ಕತ್ರೀನಾಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಕಥೆಗಳು

2012-01-25_0560ಕಂಡದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಮುಟ್ಟುತ್ತ, ಮೂಸುತ್ತ, ಮೇಯುತ್ತಾ ಒಂದು ಗಂಡಾಡಿನಂತೆ ಒಬ್ಬನೇ ಅಂಡಲೆಯುವುದು ಒಂದು ತರಹ ಚಂದ.

ಹೆಗಲ ಮೇಲೊಂದು ಮಗುವನ್ನು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿಕೊಂಡು ತಣ್ಣಗಿನ ನೀರ ಆಳದಲ್ಲಿ ಇಂಚಿಂಚು ಇಳಿಯುವುದು ಬೇರೆಯದೇ ಚಂದ.

ನಿಮ್ಮ ಭುಜವೇ ನೀರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮಗುವಿನ ಪುಟ್ಟಪಾದಗಳು ಮಾತ್ರ ನೀರಲ್ಲಿ ತೊಯ್ದು ಅದು ಕೇಕೆ ಹಾಕುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.ನಾವು ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದು ನಮಗೆಷ್ಟು ಆಪ್ಯಾಯಮಾನ ಅನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮಗುವೊಂದು ಲೋಕವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಸಂಭ್ರಮ, ಹೊಸ ಕಣ್ಣುಗಳೆರಡು ಜೀವಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು, ನಮಗೆ ಸಿಲುಕದ ಅಚ್ಚರಿಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಎಟುಕುತ್ತಿರುವುದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ವಿವರಿಸಲಾಗದ್ದು.

ಕಳೆದ ವಾರ ಹಾಗೆಯೇ ಆಯಿತು.

ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಜರ್ಮನ್ ಸಂಜಾತೆ ಯಕ್ಷಗಾನ ಕಲಾವಿದೆ ಕತ್ರೀನ್ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಗೆಳತಿ ಸೂಜಾನ್ ಇವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ನಿತ್ಯ ಅಲೆದಾಟದ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಹೋದೆ.

ಮೊದಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸದ ದಾರಿ, ಹೀಗೇ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗದ ಭೂಮಿ, ಯಾರು ಹೇಗೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದ ಮುಖಗಳು, ಪುರಾಣವೋ ಕನಸೋ ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗದ ಹಾಗುಹೋಗುಗಳು, ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಹಗಲಿನಷ್ಟೇ ನಿಖರ ಮತ್ತು ಸತ್ಯ.

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಂಡು ಪುನಹ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಕತ್ರೀನ್ ಗೆ ಈಗ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲವೂ ಹಾಗೇ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆಯಂತೆ.

‘ಇದುವರೆಗೆ ಇದ್ದ ನಾನು ನಾನಲ್ಲ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ.ಈಗ ನಾನು ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ.ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ’ ಎಂದು ಇಮೇಲ್ ನಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿ ಅದೃಶ್ಯಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

P1030508ನಾವು ಮೊದಲು ಹೋದ ಜಾಗ ಕೇರಳದ ಬೈತೂರಪ್ಪನ ದೇಗುಲ.ಅದು ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಶಿವನಿಗೂ ಅರ್ಜುನನಿಗೂ ಕಾಳಗ ನಡೆದ ಜಾಗ.ಅರ್ಜುನನ ಬೆನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಪಾರ್ವತಿಯ ಬಯಕೆಗೆ ಶಿವನು ಮಣಿದು ಒಂದು ಕಾಡುಹಂದಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಆ ಹಂದಿಗಾಗಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೂ ಆತನಿಗೂ ರಣರಂಪ ಹೋರಾಟ ನಡೆದು ಶಿವನು ಬೇಕೆಂತಲೇ ಸೋತವನಂತೆ ನಟಿಸಿದ್ದ.ಆಗ ಶಿವನ ಮೇಲೇರಿದ ಅರ್ಜುನನ ಬೆನ್ನು ಪಾರ್ವತಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿ ಆಕೆಯ ಖುಷಿಕಂಡು ಶಿವ ತಾನೂ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ್ದ ಜಾಗವದು.

ತ್ರೇತಾಯುಗವೂ ಕಳೆದು,ದ್ವಾಪರ ಯುಗವೂ ಕಳೆದು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೇರಳದ ಇರಿಟ್ಟಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಕಾಡು ಕಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಈ ಹೋರಾಟದ ಕುರುಹುಗಳು ಕಂಡುಬಂದು ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಶಿವನ ದೇಗುಲವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದರು.

ನಮ್ಮ ಕೊಡಗಿನವರಿಗೂ ಕೇರಳದ ಮಲಯಾಳಿಗಳಿಗಳಿಗೂ ಕಲಿಗಾಲದ ಮೊದಲಿಂದಲೂ ಕೊಂಡುಕೊಡುವ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವಿದೆ.ಎತ್ತುಗಳ ಮೇಲೆ ಅಕ್ಕಿಮೂಟೆಗಳನ್ನು ಹೇರಿ ಕಾಡು ಕಂಡಿಗಳನ್ನಿಳಿದು ಅಕ್ಕಿ ಮಾರಿ ವಾಪಾಸು ಬರುವಾಗ ಉಪ್ಪುಮೂಟೆಗಳನ್ನೂ ಮೆಣಸು ಖಾರಗಳನ್ನೂ ಆಗಿನಿಂದಲೇ ತರುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.

ಆ ಬರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ದೇವತೆಯರೂ, ಭಗವತಿ, ಭೂತಗಣಗಳೂ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಬಂದು ಕೊಡಗಿನ ಸ್ವರ್ಗಸದೃಶ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಯೂ ಆಗಿದೆ.

ಕಲಿಗಾಲದ ಒಂದು ದಿನ ಕೊಡಗಿನ ಒಂದು ಸೀಮೆಯ ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆಯ ಯಜಮಾನನ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸೀಮೆಯ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಕೆಟ್ಟ ಯಜಮಾನ ಹೊಡೆದಾಟಕ್ಕೆ ಬಂದನಂತೆ.

ಪಾಪ! ಒಳ್ಳೆಯವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಬಲಹೀನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.ಕೆಟ್ಟವರಲ್ಲಿ ಆಯುಧಗಳೂ,ಕಾಲಾಳುಗಳೂ,ಕೊಬ್ಬೂ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ.

ಏನು ಮಾಡುವುದೆಂದು ತೋಚದ ಒಳ್ಳೆಯ ಯಜಮಾನ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಬೈತೂರಿನ ಈ ಶಿವನ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದನಂತೆ.

ಶಿವ ‘ನೀನು ಸುಮ್ಮನೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿರು.ಏನೂ ಮಾಡಬೇಡ.ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ’ಅಂದನಂತೆ.ವಾಪಾಸು ಬಂದ ಒಳ್ಳೆಯ ಯಜಮಾನ ಸುಮ್ಮನೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನಂತೆ.ಶಿವ ಕಳಿಸಿದ ಗಣಗಳು ಹೊಡೆದಾಟಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕೆಟ್ಟ ಯಜಮಾನನ ಮೇಲೆ ಬೆಂಕಿಕೊಳ್ಳಿಯ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿ ಅವನು ಸೋತು ಸುಣ್ಣವಾಗಿ ಓಡಿ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದನಂತೆ.

ಆ ಒಳ್ಳೆಯ ಯಜಮಾನನ ಸಂತತಿಯವರು ಈಗಲೂ ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ನಡೆಯುವ ಬೈತೂರಪ್ಪನ ಉತ್ಸವದಂದು ಎತ್ತುಗಳ ಮೇಲೆ ಅಕ್ಕಿ ಹೇರಿ ಶಿವನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಬರುತ್ತಾರೆ.ಮೊದಲಾದರೆ ಅವರೇ ಸ್ವತಃ ಎತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಅಕ್ಕಿ ಹೇರಿಕೊಂಡು ಕೊಟ್ಟು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.ಈಗ ಕಾಫಿ ಏಲಕ್ಕಿಗೆ ರೇಟು ಬಂದ ಮೇಲೆ ಆಳುಗಳು ಎತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಹೇರಿಕೊಂಡು ಕೊಟ್ಟು ಬರುತ್ತಾರೆ.ಇವರು ಕಾರೋ ಜೀಪೋ ಹತ್ತಿಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇರುಳು ಇದ್ದು ಮೈದಣಿಯುವಂತೆ ಶಿವನ ಮುಂದೆ ನರ್ತಿಸಿ ಬರುತ್ತಾರೆ.

P1030521ದಾರಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ಈ ಕತೆಗಳನ್ನೂ, ಇಂತಹದೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕತೆಗಳನ್ನೂ ತಮಾಶೆಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ನಾನೂ ಕ್ಯಾತ್ರೀನಳೂ,ಸೂಜಾನಳೂ ಬೈತೂರು ತಲುಪುವಾಗ ಕತ್ತಲಾಗಿತ್ತು.ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ವಾಪಾಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಎತ್ತುಗಳೂ ಆಳುಗಳೂ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಬೆಟ್ಟಹತ್ತಿ ಕೊರಕಲು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದರು.ನಾವು ಹೋದಾಗ ಬೈತೂರಪ್ಪನ ದೇಗುಲ ಸಂಜೆಯ ಹೊಂಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ನಿಂತಿತ್ತು.ಪಾತ್ರಿಯೊಬ್ಬನ ಮೈಮೇಲೆ ಬಂದಿದ್ದ ಶಿವ ಮನೋಹರನಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ.ಅದಾಗ ತಾನೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಯಕ್ಷಿಯರಂತೆ ತಲುಪಿದ ಕ್ಯಾತ್ರಿನಳನ್ನೂ ಆಕೆಯ ಗೆಳತಿ ಸೂಜಾನ್ನಳನ್ನೂ ಕೇರಳದ ಮಂದಿ ಭಯವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅವರ ಜೊತೆ ದೊಣನಾಯಕನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಅವರನ್ನೇ ತದೇಕಚಿತ್ತಳಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೇರಳದ ಬಾಲೆಯೊಬ್ಬಳು ‘ಇವರ ಕೂದಲೂ ಚಿನ್ನದಲ್ಲೇ ಮಾಡಿದ್ದಾ’ ಎಂದು ಮುಟ್ಟಿನೋಡಿದಳು.

P1030528ಕೇರಳದ ನಾರಿಯರ ಸ್ವರ್ಣದ ಮೋಹವನ್ನು ಮೊದಲೇ ಅರಿತಿರುವ ನಾನು ‘ಇಲ್ಲಾ ಇದು ಚೌರಿಯ ಕೂದಲು.ಚಿನ್ನದ ಕೂದಲನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ನೀನು ಎಲ್ಲಾದರೂ ಕದಿಯಬಹುದು ಎಂದು ಹೆದರಿ’ ಎಂದು ಜೋಕು ಮಾಡಿದ್ದೆ.

ಐತಿಹ್ಯ,ಇತಿಹಾಸ,ಪಾರ್ವತಿಯ ಮಮಕಾರ,ಶಿವನ ವಾತ್ಸಲ್ಯ, ಅರ್ಜುನನ ಠೇಂಕಾರ, ಆ ಬಾಲಕಿಯ ಚಿನ್ನದ ಮೋಹ, ಕರಗುತ್ತಿರುವ ಚಿನ್ನದಂತಹ ಬೆಳಕು, ಒಂದು ತರಹದ ಗಾಂಭೀರ್ಯದಿಂದಲೇ ತನ್ನ ಕುಣಿತದ ಕೊನೆಯ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಶಿವನ ಪಾತ್ರಿಯ ಕಿವಿಯ ಝಮಕಿ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಚಂದ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಜೊತೆಗೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಭಕ್ತಿನಿಮೀಲಿತಳಾಗಿ ನಿರುಕಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಜರ್ಮನ್ ಸುಂದರಿ ಕತ್ರೀನಳೂ.

ಈ ಕತ್ರೀನ್ ಯಕ್ಷಗಾನದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನ ಪಾತ್ರವನ್ನೂ, ಕರ್ಣನ ಪಾತ್ರವನ್ನೂ,ಶಿವನಪಾತ್ರವನ್ನೂ ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ಮಾಡುವಾಕೆ.ಚಂಡೆಮದ್ದಲೆಯ ರಿಂಗಣಕ್ಕೆ ಮರುಳಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಕರಾವಳಿಗೆ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ.ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ತಾಯಿ.ಒಬ್ಬಳಿಗೆ ಉಷಾ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ.ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಯಶೋಧರಾ.ಅವರೂ ತಾಯಿಯ ಹಾಗೆ ಚಂಡೆಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಕುಣಿಯಲು ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

‘ಯಾಕೋ ನಿನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷ ಮುಲ್ಲರ ಮಹರ್ಷಿಯ ಆತ್ಮ ನೆಲೆಸಿರುವ ಹಾಗೆ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ.ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನೀನು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೀಗೆ ನೋಡುತ್ತಿರುವೆ’ ಎಂದು ನಾನು ಆಕೆಗೆ ಛೇಡಿಸಿದ್ದೆ.

ಆಕೆ ಸುಮ್ಮಗೆ ನಕ್ಕಿದ್ದಳು.

2012-01-25_0581ದೇವದೇವತೆಯರು ನಡೆದಾಡಿದ ತಡಿಯಂಡ ಮೋಳು ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಅವರಿಬ್ಬರು ಹತ್ತಿದರು.ಬೆಟ್ಟಕುರುಬರ ಕರಿಂಗಾಳಿ ದೇವತೆಯ ದೇಗುಲವನ್ನೂ ನೋಡಿದರು.ಟೀಪು ಸುಲ್ತಾನನ ಸೆರೆಯಿಂದ ಪಾರಾದ ಮಂಗಳೂರಿನ ಕ್ರೈಸ್ತರಿಗಾಗಿ ಕೊಡಗಿನ ರಾಜ ವೀರಾಜಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಸಿದ ಹಳೆಯ ಇಗರ್ಜಿಯನ್ನೂ ಕಂಡರು.ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ದುಬಾರೆಯಲ್ಲಿ ಆನೆಯೊಂದರ ಮೇಲೆ ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ಏರಿ ಕಾಡಿಗೊಂದು ಸಣ್ಣ ಸುತ್ತೂ ಬಂದರು.

ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ಕನ್ನಡದ ಟೀವಿ ಚಾನೆಲ್ಲಿಗರು ಕತ್ರೀನ್ ಳ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಮೋಹದ ಕುರಿತು ಪ್ರಸಾರಮಾಡಿದರು.ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಮರುಳಾಗಿರುವ ಜರ್ಮನ್ ಮಹಿಳೆ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಯಾಕೋ ಕತ್ರೀನ್ ಗೆ ಸುಸ್ತಾದ ಹಾಗಿತ್ತು.ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಂತಿರುಗುವ ಮೊದಲು ಆಕೆ ನಿತ್ರಾಣಗೊಂಡಿದ್ದಳು.

‘ನಾನು ಏನೆಂದು ನನಗೇ ಈಗ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.ನೀವೆಲ್ಲ ತಿಳಿದಿರುವ ಯಾವುದೂ ನಾನಲ್ಲ, ನಾನಲ್ಲ’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಳು.

‘ಅಯ್ಯೋ ಜರ್ಮನ್ ಮಹಿಳೆಯೇ ಸುಸ್ತಾಗದಿರು.ನಮ್ಮ ಕಡೆ ಸ್ವಲ್ಪ ವೇದಾಂತ ಹೆಚ್ಚು.ಭಾವನೆಗಳೂ ಹೆಚ್ಚು.ಕಥೆಗಳೂ,ಪುರಾಣಗಳೂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳೂ ನೆಮ್ಮದಿ ಕೆಡಿಸುವಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು.ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹಾಯುವ ಗಾಳಿಯ ಹಾಗೆ ಏನಕ್ಕೂ ತಾಗದ ಹಾಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿರಬೇಕು.ನೀನು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕಾದಂಬರಿ ಬರಿ.ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಬರೆಯದಿದ್ದರೆ ನಾನೇ ಬರೆದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.ಜಾಗ್ರತೆ’ ಎಂದು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ.

***********

P1030642ಕತ್ರೀನ್ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ಸಂಜೆಗತ್ತಲಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಬೆಟ್ಟಕುರುಬರ ಕರಿಂಗಾಳಿ ದೇವತೆಯ ದೇಗುಲ ಬೇರೆಯೇ ತರಹ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ಅದರ ಕಥೆಯೂ ಕೂಡಾ.ಬಂಡೆಯ ರೂಪದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಹಸುಗಳ ಕೈಯಿಂದ ಹಾಲು ಕುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕರಿಂಗಾಳಿ ದೇವತೆಯ ಕಥೆ ಅದು.

ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷದ ಹಣ್ಣುಹಣ್ಣು ಬೆಟ್ಟಕುರುಬರ ಮುದುಕಿಯೊಬ್ಬಳು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಳು.ಸಾಯಲು ತಯಾರಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಈ ಅಜ್ಜಿ ಅನ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಅಂಗಿಯಿಲ್ಲದೆ ನಿತ್ರಾಣವಾಗಿದ್ದಳು.ಆಕೆಯ ಮೈಯಿಂದ ಕಡುಬಡತನದ ಕೆಟ್ಟ ಪರಿಮಳಗಳೂ, ಆಕೆಯ ಬಾಯಿಂದ ದೇವಾನುದೇವತೆಯರ ಅಮೋಘ ಕಥೆಗಳೂ ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೊರಟು ಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ನಾವು ದೇವತೆಯಂತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಆ ತಾಯಿ ಹಸಿವು ತಡೆಯಲಾರದೆ ಸಾಯಲು ಹೊರಟಿದ್ದಳು.ಆಕೆಯ ಹಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಸಿವಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕಂದಮ್ಮಗಳು ಈ ಕಥೆಗೂ ತಮಗೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ವಿಷಣ್ಣರಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.

‘ಬಾ ಕತ್ರಿನ್, ಹೋಗುವಾ ನಮ್ಮ ಕಥೆಗಳೇನೋ ಕೇಳಲು ಮಜಬೂತಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಆದರೆ ಕಾಡಿನೊಳಗಡೆ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಈ ಬೆಟ್ಟಕುರುಬರನ್ನೂ ಅವರ ಕಥೆಗಳನ್ನೂ ನಾವು ಹಿಂಡಿ ಹಿಪ್ಪೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ’ ಎಂದು ವ್ಯಘ್ರನಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ.

ಕತ್ರೀನ್ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ‘ಹೌದು’ಅಂದಿದ್ದಳು.2012-01-26_0957

Photos By the Author

January 2012

 

Advertisements

ಜೀವನವೆಂಬ ಮನೋಹರ ಆಹಾರ ಚಕ್ರ

madikeri-yesterday4-1ಮಡಿಕೇರಿಯ ಅತ್ಯಂತ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜಾಸೀಟಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲೆ ಸ್ಟೋನ್ ಹಿಲ್ ಎಂಬ ಗುಡ್ಡವಿದೆ. ಮುಂಜಾನೆ, ಅಪರಾಹ್ನ, ಇರುಳು ಎಲ್ಲ ಹೊತ್ತಲ್ಲೂ ನಾನಿರುವ ಇಲ್ಲಿ ಮಂಜು ಮುಸುಕಿರುತ್ತದೆ. ಮಳೆ ಇರುಚಲು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಇದೇನು ಹೊಸತಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಊಳಿಡುವ ಮಳೆಗಾಳಿ, ಚೀರುವ ಜೀರುಂಡೆ ಮತ್ತು ವಟಗುಟ್ಟುವ ಕಪ್ಪೆಗಳ ಏಕಾಂತ.
ಹಗಲು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಹೂಬಿಸಿಲು ಬಿದ್ದು ಎಲ್ಲರೂ ಹೊಳೆಯ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ.
ಎಲ್ಲವೂ ಎಷ್ಟು ಸುಂದರ ಮನುಷ್ಯನ ಸೌಂಧರ್ಯೋಪಾಸನೆಯೊಂದರ ಹೊರತಾಗಿ ಎಂದು ನಾನೂ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ.

ಮೊನ್ನೆ ಸ್ನೇಹಿತನೊಬ್ಬ ರಾತ್ರಿ ಎರಡನೆಯ ಜಾವಕ್ಕೆ ಎಬ್ಬಿಸಿ ‘ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಯಾಕೋ ಒಂಟಿತನ, ಒಂದು ನೂರು ಸಲ ಮದುವೆಯಾದರೂ ನನ್ನ ಈ ಒಂದು ಒಂಟಿತನ ಹೋಗಲಾರದು ಮಾರಾಯಾ’ ಎಂದು ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಬಡಬಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ನಾನು ಏನೋ ಒಂದು ಅನೂಹ್ಯ ಸಂತಸದಲ್ಲಿ ಅವನ ಒಂಟಿತನಕ್ಕೆ ಲವಲೇಸವೂ ಬೆಲೆಕೊಡದೆ ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ.
ಪುನಃ ಬೆಳಗಿನ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಜಾವದಲ್ಲಿ ಎಬ್ಬಿಸಿ, ‘ಇದೋ ನಿನ್ನ ಬಾಗಿಲಿನ ಎದುರಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದ.
ಏನೋ ಒಂದು ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಏಳುತ್ತಿರುವೆ ಎಂದು ಒಂದೂ ಗೊತ್ತಾಗದೆ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಾನು ಎದ್ದು ನೋಡಿದರೆ ಆತ ಮಂಜಿನ ನಡುವೆ ನೆರಳಿನಂತೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಮನೆ ತ್ಯಜಿಸಿ ಬಂದ ಮಗುವೊಂದನ್ನು ಕಂಡಂತೆ ಅನಿಸಿ ಆತನನ್ನು ಒಳಗೆ ಒಯ್ದು ಕಂಬಳಿ ಹೊದೆಸಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ.
ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಆತನ ಒಂಟಿತನವೂ ನನ್ನ ವಾತ್ಸಲ್ಯವೂ ಎಲ್ಲವೂ ಯಕಶ್ಚಿತ್ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಬೋರ್ಗರೆಯುವ ಗಾಳಿ, ಮುತ್ತಿರುವ ಮಂಜು, ರಾಚುತ್ತಿರುವ ಮಳೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಮೂಡುತ್ತಿರುವ ಸಣ್ಣ ಬೆಳಕು ಈ ಎಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ನಾನೂ ಇರುವೆ ಎಂದು ಓಡಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಣ್ಣಸಣ್ಣ ಖಾಸಗೀ ನೋವುಗಳು.

DSC_9639

ನಿನ್ನೆಯ ಇರುಳು ಯಾರೂ ಓಡಾಡದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಂಜು ಮಳೆಯ ನಡುವೆ ಇಲ್ಲೊಂದು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎಂತಹ ಪ್ರಖರ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲೂ ಕಾಣದ ಇಳಿಜಾರಿನ ದಾರಿ. ಬೆಚ್ಚಗಿರುವುದು ಉಸಿರು ಮಾತ್ರ.
‘ಆಹಾ ನನ್ನ ಸಖಿಯಂತಹ ಇರುಳೇ’ ಎಂದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ನಡುರೋಡಿನಲ್ಲಿ ಮುದುಕನೊಬ್ಬ ಮಳೆಯ ನಡುವೆ ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಚಾಚಿಕೊಂಡು ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕಳಚಿದ ಅಂಗಿಯನ್ನು ಒದ್ದೆಮಾಡಿ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಹಾದಿಗೆ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ. ನೋಡಿದರೆ ಅವನ ಬಲಗಣ್ಣಿನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣುಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಣ್ಣಿರಬೇಕಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪೊಟರೆಯ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
‘ಇದು ನನ್ನ ಜಮ್ಮಾ ಜಾಗ ಯಾರಿಗೂ ಬಿಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.ನಿನಗೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಅವನ ಮಾತೃ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ.
‘ಆಯ್ತು ಯಜಮಾನರೇ ಇದು ನಿಮ್ಮದೇ ಜಮ್ಮಾ ಜಾಗ. ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಎಡಗೈಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಈ ಬಡವನಿಗಾಗಿ ಸರಿಸಿ.ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ತುಂಬಾ ಹಸಿವಾಗುತ್ತಿದೆ’ ಅಂತ ಬೇಡಿಕೊಂಡೆ.
‘ಆಯ್ತು’ ಅಂತ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೈ ಸರಿಸಿ ಹೋಗಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ.
ಆಮೇಲೆ ಯಾರೋ ಹೇಳಿದರು ‘ಅದು ಸ್ಮಶಾನವಾಗಿದ್ದ ಜಾಗ. ನೀವು ನೋಡಿದ್ದು ಯಾರದಾದರೂ ದೆವ್ವವಾಗಿರಬಹುದು’ ಅಂತ.
ಈಗ ಆ ಕರುಣಾಳು ದೆವ್ವವನ್ನು ನೆನೆದುಕೊಂಡು ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದ ಅದರ ಅವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನೆನೆದು ಮಮತೆಯೂ ಬರುತ್ತಿದೆ.
ನಾನು ದೆವ್ವ ನೋಡಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಸುದ್ದಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಇವತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಹೆಂಗಸೊಬ್ಬರು ‘ದೆವ್ವ ನೋಡಿದ್ರಾ ಸಾರ್’ ಅಂತ ಕೇಳಿದಳು.
‘ಹೌದು’ ಅಂತ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದೆ.
‘ಅಯ್ಯೋ ನನಗೆ ಯಾಕೋ ಬೇಜಾರಾಗುತ್ತಿದೆ ಸಾರ್’ಅಂದಳು.
‘ಯಾಕೆ’ ಅಂತ ಕೇಳಿದೆ.
ಆಕೆಯ ಗಂಡ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯವನಂತೆ. ಚೆನ್ನಾಗಿಯೂ ಇದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ತಾರಾಮಾರಾ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನಂತೆ.
‘ಯಾಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನೆ’ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ.
ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಆತನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮಾತನಾಡುತ್ತವಂತೆ. ಹೆಂಡತಿಯ ಕುರಿತು ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತವಂತೆ. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕುಪಿತನಾಗುವ ಆತ ಹೊಡೆಯಲು ಶುರುಮಾಡುತ್ತಾನಂತೆ. ಆಮೇಲೆ ರಮಿಸುತ್ತಾನಂತೆ.

‘ಸಾರ್, ಇದುವರೆಗೆ ಗಂಡ ಹೊಡೆದಾದ ಮೇಲೆ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಹೊರಗಿನ ಕಲ್ಲು ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಾ ಕೂರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಈಗ ನೀವು ದೆವ್ವವನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಹೊರಗೆ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಕೂರಲೂ ಹೆದರಿಕೆ ಸಾರ್. ಏನ್ಮಾಡೋದು’ ಅಂತ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಆ ದೆವ್ವವನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇ ತಪ್ಪಾಯಿತು ಅನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಆಕೆಯ ಮುಖಭಾವವಿತ್ತು.

DSC_2545
ಕಳೆದ ವಾರ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲಿನ ಸರಕಾರೀ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡ ಕಟ್ಟಡ. ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ತಿರುಗಿದರೂ ಹೊರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಹೋದಾಗ ನನ್ನ ಪರಿಚಿತರೊಬ್ಬರು ಮೆಟ್ಟಲು ಇಳಿದು ಮೆಟ್ಟಲು ಹತ್ತಿ ಕಂಗೆಟ್ಟು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
‘ಏನ್ಸಮಾಚಾರ..’ ಎಂದೆ.
ನೋಡಿದರೆ ಅವರೂ ನನ್ನ ಹಾಗೆಯೇ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆಮೇಲೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ್ದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿಕೊಂಡು ನಗಾಡಿದೆವು. ಮತ್ತು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುವ ಸರಕಾರೀ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪವನ್ನು ಬೈಯುತ್ತಾ ಟೀ ಕುಡಿದೆವು.
ನಾನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಉದ್ದೇಶ ವಯಸ್ಸಾದ ಮುದುಕರೊಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡುವುದಾಗಿತ್ತು.
ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಶ್ರೀಮಂತರೇ ಆಗಿದ್ದ ಪ್ಲಾಂಟರ್.. ಆದರೆ ಈಗ ವಯಸ್ಸಾಗಿ ತಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಈ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದರು.
ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಕಳೆದರೂ ಆ ಮುದುಕನನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿಲ್ಲವಂತೆ ಅಂತ ಯಾರೋ ಹೇಳಿದ್ದರು.
ಹೋಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಅವರನ್ನು ಅವರ ಅಣ್ಣನೋ ತಮ್ಮನೋ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರು.
ಅವರು ಮಲಗಿದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಬಿಕ್ಷುಕನೊಬ್ಬನನ್ನು ಕಾಲು ಕತ್ತರಿಸಿ ಮಲಗಿಸಿದ್ದರು.
ಆತನ ಹೆಂಡತಿಯೂ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಜನ ಸಾಲುಸಾಲು ಮಕ್ಕಳೂ ಇವನೊಬ್ಬನನ್ನೇ ವಾರ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಕ್ಷೆ ಎತ್ತಲು ಹೋಗಿದ್ದರು.
ಅವರು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ ಬರುವಾಗ ಹಣ್ಣುಹಂಪಲು ತರುತ್ತಾರಂತೆ. ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರುತ್ತಾರಂತೆ. ಉಳಿದಂತೆ ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ರೋಗಿಗಳೇ ಆತನನ್ನು ತಮ್ಮನಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.
‘ನಮ್ಮದು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವ ಕುಲ ಅಲ್ಲ ಸಾರ್,ಚಪ್ಪಲಿ ಹೊಲಿಯುವ ಜಾತಿ. ಸಣ್ಣದಿನಲ್ಲೇ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರು. ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಬಿಕ್ಷುಕನಾದೆ. ಆಮೇಲೆ ಚಿಂದಿ ಹೆಕ್ಕುವ ಜಾತಿಯ ಬಿಕ್ಷುಕಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾದೆ. ಈಗ ನಾವು ಐದೂ ಜನ ಬಿಕ್ಷೆ ಎತ್ತುತ್ತೇವೆ’ ಎಂದು ನಗುತ್ತಲೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ.
ತನ್ನ ಕಾಲು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದೂ ಆತನಿಗೆ ಹೇಳಲು ದೊಡ್ಡ ಸಂಗತಿಯಾಗಿರುವಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

DSC_8291

ನಿನ್ನೆ ಇಲ್ಲೊಬ್ಬರು ಹಿರಿಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಕಾಡಿನ ನಡುವೆ ಏಲಕ್ಕಿ ತೋಟ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಅವರು ಹಳ್ಳಿಶಾಲೆಯ ಮೇಷ್ಟರಾಗಿ ನಿವೃತ್ತರಾಗಿ ದಶಕಗಳೇ ಕಳೆದಿವೆ. ಮದುವೆಯಾಗಿ ಅರ್ಧಶತಮಾನಗಳೂ ಉರುಳಿವೆ. ಅವರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಅಂದರೆ ಪ್ರಾಣ. ಎಷ್ಟೋ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಈ ಕೊಡಗು ದೇಶಕ್ಕೆ ಗುಳೆಬಂದ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು ಇವರು. ಹಳಗನ್ನಡದ ಹಾಗಿರುವ ಭಾಷೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಇಲ್ಲಿನವರು ಕೊಡಗು ರಾಜ್ಯ ಬೇಕು ಎನ್ನುವಾಗ ಇವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಹನಿಯುತ್ತದೆ.
‘ಅಯ್ಯೋ,ನಮ್ಮ ಹಳಗನ್ನಡದ ಗತಿಯೇನು’ ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾರೆ.
‘ ಯಜಮಾನರೇ ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹಳಗನ್ನಡಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಬಂದದ್ದು ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಮೇಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಹಂದಿ ಮತ್ತು ಕೋಳಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಯಾವುಯಾವುದೋ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದವರೇ. ನೀವು ಸುಮ್ಮನೇ ಈ ವಯಸ್ಸು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಟೆನ್ಸನ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಒಂದು ಖಾಲಿ ಟೀ ಮಾಡಿಕೊಡಿ ಕುಡಿದು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ’ ಅನ್ನುತ್ತೇನೆ.
‘ಇದ್ದು ಹೋಗಿ, ನಾಳೆ ಹಬ್ಬ. ಈ ಹಂದಿಯನ್ನೂ ಕೋಳಿಯನ್ನೂ ಕಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ’ ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಮನೋಹರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವ ಈ ಹೆಣ್ಣುಕೋಳಿ ಮತ್ತು ಲಿಂಗ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ ನಿಂತಿರುವ ಹಂದಿ.

marriage-thought

ಹಂದಿ ತನ್ನ ಮೂತಿಯಿಂದ ಒದ್ದೆ ನೆಲವನ್ನು ಅಗೆದು ತೆಗೆದು ಮಣ್ಣನ್ನು ಹರಡುತ್ತಿದೆ. ಹೆಣ್ಣು ಕೋಳಿ ಅದರಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವ ಎರೆಹುಳಗಳನ್ನೂ. ಹುಳ ಹುಪ್ಪಡಿಗಳನ್ನೂ ಕುಟುಕುತ್ತಾ ತಿಂದು ಹಂದಿಯನ್ನು ಕೃತಜ್ನತೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ಸುಖದಲ್ಲಿ ತಿಂದುಂಡು ಪೊಗದಸ್ತಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಅವೆರಡನ್ನು ಮಾಂಸದ ಆಸೆಯಿಂದ ಮನುಜರಾದ ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
‘ಆಹಾ ಜೀವನವೆಂಬ ಮನೋಹರ ಆಹಾರ ಚಕ್ರವೇ’ ಎಂದು ನಾನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಬಂದಿದ್ದೆ.

6th March 2012

Photos By author

ಹಂದಿಗಳೂ ಮತ್ತು ಅಂಕಣಕಾರನೂ…

marriage-thoughtಹಂದಿಯನ್ನು ಕಬಳಿಸಿದರೆ ನರಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಹಂದಿಯ ಗುಣಗಳು ಬರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಹಂದಿಯನ್ನು ಕಬಳಿಸದ ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮತಪಂಡಿತರೊಬ್ಬರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಫರ್ಮಾನು ಹೊರಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಇದು ಹೀಗೇ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಕೋಳಿಯನ್ನು ಕಬಳಿಸದ ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮತಪಂಡಿತರು, ಜಿರಳೆಯನ್ನು ಕಬಳಿಸದ ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮತಪಂಡಿತರು, ಕೋಣವನ್ನು ಕಬಳಿಸದ ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮತಪಂಡಿತರುಗಳು ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಬಳಿಸುವ ನರಮನುಷ್ಯರ ಕುರಿತು ಇಂತಹದೇ ಫರ್ಮಾನುಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ಇನ್ನುಮುಂದೆ ಈ ಭೂಲೋಕದ ತುಂಬ ಹಂದಿಯ ಗುಣವುಳ್ಳ, ಕೋಣನ ಗುಣವುಳ್ಳ, ಜಿರಳೆಯ ಗುಣವುಳ್ಳ, ಕೋಳಿಯ ಗುಣವುಳ್ಳ ಹೀಗೆ ಮನುಷ್ಯರು ಕಬಳಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಜಂತುಗಳ ಗುಣವುಳ್ಳ ಮನುಷ್ಯರೇ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲಿದ್ದಾರೆ.

ಇದರಿಂದಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಸರ್ವ ಜನಾಂಗದ ಶಾಂತಿಯ ತೋಟವಾಗಿದ್ದ ಈ ನಾಡು ಇನ್ನುಮುಂದೆ ಕಬಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರ ನೆಲವೀಡಾಗಿ, ಅಸಲಿ ಮನುಷ್ಯಗುಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಜನಾಂಗದ್ವೇಷ, ಕೋಮುವಾದ, ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಅಣುಬಾಂಬುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಶಾಂತಿಯೂ, ನೆಮ್ಮದಿಯೂ ಇಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನಾನಾದರೋ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಆದರೆ ದುರಾದೃಷ್ಟವೋ ಎಂಬಂತೆ ಈ ಕನಸಿನ ಫಲವಾಗಿಯೇ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕೊಂಚ ಅಶಾಂತಿಯೂ, ಹೆದರಿಕೆಯೂ ಉಂಟಾಯಿತು.ಏಕೆಂದರೆ ಕೆಲವು ಕಾಲದ ಹಿಂದೆ ಕೊಡಗಿನ ಕಾಡಿನೊಳಗಡೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ನನ್ನ ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜ ಆಸೆಯಿಂದಾಗಿ ಬಹಳ ಸುಂದರಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ನಾಡಹಂದಿಯೊಂದರ ಮಾಂಸವನ್ನು ಸೇವಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.

ಆ ನಾಡ ಹಂದಿಯನ್ನು ಬಹಳ ಜತನದಿಂದ ಸಾಕಿದ್ದ ಯಜಮಾನನೂ ಒಲ್ಲದ ಮನಸಿನಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದ.

ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಅದನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲೇ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

madikeri-yesterday4-1ಏಕೆಂದರೆ ದಟ್ಟಕಾಡಿನ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಆತನ ಮನೆಯ ಹಂದಿಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಸುಂದರಳಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹೆಣ್ಣು ಹಂದಿಯನ್ನು ಕೂಡಲೆಂದು ಕಾಡಿನೊಳಗಿಂದ ಗಂಡು ಕಾಡು ಗಂಡು ಹಂದಿಯೊಂದು ಬಂದು ರಂಪ ಮಾಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಹೋಗುವಾಗ ಆತನ ಬಾಳೆಯ ಗಿಡಗಳನ್ನೂ, ಗೆಣಸಿನ ಬುಡಗಳನ್ನೂ, ತರಕಾರಿಯ ಮಡಿಗಳನ್ನೂ ಧ್ವಂಸವೆಸಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ನಿಯತ್ತಾಗಿ ಮರಿಗಳನ್ನು ಹೆತ್ತು ತನ್ನ ಆದಾಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹೆಣ್ಣು ಹಂದಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ತನ್ನ ತೋಟವನ್ನೂ,ಗೆಣಸು, ತರಕಾರಿಗಳನ್ನೂ ಕಾಡುಹಂದಿಗಳಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತ ಆತ ಕೊನೆಗೊಂದು ದಿನ ಅದನ್ನು ಒಲ್ಲದ ಮನಸಿನಿಂದಲೇ ಗುಂಡಿಟ್ಟು ಕೊಂದಿದ್ದ.

ಅದನ್ನು ಕೊಂದ ಸಂಕಟವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆದಿದ್ದ.

ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಏನಕ್ಕೋ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ಈ ಸಂಕಟ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಔತಣಕೂಟದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ.

ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಕಾಣಸಿಗದ ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯವೂ, ಪ್ರಪಂಚದ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಸಿಗದ ಗೇರುಹಣ್ಣಿನ ಸಾರಾಯಿಯೂ, ಅಂಬಟೆ ಹಣ್ಣಿನ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಯೂ, ಪ್ರೀತಿಯ ಹೆಣ್ಣುಹಂದಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲೇಬೇಕಾಗಿಬಂದ ಆ ಯಜಮಾನನ ಸಂಕಟವೂ ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲೊಂದು ಮಹಾಕಾವ್ಯದಂತ ರೌದ್ರಶೋಕಶೃಂಗಾರಭರಿತ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು.ಒಲ್ಲದ ಮನಸಿನಿಂದಲೇ ಆ ಔತಣಕೂಟವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನಾನು ಆಮೇಲೆ ಆ ಮಹಾಕಾವ್ಯದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡು ನನ್ನದು ಯಾವಜಾತಿ, ಯಾವಕುಲ, ಯಾವಪಂಗಡ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತು ಅಲ್ಲಿ ಬಡಿಸಿದ್ದನೆಲ್ಲಾ ಕಬಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.

2011-05-18_8027‘ಸಾಹೇಬರೇ ನೀವು ಇದನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದಲ್ಲಾ, ಇದು ನಿಮಗೆ ನಿಷೇಧವಿದೆಯಲ್ಲಾ,ಇದನ್ನು ತಿಂದರೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೊರಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾರಲ್ಲಾ’ ಎಂದು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೆಣ್ಣು ಹಂದಿಯನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಬೇಕಾಗಿ ಬಂದ ಆ ಯಜಮಾನ ಅರಚುತ್ತಿದ್ದರೂ ಆತನ ಶೋಕಸಾಗರದ ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಧರ್ಮ ದ್ರೋಹದ ಕೃತ್ಯ ಏನೇನೂ ಅಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ನಾನು ಕಬಳಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ.

ಆ ಇರುಳು ನಾನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದೆ.

ಕಾನನದ ನಡುವಿನ ಮಲೆಯೊಂದರ ಮೇಲಿರುವ ಆ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದ ಇರುಳಿನ ನೀರವ ಮೌನ.ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿದೇ ಬಿಡುತ್ತಿದೆಯೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ತೂಗುತ್ತಿರುವ ತಾರೆಗಳ ತೋಟ.ಆ ಹೆಣ್ಣು ಹಂದಿಯ ಹತ್ಯೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಯೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಸುಳಿದು ಬರುತ್ತಿರುವ ಹಸಿ ನೆತ್ತರಿನ ವಾಸನೆ,ಕುಡಿದು ಹರಟುತ್ತಿರುವವರ ಬಾಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವ ಗೇರು ಸಾರಾಯಿಯ ಪರಿಮಳ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಧರ್ಮದ್ರೋಹದ ವ್ಯಥೆ.

ಆದರೆ ಇದು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಕ್ಯಾರೇ ಅನ್ನದೆ ಆ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಿಂದ ತನ್ನ ಪ್ರೇಮಿಯನ್ನು ಕಳಕೊಂಡ ಆ ಕಾಡು ಗಂಡು ಹಂದಿ ಕೂಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.

ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಸಖಿಯನ್ನು ಕಳಕೊಂಡ ಗಂಡು ಹಂದಿಯೊಂದರ ನೋವಿನ ಕೂಗು.ಯಾವ ನರಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಅರಿವಾಗದ ಅದರ ಶೋಕ ಸಂಗೀತ.ಊರ ಹಂದಿಯನ್ನು ಕಾಡು ಹಂದಿ ಸೇರಬಾರದೆಂಬುದು ನರ ಮನುಷ್ಯರು ಮಾಡಿದ ನಿಯಮ.ಇದರ ಪರಿವೆಯಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಸಖಿಯನ್ನು ಇರುಳಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ಅದರ ಅಧಮ್ಯ ಪ್ರಣಯೋತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ನವಿರು ನವಿರು ತುಡಿತಗಳು.ಈಗ ತನ್ನ ಸಖಿಯ ಹಸಿನೆತ್ತರಿನ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಕಾಡಿನೊಳಗಿಂದಲೇ ಘ್ರಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಶೋಕ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ಅದರ ಆಕ್ರಂದನ ಮತ್ತು ಇದು ಯಾವುದರ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಕೆಟ್ಟ ಜೋಕುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಹರಟುತ್ತಿರುವ ಕುಡುಕ ಗಂಡಸರು.

ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಾನಂತೂ ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಬದುಕಲೇ ಬಾರದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಆ ಇರುಳು ನಾನು ಅಲ್ಲೇ ನಿದ್ದೆಹೋಗಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗೆ ಎದ್ದವನು ಅದನ್ನು ಮರೆತು ಮತ್ತೆ ನರಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಬದುಕಲು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದೆ.2011-01-04_4107

ಹಂದಿಯನ್ನು ಕಬಳಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹಂದಿಯ ಗುಣಗಳು ಬರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಈ ದರ್ಮಗುರುಗಳು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಫರ್ಮಾನು ಹೊರಡಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಈಗ ಮತ್ತೆ ಯಾಕೋ ಹಂದಿಯ ಗುಣಗಳ ಕುರಿತ ನನ್ನ ಒಲವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಿಂದಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಕಳಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿ ಬಂದ ಹೆಣ್ಣು ನಾಡುಹಂದಿ ಮತ್ತು ಗಂಡು ಕಾಡುಹಂದಿಗಳ ವೃತ್ತಾಂತ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೊರೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಬಾಳೆತೋಟ, ಮರಗೆಣಸಿನ ಬುಡ ಮತ್ತು ತರಕಾರಿ ಮಡಿಯ ಮೇಲಿನ ಕಾಳಜಿಯಿಂದಾಗಿ ತಾನು ಮಗಳಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣು ಹಂದಿಯನ್ನು ಗುಂಡಿಟ್ಟು ಕೊಲ್ಲಲೇಬೇಕಾಗಿ ಬಂದ ಅಸಹಾಯಕ ರೈತನ ಮಾನಸಿಕ ಒಳತೋಟಿಗಳುಗಳೂ ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಡುತ್ತಿವೆ.

ಮತ್ತು ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಆ ರೈತನ ಆ ಶೋಕದ ಔತಣಕೂಟದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡು ಈ ಧರ್ಮದ್ರೋಹದಂತಹ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಈಡಾದ ಈ ಬಡ ಕನ್ನಡ ಅಂಕಣಕಾರನ ವ್ಯಥೆಯನ್ನು ಯಾವ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಿ ಎಂಬ ಸಂಕಟಗಳೂ ಶುರುವಾಗಿದೆ.

ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಧರ್ಮ ಗುರುಗಳ ಶಿಷ್ಯಂದಿರು ಯಾರಾದರೂ ಈ ಪಾಪಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ನನ್ನಲ್ಲೇನಾದರೂ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಬಳಿಸಿದ ಆ ಹೆಣ್ಣುಹಂದಿಯ ಗುಣಗಳೇನಾದರೂ ಕಂಡುಬಂದಲ್ಲಿ ಕಾಡಲ್ಲಿರುವ ಆ ಗಂಡು ಹಂದಿಯ ಬಳಿ ಬಿಡಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವೆ.

ಮತ್ತು ಗಂಡಸರನ್ನೂ ಹೆಂಗಸರನ್ನೂ ಗಂಡು ಹಂದಿಯನ್ನೂ ಹೆಣ್ಣು ಹಂದಿಯನ್ನೂ , ಮತಪಂಡಿತರನ್ನೂ, ಪಾಪಿಗಳನ್ನೂ ಕೋಣವನ್ನೂ ಎತ್ತನ್ನೂ ಎಮ್ಮೆಯನ್ನೂ ಹಸುವನ್ನೂ ಕರುವನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಏಕಪ್ರಕಾರದ ತನ್ನ ಅದ್ಭುತ ಮಮತೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆ ಪಡೆದವನು ಈ ಪಾಪಿಯಾದ ಅಂಕಣಕಾರನನ್ನು ಮಾಫ್ ಮಾಡಲಿ ಎಂದೂ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ2010-11-17_279619th Oct 2014

photos by the Author

ತೀರಿಹೋದ ಜೀವವೊಂದರ ದೇವಸೌಂದರ್ಯ

dsc_0163ನಿನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಇಂತಹದೇ ಹೊತ್ತು.ಮಳೆಗಾಲದ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿ ಚಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದ ತುಂಟ ಸೂರ್ಯ ಬೇಕು ಬೇಕೆಂತಲೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಯ್ಯಾರದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ.
ಕಡು ನೀಲಿ ಆಕಾಶದ ಪ್ರಖರತೆಗೆ ಬೆದರಿ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟುವಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕರಿಯ ಬಿಳಿಯ ಮಳೆಯ ಮೋಡಗಳು.ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದ ಭೂಮಿ, ದೂರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ದೇವರಂತೆ ಲೋಕಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಅಭಯದಂತೆ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಅದೇ ಪರ್ವತ!
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯರು,ಎದ್ದು ನಿಂತಿದ್ದ ಕಟ್ಟಡಗಳು, ಎಷ್ಟು ಬೆಳೆದು ಬದಲಾಗಿದ್ದರೂ ಕಂಡೊಡನೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಸೂಸುವ ಕಣ್ಣುಗಳು.

ಅಲ್ಲಿ ತೀರಿಹೋದ ಜೀವವೊಂದು ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕೊನೆಯ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಅತ್ತರು ಪೂಸಿಸಿಕೊಂಡು ಆ ಅಪೂರ್ವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲದಕ್ಕು ಸಾಕ್ಷಿಯಂತೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದೆಡೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣೀಭೂತನಂತೆ ಒಳಗೊಳಗೆ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟುಕೊಂಡವನಂತೆ ಉಸಿರಿಲ್ಲದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಮಲಗಿತ್ತು.
ನಾನು ತಲುಪುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಖವನ್ನೂ ಹತ್ತಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ ಬಿಳಿಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಸುತ್ತಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದರು.
ಆಯ್ತು ಇದೊಂದು ಸಲ ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಂಬಂತೆ ಮುಚ್ಚಿದ್ದ ಮುಖವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ತೋರಿಸಿದರು.
ಯಾವತ್ತೂ ಇದ್ದ ಹಾಗಿನ ಅದೇ ಮುಖ.
ಹೌದು ನನ್ನದೇ ಎಲ್ಲಾ ತಪ್ಪು ಆದರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ನಾನು ಕಾರಣನಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುವಂತಿದ್ದ ಅದೇ ಅಮಾಯಕ ತುಂಟ ಮುಖ.ತುಟಿಗಳ ನಡುವೆ ವಿನಾಕಾರಣವೆಂಬಂತೆ ಕ್ಷೀಣವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹಲ್ಲು.
ಶೋಕತಪ್ತರ ನಡುವೆ ಕುಸಿಯುವಂತೆ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದ ಮಡದಿ ಮತ್ತೆ ಕೊನೆಯ ಸಲ ನೋಡಲೆಂಬಂತೆ ಓಡಿಬಂದಾಗ ಆ ಮುಖವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮುಚ್ಚಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದತ್ತ ಕೊನೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಾಗಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲಾಯಿತು.

2011-04-20_7321ನಾನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಮೊದಲ ಸಲ ಎಂಬಂತೆ ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕೈಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.ಸಣ್ಣದಿರುವಾಗ ಹೀಗೆಯೇ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕೈಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನಿಂತುಕೊಂಡಾಗ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆಗಳು, ಕವಿತೆಗಳು!
ಭಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಭಯವೂ ಹುಟ್ಟದೆ ಅದರ ಬದಲು ನದಿಯಂತೆ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ತುಂಟತುಂಟ ಆಲೋಚನೆಗಳು.
ಆ ದೇವರು ಇರುವುದಾದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವ ಕರುಣಿಸುವ ಕಾರುಣ್ಯ ಇರುವುದಾದರೆ ನಡುಹೊತ್ತಿನ ತಂಗಾಳಿಯ ಸುಖದಂತಹ ಅವಳೊಬ್ಬಳ ಸಾಮೀಪ್ಯ ಸಿಗಲೆಂದು ಅಮಾಯಕನಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹುಚ್ಚುಹುಚ್ಚು ದಿನಗಳು.
ಅದರಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಹುಚ್ಚುಹುಚ್ಚು ಆಲೋಚನೆಗಳು.
ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆಗಳು ಕವಿತೆಗಳು.
ಆದರೆ ದೇವರು ಇರುವುದು ಇಂತಹ ಹುಚ್ಚುಹುಚ್ಚು ಬೇಡಿಕೆಗಳಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಅರಿವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೆ. ಅದರ ಬದಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದವನೊಬ್ಬನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಕ್ಕು ಅವನೇನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವನು ಎಂದು ಅರಿಯಲು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಮಸೀದಿಗಳ ಅಗಾಧ ಏಕಾಂತದಂತಹ ಮೌನದ ಒಳಗೆ, ಗರ್ಭಗುಡಿಗಳ ಒಳಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ನಿಂತಿರುವ ದೇವಾನುದೇವತೆಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ. ಗಗನದ ಕಡೆ ತಲೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿರುವ ಇಗರ್ಜಿಗಳ ಬಲಿಪೀಠಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಡುಗಳ ಒಳಗಿನ ಭೂತಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ, ರಾಕ್ಷಸನ ಹಾಗಿರುವ ಮರಗಳ ಅನೂಹ್ಯ ಪೊಟರೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಮಾತೃದೇವತೆಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯೂ ಧೀನನಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಹುತೇಕ ನರಮನುಷ್ಯರ ಬೇಡಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಗಳೇನೂ ಕಂಡು ಬರದೆ ಕಥೆಗಳಿಗೂ ಕಾದಂಬರಿಗಳಿಗೂ ವಸ್ತುವಾಗಬಲ್ಲ ಗಂಭೀರವೂ ರಸಭರಿತವೂ ಆದ ಕಥಾಪ್ರಸಂಗಗಳೇ ಕಾಣಿಸತೊಡಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸದಿರುವುದು ಅಷ್ಟೇನೂ ಕೆಟ್ಟದೇನೂ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.2010-11-03_2197

ನಿನ್ನೆ ಮಳೆ ನಿಂತ ಮೇಲಿನ ನಡು ಹಗಲ ಆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ತೀರಿಹೋದ ಆ ದೇಹವನ್ನು ಬೆಳ್ಳನೆಯ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿ, ಅತ್ತರು ಪೂಸಿ, ಹೆಗಲಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ನಿದಾನಕ್ಕೆ ನಡೆದು, ನೋವಾಗದಂತೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅದನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದ ನಿಶ್ಯಭ್ಧ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ ಅದರ ಇರವಿನ ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಏನೂ ಮರೆತೇ ಇಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಕೈಕಾಲುಗಳು ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ನಿನ್ನೆ ತಾನೇ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಮುಗಿಸಿ ಎದ್ದು ಹೋಗಿರುವೆನೋ ಎಂಬಂತೆ ತುಟಿಯಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಿರುವ ಆರಾಧನೆಯ ವಾಕ್ಯಗಳು.
ಎಲ್ಲ ಮೊದಲೇ ನಿರ್ದರಿಸಿರುವಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಆವಯವಗಳು.
ತಲೆಯ ತುಂಬ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ಪಡೆದವನ ರೂಪವಿಲ್ಲದ ರೂಪ.
ನಾನೂ ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ತೀರಿಹೋದವನನ್ನು ನರಕದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡು ಪಡೆದವನೇ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಯ್ತು ಸರಿ ಸರಿ ಅನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದ ಗೋಪುರದ ಮೇಲಿಂದ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಮಳೆಯ ಮೋಡಗಳು.
ಹೌದು ನನ್ನ ಹಾಗೆಯೇ ನರಕದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡಲೇ ಬೇಕಾದ ಈ ಜೀವವೇ ಎಂದು ನಡು ನಡುವಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಪಡೆದವನೇ ಈ ಭೂಮ್ಯಾಕಾಶ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳಿಗೂ ನೀನೇ ಪ್ರಕಾಶಕನಾಗಿರುವಿ.ನಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಸತ್ಯ, ನಿನ್ನ ವಾಗ್ದಾನ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ವಚನಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ನನ್ನ ಮೊರೆಯನ್ನು ನಿನ್ನ ಮುಂದಿಟ್ಟಿರುವೆ.ನನ್ನ ಕಳೆದುಹೋದದ್ದೂ, ಬಹಿರಂಗಗೊಳ್ಳದ್ದೂ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯವಾದದ್ದೂ ಆದ ಪಾಪಗಳ ಅರಿವಿರುವ ನೀನು ನರಕದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡು ಪಡೆದವನೇ ಎಂದು ಜೀವವಿಲ್ಲದ ಆ ದೇಹವೂ ನನ್ನೊಡನೆ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಮತ್ತೆ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಕಥಾಪ್ರಸಂಗಗಳು ಓಡಾಡತೊಡಗಿ ಸಣ್ಣಗೆ ನಗುವೂ ಬೇಸರವೂ ಮೆಲ್ಲಗಿನ ಹೆದರಿಕೆಗಳೂ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು.dsc_0167

ಒಬ್ಬ ಪ್ರೇಮಿಯಂತೆ, ಒಬ್ಬ ವಿರಹಿಯಂತೆ, ಒಬ್ಬ ಬಂಡಾಯಗಾರನಂತೆ, ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಗಂಡಸಿನಂತೆ, ಕುಡುಕನಂತೆ, ಕಥೆಗಾರನಂತೆ, ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ವಾತ್ಸಲ್ಯಮಯಿ ನೆಂಟನಂತೆ ಬದುಕಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಇನ್ನೇನು ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕೊನೆಗಾಲ ಬಂದಿತು ಅನಿಸಿದಾಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಸರಿಯಾಗಿದ್ದರು.
ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ತೊಡಗಿದ್ದರು.
ಅದೆಲ್ಲಿ ಇತ್ತೋ ಮಿದುಳಲ್ಲಿ ಧಾರ್ಮಿಕವಾದ ಕಥಾಪ್ರಸಂಗಗಳು ಎದುರು ಬಂದವರಿಗೆ ಹೇಳಲು ತೊಡಗಿದ್ದರು.
ಖಾಸಗಿ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವಾಗ ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಟ್ಟುಕಟ್ಟಲೆಗಳು, ಮರಣದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕಾದ ಅಂತ್ಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆ ಊರಿನ ಅರಿಯದವರಿಗೆ ಹೇಳಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದರು.
ಹಾಗಾಗಿ ಅದುವರೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಧ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದವರೂ ಮರಣದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅವರ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಾಗಿ ನರಕದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪಾರುಮಾಡುವಂತೆ ಒಕ್ಕೊರಲಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಯಬ್ಧವಾಗಿ ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದ ನೀರವತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಮರಣಿಸಿದ ದೇಹವನ್ನು ಆ ಊರಿನ ಅಡವಿಯೊಳಗಿನ ಖಬರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನೊಳಗಡೆ ಇಳಿಸಲಾಯಿತು.
ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದು ಹಾಡಲು ತೊಡಗಿದ ಪಂಚವರ್ಣದ ಗಿಳಿಗಳು, ಕಾಡು ಮೈನಾ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಜೀಕುವ ಜೀರುಂಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಈ ನೆಲದ ನಿಜದ ವಾರಸುದಾರರು ನಾವೇ ಎಂಬಂತೆ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಇರುವೆಗಳು.ಅದಾಗಲೇ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಾಗಿ ಹೋದವರ ತಲೆಯ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ನೆಟ್ಟಿದ್ದ ಗೋರಿಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಬಲೆ ಹರಡಿಕೊಂಡು ಉಲ್ಲಾಸದಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ವಿವಿದ ಜಾತಿಗಳ ಜೇಡಗಳು.
ಯಾವ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗೂ, ಕವಿಗೂ ಸಿಗದಂತಹ ಅಂತಿಮ ವಿಶ್ರಮದ ಜಾಗ ಈ ನನ್ನ ಕಥಾನಾಯಕನ ಪಾಲಾಗಿತ್ತು.
ನಾನು ಇದುವರೆಗೆ ಗಮನಿಸಿರದ ನುಣುಪು ಕೊಂಬೆಗಳ ನಸು ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಉದ್ದನೆಯ ಎಲೆಯಿರುವ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನಿಂತಿರುವ ಸುಂದರಿಯ ಹಾಗಿರುವ ಮರ.
ಅದರ ಕೆಳಗಿನ ತಣ್ಣನೆಯ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಮಾನದವರೆಗೆ ಇರುವ ಅವಕಾಶ ಈ ನನ್ನ ಕಥಾ ನಾಯಕನಿಗೆ.
ಪಡೆದವನ ಕರುಣೆಗಳ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದೆdsc_0034

3rd July 2015

Photos By the Author

ಮೂಷಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಹೇಳಿದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾಮಿಡಿಗಳು

270726_10150255802443246_3017879_n
`ಪ್ರವಾಸಿಗಳಿಂದ ತುಳುಕುತ್ತಿರುವ ಈ ಗಿರಿಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ನಾಗರಿಕನ ಹಾಗೆ ಬದುಕುವುದು ಬಹಳ ತಾಪತ್ರಯದ ಕೆಲಸ ಮಾರಾಯಾ’  ಎಂದು ಇಲ್ಲಿನ ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು ಗೊಣಗುತ್ತಿದ್ದರು.
‘ಪ್ರವಾಸಿಗರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಕಿರಿಕಿರಿಯಿಂದ ದುರುಗುಟ್ಟಿಕೊಂಡು  ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ.ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಿಡತೆಗಳ ಮಹಾಸಮೂಹದಂತೆ ಬರುವ ಇವರು ಇಲ್ಲಿಂದ ತೊಲಗುವ ಮೊದಲೇ ಇಲ್ಲಿನ ತಂಡಾಸಿನ  ಗುಂಡಿಗಳು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನಾತ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.ಈ ತಂಡಾಸಿನ ನೀರೂ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಹೊಲಸೂ ನಗರದ ನಡುವೆ ಹಾವಿನಂತೆ  ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ತೊರೆಯೊಂದನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ.ಈ ತೊರೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಕೊಳಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಅಪೂರ್ವ ಸುಂದರಿಯಂತೆ ಬಳುಕುತ್ತಾ  ಮಲೆಗಳನ್ನು ಇಳಿಯುತ್ತಾ ಇಲ್ಲೇ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಗುಡ್ಡವೊಂದರಿಂದ ಜಲಪಾತವಾಗಿ ದುಮುಕುತ್ತಾಳೆ.ತಾವೇ ಬೆಳಗ್ಗೆ ವಿಸರ್ಜಿಸಿದ ಜೀವಜಲ  ಇಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಅಬ್ಭಿಯಾಗಿ ಇಳಿಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಈ ಪಾಪದ ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಕೇಕೆ ಹಾಕುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ’ ಎಂದು ಆ ಹಿರಿಯರು  ನಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ಇವರು ಈ ನಗರದಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿಬೆಳೆದು ಇಲ್ಲೇ ಶಾಲೆಕಲಿತು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ ದೇಶದ ದೊಡ್ಡ  ಮೂಷಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿ ದುಡಿದು ಈಗ ಉಳಿದ  ಆಯಸ್ಸನ್ನು ಈ ತರಹದ ಕಾಮಿಡಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಅವರಿಗೂ ನನಗೂ ಇರುವ ಸಮಾನ ಅಂಶಗಳೆಂದರೆ ಒಮ್ಮೆಗೇ  ಗಹಗಹಿಸಿ ಬರುವ ನಗು ಮತ್ತು ಆಕಾಶದ ಕುರಿತಾದ ಸಮಾನ ಆಸಕ್ತಿ.
‘ಗುರುಗಳೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊರಗೆ ಬಂದು  ಆಕಾಶ ನೋಡಿ. ಆ ಪಶ್ಚಿಮದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ನಿಂತುಕೊಂಡಿರುವ ಮೋಡ ನೋಡಲಿಕ್ಕೆ  ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜಟಾಯುವಿನ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ’ ಎಂದು ಅವರು ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಆಗ ನಾನು ಫೋನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೇ  ಹೊರಗೆ ಬಂದು ‘ಹೌದು ಹೌದು ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮರೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿರುವ ಆ ಮೋಡಗಳ ಸಮೂಹ ಸೀತೆಯನ್ನು  ಹಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವ ದಶಕಂಠನಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.ನಿಮಗೂ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆಯಾ’ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.
‘ಹೌದು.ನಿಮಗೆ ರಾಮಾಯಣದ ಹುಚ್ಚು ಇರಬೇಕು.ನನಗೆ ಇಲ್ಲಿ  ಸೀತೆಯೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ರಾವಣನೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಜೋರು ಮಳೆ  ಬರುತ್ತಿದೆ.ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೇ ಇನ್ನು ನನಗೆ ಪೆಗ್ಗೇ ಗತಿ’ ಎಂದು ದಿನದ ಕುಡಿತಕ್ಕೆ ಅಣಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ.
285136_10150255791568246_1102444_nಆಮೇಲೆ ನಾವಿಬ್ಬರು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು  ದಿನದ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಕಾಮಿಡಿಗಳ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ.ಆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹಳೆಯದು ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಕುರಿತ ಹಳಹಳಿಕೆ, ನುಗ್ಗಿ  ಬರುತ್ತಿರುವ ಹೊಸಹೊಸ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತ ವಿಸ್ಮಯ, ಹವಾಮಾನ,ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ಎಲ್ಲವೂ ಬರುತ್ತದೆ.ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೀಗೇ  ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದ ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜ ತಿಕ್ಕಲುತನಗಳು ಮತ್ತು ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ ನಡೆಯುವ ಘಟನೆಗಳು.
ಈ ಹಿರಿಯರು ಇಲ್ಲಿ ಶಾಲೆ  ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ತಮ್ಮ ಅಲೆಮಾರಿತನ ಮತ್ತು ತುಂಟಾಟಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಹೆಸರಾದವರು.ಇಲ್ಲಿಯ ರಾಜನ  ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಇರುವ ಗಣಪತಿ ದೇಗುಲದ ಗೋಡೆಗೆ ಈಡುಗಾಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಬೀಳುವ ತೆಂಗಿನಚೂರುಗಳನ್ನು ಆಗ ಯಾವ ಯಾವ  ಭಂಗಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಿಕೊಂಡು ಹೆಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಇವರು ಈಗಲೂ ಅಭಿನಯಿಸಿ ತೋರಿಸಬಲ್ಲರು.
ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಊರಿನ ನಡುವಲ್ಲಿ  ಹಾವಿನಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ತೊರೆಯ ಯಾವ ತಿರುವಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾಡು ಹಣ್ಣಿನ ಮರವಿತ್ತು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಯಾವಯಾವ ಕಾಡುಹೂಗಳು  ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅರಳುತ್ತಿದ್ದವು ಮತ್ತು ತಾವು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಆ ತೊರೆಯಲ್ಲಿ ಬಗ್ಗಿಕೊಂಡು ಬೊಗಸೆಯಿಂದ ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂಬುದನ್ನು  ಈಗಲೂ ಅವರು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ಹೇಳಬಲ್ಲರು.ಹಾಗೆಯೇ ಈಗಿನ ಕಾಲದ ಘಟನೆಗಳನ್ನೂ!
ಇವರು ನಿವೃತ್ತರಾಗಿ ಈಗ ಇರುವುದು ಈ ನಗರದ ಪಕ್ಕದ ತಮ್ಮ ಕಾಫಿ ತೋಟದಲ್ಲಿ.ಈ ಕಾಫಿ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಇವರು ಮಾಡಿರುವ  ಅವಿಷ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೋಡಲೆಂದೇ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಕಾಫಿಗಿಡಗಳ ಸಾಲಿನಿಂದ  ಕೊಯ್ದ ಕಾಫಿ ಹಣ್ಣುಗಳ ಮೂಟೆಗಳನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಕೆಳಗಿರುವ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಘಟಕಕ್ಕೆ ಆಳುಗಳು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.ಅದರ ಬದಲಿಗೆ  ಇವರೇ ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿರುವ ರಾಟೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹಗ್ಗದಿಂದ  ಮೂಟೆಗಳು ಇಳಿದು ಬರುತ್ತವೆ.
ಇಂತಹದೇ ತುಂಬ ವಿಷಯಗಳು  ಇವರಲ್ಲಿವೆ.ಆದರೆ ಇವುಗಳನ್ನೇನೂ ಇವರು ವಿಶೇಷವೆಂಬಂತೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.ಇವರು ಹೇಳುವ ವಿಷಯಗಳು ಬೇರೆಯೇ ಇರುತ್ತವೆ.
ಇವರು ದೇಶದ ದೊಡ್ಡ ಮೂಷಿಕ ವಿಜ್ಜಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು.ಅಂದರೆ ಇಲಿಗಳ ಹತೋಟಿಯ ಕುರಿತಾಗಿ ಅಧಿಕಾರಯುತವಾಗಿ  ಮಾತಾಡಬಲ್ಲವರು. ಹಿಂದೆ ಸೂರತ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ಲೇಗ್ ಮಾರಿ ನರ್ತಿಸಲು ತೊಡಗಿದಾಗ ಇಲಿಗಳ ಹತೋಟಿಗೆ ಇವರನ್ನೇ  ಕರೆಸಲಾಗಿತ್ತು.
ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಇವರನ್ನು ಭಾರತದ ಮೂಷಿಕ ಮನುಷ್ಯ ಎಂದು ಗೌರವದಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ.
ಇವರ ಸಂಸಾರ ಮಕ್ಕಳು  ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು  ಪ್ರಪಂಚದ ಬೇರೆಬೇರೆ ಕಡೆ ಹಂಚಿಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.ಇವರು ಒಬ್ಬರೇ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ  ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಅವರಲ್ಲಿ ತುಂಟರೂ ಜಾಣರೂ ಆದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಿಸಿ ಓದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ
317007_10150397810298246_351898928_n‘ಮೊನ್ನೆ ಏನಾಯಿತು ಗೊತ್ತಾ’ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.‘ಸೌತೆಕಾಯಿಯ ಹೋಳುಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮಲಗಿದರೆ ಕಣ್ಣಿನ ದೃಷ್ಟಿ  ಚುರುಕಾಗುವುದು ಎಂದು ಯಾರೋ ಹೇಳಿದರಾ.ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಸೌತೆಹೋಳುಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ.ಎದ್ದು  ನೋಡಿದರೆ ಕಣ್ಣಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಸೌತೆಯ ಹೋಳುಗಳು ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.ಎಲ್ಲಿ ಎಂದು ಹುಡುಕಿದರೆ ಅದನ್ನು ಈ ಹಾಳು ಮಕ್ಕಳು ನನ್ನ ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಿಂದ  ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಕದ್ದು ತಿಂದಿದ್ದರು.ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಈಗ ಸೌತೆಹೋಳುಗಳನ್ನು ಒಂದರಮೇಲೊಂದು ಕಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟು ನಿದ್ದೆ  ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.ಅಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು ಹೋಳುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳು ತಿಂದು ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ಐಡಿಯಾ  ಅಲ್ಲವಾ’ ಎಂದು ಅವರು  ನಗುತ್ತಿದ್ದರು.
‘ಈ ಸಲದ ಭಯಂಕರ ಮಳೆ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಕಾಫಿ ಮಂಡಳಿಯ ನವೀನ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಯೋಜನೆಯಿಂದಾಗಿ ಇಲ್ಲಿನ ಮೂಳೆ ಮತ್ತು ಕೀಲು  ತಜ್ಞ್ನರ ಕ್ಲಿನಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಜನಸಂದಣಿ ಹೆಚ್ಚಾದ ವಿಷಯ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ’ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
‘ಇಲ್ಲವಲ್ಲಾ’ ಎಂದೆ.
‘ಈ ಸಲದ ಮಾರಿಮಳೆ  ಭಯಂಕರ ಬೋರು.ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೇ ಕುಳಿತು ಕುಳಿತು ಸಾಯುವಷ್ಟು ಬೇಸರ.ಯಾರಾದರು ಗೇಟಿನ ಬೆಲ್ಲು ಬಾರಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಎದ್ದು  ಗೇಟು ತೆರೆಯಲು ಓಡುವವರೇ.ಮಾತನಾಡಲು ಯಾರೋ ಬಂದರು ಅಂತ.ಹಾಗೆ ಓಡಿದವರು ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಸಿಮೆಂಟಿನ ಕಾಫಿಕಣದ  ಪಾಚಿಗೆ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದು ಸೊಂಟ ಮುರಿದುಕೊಂಡು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಮುಂದೆ ಕ್ಯೂ ನಿಂತರು.ಇದಕ್ಕೆ ಕಾಫಿ ಮಂಡಳಿ ಹೇಗೆ ಕಾರಣ ಗೊತ್ತಾ?’ ಕೇಳಿದರು.
‘ಇಲ್ಲ” ಅಂದೆ.
‘ಕಾಫಿ ಮಂಡಳಿ ಬೆಳೆಗಾರರಿಗೆ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಏನಕ್ಕಾದರೂ ಸಬ್ಸಿಡಿ  ಕೊಡಬೇಕಲ್ಲಾ.ಈ ಸಲ ಹೊಸದಾಗಿ ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಕೊಡುವುದು  ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಯೋಚಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ  ಸಿಮೆಂಟಿನ ಕಾಫಿ ಕಣ ಕಟ್ಟಲು ಸಬ್ಸಿಡಿ ಕೊಟ್ಟಿತು.ಎಲ್ಲರೂ ಕಟ್ಟಿದರು.ಅದರಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಒಣಗಿಸಿದಕ್ಕಿಂತ  ಪಾಚಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು.ಹಾಗಾಗಿ ಕಾಫಿ ಬೆಳೆದವರು ಒಂದು ಕಡೆ ಕಾಫಿ ಇಲ್ಲದೆ ಪಾಪರಾದರು.ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಕಾಫಿಕಣದ ಪಾಚಿಯಲ್ಲಿ  ಜಾರಿ ಬಿದ್ದು ಡಾಕ್ಟರ ಕಡೆ ಹೋಗಿ ಪಾಪರಾದರು.ಎಷ್ಟು ತಮಾಷೆ ಅಲ್ಲವಾ ಈ ಭೂಲೋಕ ’ ಅವರು ಗುಡುಗಿದಂತೆ ಗುಡುಗುಡು ನಗುತ್ತಿದ್ದರು.
‘ಬಿಡಿ ಸಾರ್ ಇಲ್ಲಿನ ತಮಾಷೆಗಳೂ ಬಹಳ ಬೋರು ಹೊಡೆಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿವೆ.ಬನ್ನಿ  ಇಬ್ಬರೂ ಕೆಲ ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಮಂಗಳ ಗ್ರಹಕ್ಕೆ  ಹೋಗಿ ಇದ್ದು ಬರೋಣ.ಅಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಗಹನವಾದ ತಮಾಷೆಗಳು ಜರುಗುತ್ತಿರಬಹುದು ಎಂದು ನಾನು ಅವರನ್ನು  ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದೇನೆ.72473_447127073245_3929683_n
ಇದೊಂದು ಪೆಗ್ಗು ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಡುವಾ ಎಂದು ಅವರೂ ಒಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ.
 22 September 2013
 Photos by the author

ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸಕ ಡಾಕ್ಟರ ಕಥೆ

1235088_10151679403248246_1681251253_n

ಈ ನಾಚುಕೆಮುಳ್ಳಿನ ಹೂವಿಗೂ ಎಷ್ಟೊಂದು ಸೌಂದರ್ಯ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಇದೇನು ಹೀಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ತಿಂದೇ ಬಿಡುವ ಹಾಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಲ್ಲ ಎಂದು ಅದೂ ಗಾಳಿಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ತಲೆ ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನ ಅಸಮ್ಮತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಸಣ್ಣದಿರುವಾಗ ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಮುನಿಯುತ್ತದೆಯೆಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮುಟ್ಟುತ್ತಾ ತುಳಿಯುತ್ತಾ ಗೋಳು ಹೊಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಅಸಹಾಯಕ ಮುಳ್ಳಿನ ಗಿಡ.

ಆಗ ಇದರ ಹೂವಿನ ಚಂದವನ್ನು ಕಾಣುವ ಸಹನೆಯೆಲ್ಲಿತ್ತು?

ಈಗ ಕಾಲನ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿರುವ ಈ ನಡುಗಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ನಾಚುಕೆಮುಳ್ಳಿನ ಹೂವಿನ ವಯ್ಯಾರ ಬೇರೆ!

ನೋಡುನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪುಟ್ಟ ಚಿಟ್ಟೆಯೊಂದು ಕಾಡುಹೂವೊಂದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ತನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿತು.

ನೋಡಿದರೆ ಅದರ ಪಕ್ಕದ ಕಾಡುಹೂವೊಂದರ ಮೇಲೂ ಇನ್ನೊಂದು ಚಿಟ್ಟೆ.

ಒಂದು ವೇಳೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದೇ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿದಿದ್ದರೆ ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಕಾಣದೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಪರಿಮಿತ ಚೆಲುವಿನ ಈ ಹೂಗಳು.

ಒಂದು ಕಾಡು ಗಿಡವಂತೂ ತನ್ನ ಒಂದೊಂದು ಎಲೆಯನ್ನು ಸುರುಟಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೂವಂತೆ ಅರಳಿಸಲು ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು.

1236545_10151679404903246_658208540_nಯಾರೋ ಕಾಡು ಸವರುತ್ತಾ ಕಾಲುದಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೊರಟವರು ಅದರ ಆ ಗಿಡದ ಅರ್ದದಷ್ಟನ್ನು ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಸವರಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ್ದರು.

ಆದರೂ ಹಠಬಿಡದೆ ಉಳಿದಿರುವ ಇನ್ನೊಂದು ಎಲೆಯನ್ನು ಹೂವಂತೆ ಅರಳಿಸಲು ಅದು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಏನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಅದರೆ ಜನರು ಓಡಾಡುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗಿಡವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವ ಪಾಡು ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡ ಮಾರಾಯಾ ಎಂದು ನಾನು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ.

ನಾನು ಹೊರಟಿದ್ದುದು ಇಲ್ಲಿ ಮಡಿಕೇರಿಯ ಬಳಿಯ ಇಳಿಜಾರೊಂದರಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಒಬ್ಬರು ಡಾಕ್ಟರನ್ನು ನೋಡಲು.

ಸುಮಾರು ನೂರಾಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಸ್ಕಾಟ್ ಲಾಂಡಿನ ಶ್ರೀಮಂತನೊಬ್ಬ ಕಟ್ಟಿಸಿದ ಕಾಫಿ ತೋಟದ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಇವರು ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಓದಿದವರು.

ಆದರೆ ಈ ಊರಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ರೋಗಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಿರುವುದರಿಂದ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಸರಕಾರೀ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಾಮಾನ್ಯ ವೈದ್ಯರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು.

ಇವರಿಗೆ ಈಗ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ತೊಂಬತ್ತರ ವಯಸ್ಸು.

ಇವರು ಇಲ್ಲಿನ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಮನೆತನಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು.

ಇವರ ಅಜ್ಜ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕೊಡಗು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾದೀಶರಾಗಿದ್ದವರು.ಇವರ ತಂದೆಯೂ ಅಷ್ಟೇ ನ್ಯಾಯಾದೀಶರಾಗಿದ್ದವರು.

ಆದರೆ ಇವರು ಯಾಕೋ ಲಂಡನ್ನಿಗೆ ತೆರಳಿ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಕಲಿತವರು ಬಡವರಿಗೆ ಔಷದಿ ಕೊಡುತ್ತಾ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದರು.

ಹಿಂದೆ ಒಮ್ಮೆ ಇವರ ಬಳಿ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಹೋದಾಗ ನನ್ನ ಕಥೆಯೆಲ್ಲವೂ ಇದರಲ್ಲೇ ಇದೆ ಎಂದು ಅಚ್ಚುಮಾಡಿದ ಹಾಳೆಯೊಂದನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಮೊದಲಿಗೆ ತೋಟವನ್ನೂ ಬಂಗಲೆಯನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿಸಿದ ಸ್ಕಾಟಿಷ್ ಶ್ರೀಮಂತನ ಕಥೆ.

ನಂತರ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾದೀಶನಾಗಿದ್ದ ಅಜ್ಜನ ಕತೆ.

ಅವರ ನಂತರ ನ್ಯಾಯಾದೀಶನಾಗಿದ್ದ ಅಪ್ಪನ ಕತೆ.

ನಂತರ ತನ್ನದೇ ಚುಟುಕು ಕಥೆ.

ಕೆಲವು ಹೆಸರುಗಳು, ಕೆಲವು ಇಸವಿಗಳು.ಏನೂ ಅಂತಹ ವಿಶೇಷಗಳಿಲ್ಲದೆ ಏನೂ ಅತಿರೇಕಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇದು ಹೀಗೇ ನಡೆಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಅದರಂತೆ ನಡೆಯಿತು ಎನ್ನುವಂತಹ ಅಚ್ಚು ಮಾಡಿದ ಹಾಳೆ ಅದು.

ಕುತೂಹಲ ತೋರಿಸಿದವರಿಗೆ ಅದನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಡಾಕ್ಟರು ನನಗೂ ಅದನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಟೀ ಕುಡಿಸಿ ಕಳಿಸಿದ್ದರು.

3ಎರಡನೆಯ ಸಲ ಹೋದಾಗ ಕತ್ತಲಾಗಿತ್ತು.

ಹೊರಗಡೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕೊಂಚವೇ ಬೆಳಕಿತ್ತು.

ಆ ಕೊಂಚ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲೇ ಆ ಡಾಕ್ಟರು ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಬಂಗಲೆಯ ಕದವನ್ನು ತೆರೆದು ಒಳಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದರು.

ಆ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಬಂಗಲೆಯೊಳಗೆ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯ ಬಿಲಿಯರ್ಡ್ಸ್ ಟೇಬಲ್ಲೂ, ಅಷ್ಟೇ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಪಿಂಗಾಣಿಯ ಕಲಾಕೃತಿಗಳೂ, ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಚಿತ್ರಗಾರರ ತೈಲವರ್ಣದ ಚಿತ್ರಗಳೂ, ರಾಜಾ ರವಿವರ್ಮನ ಮರಿಮೊಮ್ಮಗಳಾದ ರುಕ್ಮಿಣಿವರ್ಮ ರಚಿಸಿದ ಅರೆನಗ್ನ ಕಲಾಕೃತಿಗಳೂ ಆ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಇತಿಹಾಸದ ಭಾರದಲ್ಲಿ ಜಗ್ಗಿ ಹೋಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸಕ ಡಾಕ್ಟರು ತಮ್ಮ ಕುರಿತು ಏನೂ ಮಾತಾಡದೆ ಆ ಕಲಾಕೃತಿಗಳ ಕಾಲ ಅವುಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ ಆ ಬಂಗಲೆಯೊಳಗೆ ನೆರಳಿನಂತೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅವರು ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಂಚದ ಬಳಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಗ್ಗಿಷ್ಟಿಕೆಯ ಬೆಂಕಿ, ಅವರ ತಲೆದಿಂಬಿನ ಬಳಿ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದ ನೋವು ನಿವಾರಕ ತೈಲ ಮತ್ತು ಅವರ ಎದುರಿಗಿದ್ದ ಹಳೆಯಕಾಲದ ಟೀಪಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ಹಣ್ಣಾಗದೆ ಉಳಿದಿದ್ದ ರಸಬಾಳೆಯ ಒಂದು ಚಿಪ್ಪು- ಇವು ಮೂರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಆ ಬಂಗಲೆಯೊಳಗೆ ಉಳಿದಿದ್ದ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಲದ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕಪಾಟಿನೊಳಗಡೆ ಸೇರಿಹೋಗಿರುವಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

‘ಡಾಕ್ಟರೇ.ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನೀವು ಏನು? ಈಗ ನಿಮಗೆ ಏನನಿಸುತ್ತಿದೆ?ಇಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಫಿ ಕಾಡೊಳಗೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಇರುವಾಗ ನೀವು ಏನನ್ನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಮುಂದೆ ಯಾವತ್ತಾದರೂ ಬೇಟಿಯಾದಾಗ ಹೇಳಿ.ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬರುತ್ತೇನೆ.ನಿಮಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದ್ದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮಿಸಿ’ ಎಂದು ಹೊರಟು ಬಂದಿದ್ದೆ.

‘ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ,ನಾನೊಬ್ಬ ಪೂರ್ತಿಪ್ರಮಾಣದ ಬೆಳೆಗಾರ ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಕಾಲೀನ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸಕ.ಅದಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನೂ ಹೇಳಲು ನನ್ನ ಬಳಿ ಇಲ್ಲ.ಆದರೂ ನೀನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸು’ ಎಂದು ಅವರು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.

ನೂರುದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಿರಂತರ ಸುರಿದ ಮಳೆಗೆ ಜರ್ಜರಿತವಾಗಿದ್ದ ಕಾಫಿಗಿಡಗಳೂ ನೆರಳಿನಮರಗಳೂ ಹುಲ್ಲುಗರಿಕೆಗಳೂ ನಿದಾನಕ್ಕೆ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡು ನಸುಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ನಗಲು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು.

1006067_10151679402448246_809224889_nಹಳೆಯಬಂಗಲೆಯ ಒಂಟಿ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸಕ ಡಾಕ್ಟರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಾಣಲು ಹೊರಟಿದ್ದ ನಾನು ಕಾಡುಹೂಗಳ ಚೆಲುವಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ನೆಲನೋಡಿ ತಗ್ಗಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಎದುರಿನ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಾತ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಪ್ರವಾಸಿ ನನ್ನ ಹಾಗೆಯೇ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ನೆಲನೋಡುತ್ತಾ ನಡೆದು ಬರುತ್ತಿದ್ದವನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕ.

ಆತ ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದವನು.

ಆತನ ಮುತ್ತಾತಂದಿರು ಇನ್ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಿಂದ ವಲಸೆ ಹೊರಟು ಕೇಪ್ ಟೌನಿನ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಬೇಸಾಯ ಶುರುಮಾಡಿದವರು.

ಆಮೇಲೆ ಬೇಸಾಯ ಬೇಸರವಾಗಿ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಬದುಕಿದ್ದವರು.

ಈತನ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಆಫ್ರಿಕಾದ ವರ್ಣಬೇಧ ಅಸಹ್ಯ ಬರಿಸಿತ್ತಂತೆ.ಆತ ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿಯ ಪರಮ ಅನುಯಾಯಿಯಾಗಿದ್ದನಂತೆ.ಹಾಗಾಗಿ ಈತನಿಗೂ ಭಾರತವೆಂದರೆ ಪ್ರೀತಿ.

ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಆರು ತಿಂಗಳು ಕಟ್ಟಡ ವಿನ್ಯಾಸಕಾರನಾಗಿ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವ ಈತ ಉಳಿದ ಆರು ತಿಂಗಳು ಲೋಕ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ

ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ಈತ ಇಲ್ಲಿರುವ ಜಲಪಾತವೊಂದನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದಿದ್ದ.

ಇದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸಕ ಡಾಕ್ಟರು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರಂತೆ.ಈತನನ್ನು ಜೀಪಿನಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ಜಲಪಾತ ತೋರಿಸಿದ್ದರಂತೆ.ತಮ್ಮ ಬಂಗಲೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಟೀ ಕುಡಿಸಿ ತಮ್ಮ ಮನೆತನದ ಕತೆ ಇರುವ ಅಚ್ಚುಮಾಡಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ಹಾಳೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಂತೆ.

ಈತನಿಗೂ ಅವರ ಉಳಿದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಆಸೆ.

ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದ್ದ.ಡಾಕ್ಟರಿಲ್ಲದ ಬಂಗಲೆಯನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ನೋಡಿ ವಾಪಾಸು ನಡೆದು ಬರುತ್ತಿದ್ದ.

‘ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸಕ ಡಾಕ್ಟರಿಗೆ ಹುಷಾರಿಲ್ಲ.ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಗೇಟಿಂದಲೇ ವಾಪಾಸು ಕಳಿಸಿದರು’ ಎಂದು ಆತ ಬೇಸರದಲ್ಲಿ ನಕ್ಕ.‘ಹಾಗಾದರೆ ನಾನೂ ಹೋಗಿ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ.ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ವಾಪಾಸು ನಡೆಯುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ನಾನೂ ವಾಪಾಸು ನಡೆಯತೊಡಗಿದೆ.

‘ನಿಮ್ಮ ಭಾರತದಲ್ಲೂ,ನನ್ನ ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲೂ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಎಷ್ಟೊಂದು ಅವಾಂತರಗಳನ್ನೂ ಏಕಾಂಗಿಗಳನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಮಾಡಿರುವರು’ಆತ ಕೊಂಚ ಉದ್ವಿಗ್ನನಾಗಿಯೇ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದ.

‘ಹೌದು ಮಾರಾಯ ಈ ಕಾಡುಹೂಗಳ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನೆಲ್ಲ ದುಗುಡಗಳಿವೆಯೋ’ ಎಂದು ನಾನೂ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ.

549952_10151286033533246_1029751060_nನಾವಿಬ್ಬರೂ ಆ ಸಂಜೆ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಈ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸಕ ಡಾಕ್ಟರ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು.

ಯಾವ ಕೋನದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರೂ ಕೊನೆಗೆ ಈ ಡಾಕ್ಟರು ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿಯೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.

8 September 2013

Photos By the author

ಒಂದು ದೇಹದಾನದ ಕಥೆ

68293_477336298245_8167678_n

ಹದಿನೇಳನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹಾಲೇರಿ ವಂಶದ ಮುದ್ದುರಾಜ ಮಡಿಕೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಈಗ ಜಿಲ್ಲಾದಿಕಾರಿಗಳ ಖಚೇರಿಯೂ, ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ಸಂಕೀರ್ಣವೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ.

ತೀರ ಇತ್ತೀಚಿನವರೆಗೆ ಜಿಲ್ಲಾ ಕಾರಾಗೃಹವೂ ಇಲ್ಲೇ ಇತ್ತು.ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಖೈದಿಗಳಾಗಿರುವ ತಮ್ಮ ಗಂಡನನ್ನೋ, ತಂದೆಯನ್ನೋ, ಮಗನನ್ನೋ ಕಾಣಲು ಬಂದ ಅನಧಿಕೃತ ಸಂದರ್ಶಕರು ಕೋಟೆಯ ಎತ್ತರದ ಒಂದು ಪಾಳಿಯನ್ನು ಏರಿ ಕೆಳಕ್ಕೆ ನೋಡುತ್ತ ಕೈಬಾಯಿ ಸಂಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಅವರೊಡನೆ ಕಷ್ಟಸುಖಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನೋಡಲು ನಾನೂ ಆಗಾಗ ಕೋಟೆಯ ಪಾಳಿ ಹತ್ತಿ ಕೂತಿರುತ್ತಿದ್ದೆ.

ನಾನಾ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಜೈಲು ಸೇರಿರುವ ಖೈದಿಗಳು ಬೀಡಿ ಸೇದುತ್ತಲೋ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಲೋ ನಡುನಡುವೆ ತಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಲು ಯಾರಾದರೂ ಬಂದಿರುವರೇ ಎಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿ ಮೇಲೆ ನೋಡಿ ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮತಮ್ಮ ಜೇಲಿನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪುಟ್ಟ ಕಂದಮ್ಮಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡ ತಾಯಂದಿರು, ತುಂಬು ಹೊಟ್ಟೆಯ ಬಸುರಿ ತರುಣಿಯರು ಪಡಬಾರದ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಕೋಟೆಯ ಪಾಳಿಯನ್ನು ಏರಿ ಕೆಳಗೆ ಜೇಲಿನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುವವರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಗಂಡ ಯಾರು, ಮಗುವಿನ ತಂದೆ ಯಾರು ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಂಡು ಕೈ ಬಾಯಿ ಸಂಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಅವರೊಡನೆ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಸಂವಹಿಸುತ್ತಾ ಮುಂದಿನ ಇದೇ ವಾರ ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಇದೇ ಜಾಗದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಕಾಣಲು ಬರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ, ಅದನ್ನು ಅರಿತವರಂತೆ ಆ ಖೈದಿಗಳು ತಲೆಯಾಡಿಸಿ ಸಮ್ಮತಿಸುವುದೂ ಇದೆಲ್ಲ ನೋಡಿದರೆ ಒಂಥರಾ ಕರುಳು ಕಲಸಿದಂತಾಗಿ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರಲೇಬಾರದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.

ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಈ ಕಾರಾಗೃಹವೂ ಊರಿಂದ ಬಲುದೂರಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರವಾಗಿ ಆನಂತರ ಕೋಟೆಯ ಕಡೆ ನಾನು ಹೋಗುವುದೇ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಕಳೆದ ಮಂಗಳವಾರ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕೋಟೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು.

52187_469933063245_5425791_o.jpg

ಕಳೆದ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೋಟೆಯೊಳಗಿನ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಟ್ಟಡದ ಹಿಂದುಗಡೆಯ ಶೆಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಜಾಬ್ ಟೈಪಿಸ್ಟಳಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಶ್ರೀಮತಿ ಚಂದುರ ಶಾಂತಿ ರಾಜಾ ಅವರನ್ನು ಆವತ್ತು ಯಾಕೋ ನೋಡಬೇಕೆನಿಸಿತ್ತು.

ಚಂದುರ ಶಾಂತಿ ತೀರಿಹೋದ ತಮ್ಮ ಗಂಡನ ಮೃತ ದೇಹವನ್ನು ಒಂದು ವಾರದ ಹಿಂದೆ ಹತ್ತಿರದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜೊಂದಕ್ಕೆ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಉಚಿತವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ಮುಗ್ದರಾದ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಯಾರೋ ಈಕೆ ತೀರಿಹೋದ ತನ್ನ ಗಂಡನ ದೇಹವನ್ನೂ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಾರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಸುದ್ದಿ ಹಬ್ಬಿಸಿ ಮೊದಲೇ ಜರ್ಜರಿತರಾಗಿದ್ದ ಚಂದುರ ಶಾಂತಿ ಭೂಮಿಯೊಳಕ್ಕೆ ಕುಸಿದು ಹೋದಂತಾಗಿದ್ದರು.

ಅವರನ್ನು ಸಂತೈಸಿದ ಹಾಗೂ ಆಯಿತು ಹಾಗೂ ಬರೀ ಫೋನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದಂತೆಯೂ ಆಯಿತು ಎಂದು ಹೋಗಿ ನೋಡಿದರೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಹಿಂದೆ ಜಾಬ್ ಟೈಪಿಸ್ಟರಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಶೆಡ್ಡಿನ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಾಗಿರುವ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯಂತೆ ಕಣ್ಣಿಗೊಂಡು ಕನ್ನಡಕ ಏರಿಸಿಕೊಂಡು ಕೂತಿದ್ದ ಶಾಂತಿಯವರು ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಿದ್ದವರ ಹಾಗೆ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕರು.

ಅವರು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವವರೇ ಆಗಿದ್ದರು.ಮಡಿಕೇರಿಯ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಕಾರು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವರನ್ನು ನಾನು ಹಲವು ಬಾರಿ ಗಮನಿಸಿದ್ದೆ. ತಮ್ಮ ಬಾಬ್ ಕಟ್ ಕೂದಲನ್ನು ಓರಣವಾಗಿ ಬಾಚಿಕೊಂಡು ರಸ್ತೆಯ ಎಡಬಲವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗಮನಿಸಿಕೊಂಡು, ಯಾವ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟನೆಯ ಗೇರನ್ನು ಹಾಕಬೇಕೆಂದು ಮೊದಲೇ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದವರಂತೆ ಗೇರು ಬದಲಿಸುತ್ತಾ, ನಡುವಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಪೋಲೀಸಿನವರಿಗೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಂದಹಾಸವನ್ನು ತೋರಿ ಎಡಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಮೊದಲೇ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗಿರುವ ಸಿಗ್ನಲ್ ದೀಪವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ನನ್ನ ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸಿದ್ದರು.

ಇವರು ಬಹುಶಃ ಯಾರೋ ಕಾಫೀ ಪ್ಲಾಂಟರೋ, ನಿವೃತ್ತ ನ್ಯಾಯಾದೀಶೆಯೋ ಅಥವಾ ಸಮಾಜ ಸೇವಕಿಯೋ ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ನನಗೆ ಇವರೇ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಮೃತದೇಹವನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಮನಸಿನಿಂದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಅದರಿಂದ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಅಪಪ್ರಚಾರದಿಂದ ನೊಂದು ಹೋಗಿರುವ ಚಂದುರ ಶಾಂತಿ ಎಂದು ಅರಿವಾದಾಗ ಕರುಳು ಕಿತ್ತ ಹಾಗಾಯಿತು.

ಆದರೆ ಅವರು ಅದು ಯಾವುದೂ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೇ ಇಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ತಮ್ಮ ವೈಧವ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಬಿಳಿ ಮುಂಡನ್ನು ಏರಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಟೈಪ್ ರೈಟರನ್ನು ಕುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅವರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಟೈಪು ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯನೂ ಇದು ಯಾವುದೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವನಂತೆ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಆಸ್ತಿವ್ಯಾಜ್ಯದ ವಿವರಗಳನ್ನು ಇವರಲ್ಲಿ ಅರುಹುತ್ತಾ ದೂರೊಂದನ್ನು ಸಿದ್ದಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ.

‘ಶಾಂತಿಯವರೇ ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೀವು ಮುಂದುವರಿಸಿ, ನನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾನು ಮುಂದುವರಿಸುವೆ.ಆಮೇಲೆ ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ತಿ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವೆ’ ಎಂದು ನಾನು ಅವರ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸತೊಡಗಿದೆ.

ಉಳಿದ ಜಾಬ್ ಟೈಪಿಸ್ಟರೂ, ಟೈಪುಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದವರೂ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಕುತೂಹಲದಿಂದಲೂ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಭೂಹಗರಣಗಳೂ ನಕಲಿ ದಾಖಲೆಗಳೂ ಹೇರಳವಾಗಿ ಸುದ್ದಿಮಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಅದರ ಕುರಿತಾಗಿ ನಾನು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುತ್ತಿರಬಹುದೆಂದು ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರ ಅನುಮಾನವಾಗಿತ್ತು.

73743_459685618245_3902393_nಚುಟುಕಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಅರವತ್ಮೂರು ವರ್ಷದ ಶಾಂತಿಯವರು ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ರಾಜಾ ಅವರನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದರು.

ಮದುವೆಗಿಂತ ಬಹಳ ಮೊದಲೇ ಸಣ್ಣವಳಿರುವಾಗಲೇ ಶಾಂತಿಯವರಿಗೆ ಗಂಡಸರು ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಹೆದರಿಕೆಯಿತ್ತು.

ಗಂಡು ಹುಡುಗರ ಮೊಣಗಂಟು ತಾಗಿದರೂ ಸಾಕು ಮಕ್ಕಳಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಶಾಂತಿಯವರನ್ನು ಅವರ ಅಜ್ಜಿ ಹೆದರಿಸಿದ್ದರು.

ಹಾಗಾಗಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗಲೂ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಹುಡುಗರ ಮೊಣಕೈ ತಾಗದ ಹಾಗೆ ಸರ್ಕಸ್ಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಿಲ್ಲುವುದು ಶಾಂತಿಯವರಿಗೆ ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತಂತೆ.

ಅವರ ಶಾಲೆಯ ಹೆಡ್ಮಾಸ್ಟರು ನೋಡಲು ಭೀಮನ ಹಾಗೆ ಇದ್ದರಂತೆ.

ತಪ್ಪು ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಹುಡುಗಿಯರ ಕೈಯ್ಯ ಮಣಿಗಂಟಿಗೆ ಸ್ಕೇಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯುವುದು ಅವರ ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿತ್ತಂತೆ.

ಎಲ್ಲ ಹುಡುಗಿಯರ ಮೊಣಗಂಟೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಊದಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿತ್ತಂತೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ಲೇಟಾದ ಮೇಲೆ ಬಸ್ಸು ಸಿಗದೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗದಿರಲು ಶಾಂತಿಯವರು ಗುಡಿಸಿದ ಅಂಗಳವನ್ನು ಮತ್ತೆಮತ್ತೆ ಗುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.

ಅದು ಅವರ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಅವರೂ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.

ಆಗಲೂ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯ ಹಾಗೆ ಇದ್ದ ಚಂದುರ ಶಾಂತಿಯವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಬಸ್ಸಿನ ಡ್ರೈವರನ ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಲ್ಲೇ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.

ಆ ಬಸ್ಸಿನ ಡ್ರೈವರು ಬಸ್ಸು ಬಿಡುವುದನ್ನೂ, ಗೇರು ಬದಲಿಸುವುದನ್ನೂ ಕೂತಲ್ಲಿಂದಲೇ ನೋಡಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಶಾಂತಿಗೆ ತಾನೂ ಒಬ್ಬಳು ದೊಡ್ಡ ಡ್ರೈವರಳಾಗಿ ಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆ ಇತ್ತಂತೆ.

ಆದರೆ ಅದು ಕೈಗೂಡುವ ಮೊದಲೇ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರಂತೆ.

ಹಾಗೆ ಮದುವೆಯಾದ ಅವರ ಗಂಡ ಚಂದುರ ರಾಜ ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನುಷ್ಯ.ಆದರೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ನಿಸ್ವಾರ್ಥಿ.

ತನಗೆ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಎಂದು ಏನೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

ಹಾಗಾಗಿ ಶಾಂತಿಯವರು ಕಳೆದ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮಡಿಕೇರಿಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಹಿಂದಿನ ಶೆಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಜಾಬ್ ಟೈಪಿಸ್ಟಳಾಗಿ ದುಡಿದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಮುಂದೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಉಳಿದವರಿಗೂ ಸಹಾಯಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಗಂಡಹೆಂಡತಿಯರಿಬ್ಬರೂ ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯವರು ಅಂದರೆ ತೀರಿಹೋದಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ದೇಹ ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿಯಾಗುವುದು ಬೇಡ, ಡಾಕ್ಟರ್ ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿಯುವ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮಿಬ್ಬರ ದೇಹವನ್ನು ಕೊಯಿದು ಕಲಿಯಲಿ ಎಂದು ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಚೆಯಿಂದ ದೇಹದಾನದ ಉಯಿಲು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.

`ಮೊದಲು ಗಂಡ ತೀರಿಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.ಅದಕ್ಕೆ ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಬಂದೆ.ಇನ್ನು ನನ್ನ ಸರದಿ.ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ’ ಅಂದು ಶಾಂತಿಯವರು ನಕ್ಕರು.

`ನಿಮ್ಮ ಗಂಡನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬರುವಾಗ ಅದರೊಡನೆ ಏನು ಹೇಳಿ ಬಂದಿರಿ’ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ

10399798_127155693245_7761619_n‘ಚೆನ್ನಾಗಿರು ಗೆಳೆಯ, ಮೆಡಿಕಲ್ ಕಲಿಯುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರು ನೋವಾಗದ ಹಾಗೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ,ಬಾಯ್ ಬಾಯ್ ಟಾಟಾ’ ಎಂದು ಹೇಳಿಬಂದೆ ಎಂದು ಶಾಂತಿಯವರು ನಿರ್ವಿಣ್ಣರಾಗಿ ನಕ್ಕರು