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s