Tag Archives: Madikeri

ತೀರಿಹೋದ ಜೀವವೊಂದರ ದೇವಸೌಂದರ್ಯ

dsc_0163ನಿನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಇಂತಹದೇ ಹೊತ್ತು.ಮಳೆಗಾಲದ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿ ಚಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದ ತುಂಟ ಸೂರ್ಯ ಬೇಕು ಬೇಕೆಂತಲೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಯ್ಯಾರದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ.
ಕಡು ನೀಲಿ ಆಕಾಶದ ಪ್ರಖರತೆಗೆ ಬೆದರಿ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟುವಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕರಿಯ ಬಿಳಿಯ ಮಳೆಯ ಮೋಡಗಳು.ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದ ಭೂಮಿ, ದೂರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ದೇವರಂತೆ ಲೋಕಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಅಭಯದಂತೆ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಅದೇ ಪರ್ವತ!
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯರು,ಎದ್ದು ನಿಂತಿದ್ದ ಕಟ್ಟಡಗಳು, ಎಷ್ಟು ಬೆಳೆದು ಬದಲಾಗಿದ್ದರೂ ಕಂಡೊಡನೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಸೂಸುವ ಕಣ್ಣುಗಳು.

ಅಲ್ಲಿ ತೀರಿಹೋದ ಜೀವವೊಂದು ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕೊನೆಯ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಅತ್ತರು ಪೂಸಿಸಿಕೊಂಡು ಆ ಅಪೂರ್ವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲದಕ್ಕು ಸಾಕ್ಷಿಯಂತೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದೆಡೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣೀಭೂತನಂತೆ ಒಳಗೊಳಗೆ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟುಕೊಂಡವನಂತೆ ಉಸಿರಿಲ್ಲದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಮಲಗಿತ್ತು.
ನಾನು ತಲುಪುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಖವನ್ನೂ ಹತ್ತಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ ಬಿಳಿಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಸುತ್ತಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದರು.
ಆಯ್ತು ಇದೊಂದು ಸಲ ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಂಬಂತೆ ಮುಚ್ಚಿದ್ದ ಮುಖವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ತೋರಿಸಿದರು.
ಯಾವತ್ತೂ ಇದ್ದ ಹಾಗಿನ ಅದೇ ಮುಖ.
ಹೌದು ನನ್ನದೇ ಎಲ್ಲಾ ತಪ್ಪು ಆದರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ನಾನು ಕಾರಣನಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುವಂತಿದ್ದ ಅದೇ ಅಮಾಯಕ ತುಂಟ ಮುಖ.ತುಟಿಗಳ ನಡುವೆ ವಿನಾಕಾರಣವೆಂಬಂತೆ ಕ್ಷೀಣವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹಲ್ಲು.
ಶೋಕತಪ್ತರ ನಡುವೆ ಕುಸಿಯುವಂತೆ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದ ಮಡದಿ ಮತ್ತೆ ಕೊನೆಯ ಸಲ ನೋಡಲೆಂಬಂತೆ ಓಡಿಬಂದಾಗ ಆ ಮುಖವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮುಚ್ಚಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದತ್ತ ಕೊನೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಾಗಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲಾಯಿತು.

2011-04-20_7321ನಾನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಮೊದಲ ಸಲ ಎಂಬಂತೆ ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕೈಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.ಸಣ್ಣದಿರುವಾಗ ಹೀಗೆಯೇ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕೈಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನಿಂತುಕೊಂಡಾಗ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆಗಳು, ಕವಿತೆಗಳು!
ಭಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಭಯವೂ ಹುಟ್ಟದೆ ಅದರ ಬದಲು ನದಿಯಂತೆ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ತುಂಟತುಂಟ ಆಲೋಚನೆಗಳು.
ಆ ದೇವರು ಇರುವುದಾದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವ ಕರುಣಿಸುವ ಕಾರುಣ್ಯ ಇರುವುದಾದರೆ ನಡುಹೊತ್ತಿನ ತಂಗಾಳಿಯ ಸುಖದಂತಹ ಅವಳೊಬ್ಬಳ ಸಾಮೀಪ್ಯ ಸಿಗಲೆಂದು ಅಮಾಯಕನಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹುಚ್ಚುಹುಚ್ಚು ದಿನಗಳು.
ಅದರಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಹುಚ್ಚುಹುಚ್ಚು ಆಲೋಚನೆಗಳು.
ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆಗಳು ಕವಿತೆಗಳು.
ಆದರೆ ದೇವರು ಇರುವುದು ಇಂತಹ ಹುಚ್ಚುಹುಚ್ಚು ಬೇಡಿಕೆಗಳಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಅರಿವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೆ. ಅದರ ಬದಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದವನೊಬ್ಬನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಕ್ಕು ಅವನೇನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವನು ಎಂದು ಅರಿಯಲು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಮಸೀದಿಗಳ ಅಗಾಧ ಏಕಾಂತದಂತಹ ಮೌನದ ಒಳಗೆ, ಗರ್ಭಗುಡಿಗಳ ಒಳಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ನಿಂತಿರುವ ದೇವಾನುದೇವತೆಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ. ಗಗನದ ಕಡೆ ತಲೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿರುವ ಇಗರ್ಜಿಗಳ ಬಲಿಪೀಠಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಡುಗಳ ಒಳಗಿನ ಭೂತಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ, ರಾಕ್ಷಸನ ಹಾಗಿರುವ ಮರಗಳ ಅನೂಹ್ಯ ಪೊಟರೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಮಾತೃದೇವತೆಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯೂ ಧೀನನಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಹುತೇಕ ನರಮನುಷ್ಯರ ಬೇಡಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಗಳೇನೂ ಕಂಡು ಬರದೆ ಕಥೆಗಳಿಗೂ ಕಾದಂಬರಿಗಳಿಗೂ ವಸ್ತುವಾಗಬಲ್ಲ ಗಂಭೀರವೂ ರಸಭರಿತವೂ ಆದ ಕಥಾಪ್ರಸಂಗಗಳೇ ಕಾಣಿಸತೊಡಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸದಿರುವುದು ಅಷ್ಟೇನೂ ಕೆಟ್ಟದೇನೂ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.2010-11-03_2197

ನಿನ್ನೆ ಮಳೆ ನಿಂತ ಮೇಲಿನ ನಡು ಹಗಲ ಆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ತೀರಿಹೋದ ಆ ದೇಹವನ್ನು ಬೆಳ್ಳನೆಯ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿ, ಅತ್ತರು ಪೂಸಿ, ಹೆಗಲಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ನಿದಾನಕ್ಕೆ ನಡೆದು, ನೋವಾಗದಂತೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅದನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದ ನಿಶ್ಯಭ್ಧ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ ಅದರ ಇರವಿನ ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಏನೂ ಮರೆತೇ ಇಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಕೈಕಾಲುಗಳು ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ನಿನ್ನೆ ತಾನೇ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಮುಗಿಸಿ ಎದ್ದು ಹೋಗಿರುವೆನೋ ಎಂಬಂತೆ ತುಟಿಯಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಿರುವ ಆರಾಧನೆಯ ವಾಕ್ಯಗಳು.
ಎಲ್ಲ ಮೊದಲೇ ನಿರ್ದರಿಸಿರುವಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಆವಯವಗಳು.
ತಲೆಯ ತುಂಬ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ಪಡೆದವನ ರೂಪವಿಲ್ಲದ ರೂಪ.
ನಾನೂ ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ತೀರಿಹೋದವನನ್ನು ನರಕದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡು ಪಡೆದವನೇ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಯ್ತು ಸರಿ ಸರಿ ಅನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದ ಗೋಪುರದ ಮೇಲಿಂದ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಮಳೆಯ ಮೋಡಗಳು.
ಹೌದು ನನ್ನ ಹಾಗೆಯೇ ನರಕದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡಲೇ ಬೇಕಾದ ಈ ಜೀವವೇ ಎಂದು ನಡು ನಡುವಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಪಡೆದವನೇ ಈ ಭೂಮ್ಯಾಕಾಶ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳಿಗೂ ನೀನೇ ಪ್ರಕಾಶಕನಾಗಿರುವಿ.ನಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಸತ್ಯ, ನಿನ್ನ ವಾಗ್ದಾನ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ವಚನಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ನನ್ನ ಮೊರೆಯನ್ನು ನಿನ್ನ ಮುಂದಿಟ್ಟಿರುವೆ.ನನ್ನ ಕಳೆದುಹೋದದ್ದೂ, ಬಹಿರಂಗಗೊಳ್ಳದ್ದೂ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯವಾದದ್ದೂ ಆದ ಪಾಪಗಳ ಅರಿವಿರುವ ನೀನು ನರಕದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡು ಪಡೆದವನೇ ಎಂದು ಜೀವವಿಲ್ಲದ ಆ ದೇಹವೂ ನನ್ನೊಡನೆ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಮತ್ತೆ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಕಥಾಪ್ರಸಂಗಗಳು ಓಡಾಡತೊಡಗಿ ಸಣ್ಣಗೆ ನಗುವೂ ಬೇಸರವೂ ಮೆಲ್ಲಗಿನ ಹೆದರಿಕೆಗಳೂ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು.dsc_0167

ಒಬ್ಬ ಪ್ರೇಮಿಯಂತೆ, ಒಬ್ಬ ವಿರಹಿಯಂತೆ, ಒಬ್ಬ ಬಂಡಾಯಗಾರನಂತೆ, ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಗಂಡಸಿನಂತೆ, ಕುಡುಕನಂತೆ, ಕಥೆಗಾರನಂತೆ, ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ವಾತ್ಸಲ್ಯಮಯಿ ನೆಂಟನಂತೆ ಬದುಕಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಇನ್ನೇನು ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕೊನೆಗಾಲ ಬಂದಿತು ಅನಿಸಿದಾಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಸರಿಯಾಗಿದ್ದರು.
ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ತೊಡಗಿದ್ದರು.
ಅದೆಲ್ಲಿ ಇತ್ತೋ ಮಿದುಳಲ್ಲಿ ಧಾರ್ಮಿಕವಾದ ಕಥಾಪ್ರಸಂಗಗಳು ಎದುರು ಬಂದವರಿಗೆ ಹೇಳಲು ತೊಡಗಿದ್ದರು.
ಖಾಸಗಿ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವಾಗ ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಟ್ಟುಕಟ್ಟಲೆಗಳು, ಮರಣದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕಾದ ಅಂತ್ಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆ ಊರಿನ ಅರಿಯದವರಿಗೆ ಹೇಳಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದರು.
ಹಾಗಾಗಿ ಅದುವರೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಧ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದವರೂ ಮರಣದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅವರ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಾಗಿ ನರಕದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪಾರುಮಾಡುವಂತೆ ಒಕ್ಕೊರಲಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಯಬ್ಧವಾಗಿ ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದ ನೀರವತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಮರಣಿಸಿದ ದೇಹವನ್ನು ಆ ಊರಿನ ಅಡವಿಯೊಳಗಿನ ಖಬರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನೊಳಗಡೆ ಇಳಿಸಲಾಯಿತು.
ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದು ಹಾಡಲು ತೊಡಗಿದ ಪಂಚವರ್ಣದ ಗಿಳಿಗಳು, ಕಾಡು ಮೈನಾ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಜೀಕುವ ಜೀರುಂಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಈ ನೆಲದ ನಿಜದ ವಾರಸುದಾರರು ನಾವೇ ಎಂಬಂತೆ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಇರುವೆಗಳು.ಅದಾಗಲೇ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಾಗಿ ಹೋದವರ ತಲೆಯ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ನೆಟ್ಟಿದ್ದ ಗೋರಿಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಬಲೆ ಹರಡಿಕೊಂಡು ಉಲ್ಲಾಸದಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ವಿವಿದ ಜಾತಿಗಳ ಜೇಡಗಳು.
ಯಾವ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗೂ, ಕವಿಗೂ ಸಿಗದಂತಹ ಅಂತಿಮ ವಿಶ್ರಮದ ಜಾಗ ಈ ನನ್ನ ಕಥಾನಾಯಕನ ಪಾಲಾಗಿತ್ತು.
ನಾನು ಇದುವರೆಗೆ ಗಮನಿಸಿರದ ನುಣುಪು ಕೊಂಬೆಗಳ ನಸು ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಉದ್ದನೆಯ ಎಲೆಯಿರುವ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನಿಂತಿರುವ ಸುಂದರಿಯ ಹಾಗಿರುವ ಮರ.
ಅದರ ಕೆಳಗಿನ ತಣ್ಣನೆಯ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಮಾನದವರೆಗೆ ಇರುವ ಅವಕಾಶ ಈ ನನ್ನ ಕಥಾ ನಾಯಕನಿಗೆ.
ಪಡೆದವನ ಕರುಣೆಗಳ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದೆdsc_0034

3rd July 2015

Photos By the Author

ಮೂಷಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಹೇಳಿದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾಮಿಡಿಗಳು

270726_10150255802443246_3017879_n
`ಪ್ರವಾಸಿಗಳಿಂದ ತುಳುಕುತ್ತಿರುವ ಈ ಗಿರಿಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ನಾಗರಿಕನ ಹಾಗೆ ಬದುಕುವುದು ಬಹಳ ತಾಪತ್ರಯದ ಕೆಲಸ ಮಾರಾಯಾ’  ಎಂದು ಇಲ್ಲಿನ ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು ಗೊಣಗುತ್ತಿದ್ದರು.
‘ಪ್ರವಾಸಿಗರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಕಿರಿಕಿರಿಯಿಂದ ದುರುಗುಟ್ಟಿಕೊಂಡು  ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ.ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಿಡತೆಗಳ ಮಹಾಸಮೂಹದಂತೆ ಬರುವ ಇವರು ಇಲ್ಲಿಂದ ತೊಲಗುವ ಮೊದಲೇ ಇಲ್ಲಿನ ತಂಡಾಸಿನ  ಗುಂಡಿಗಳು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನಾತ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.ಈ ತಂಡಾಸಿನ ನೀರೂ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಹೊಲಸೂ ನಗರದ ನಡುವೆ ಹಾವಿನಂತೆ  ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ತೊರೆಯೊಂದನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ.ಈ ತೊರೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಕೊಳಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಅಪೂರ್ವ ಸುಂದರಿಯಂತೆ ಬಳುಕುತ್ತಾ  ಮಲೆಗಳನ್ನು ಇಳಿಯುತ್ತಾ ಇಲ್ಲೇ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಗುಡ್ಡವೊಂದರಿಂದ ಜಲಪಾತವಾಗಿ ದುಮುಕುತ್ತಾಳೆ.ತಾವೇ ಬೆಳಗ್ಗೆ ವಿಸರ್ಜಿಸಿದ ಜೀವಜಲ  ಇಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಅಬ್ಭಿಯಾಗಿ ಇಳಿಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಈ ಪಾಪದ ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಕೇಕೆ ಹಾಕುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ’ ಎಂದು ಆ ಹಿರಿಯರು  ನಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ಇವರು ಈ ನಗರದಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿಬೆಳೆದು ಇಲ್ಲೇ ಶಾಲೆಕಲಿತು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ ದೇಶದ ದೊಡ್ಡ  ಮೂಷಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿ ದುಡಿದು ಈಗ ಉಳಿದ  ಆಯಸ್ಸನ್ನು ಈ ತರಹದ ಕಾಮಿಡಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಅವರಿಗೂ ನನಗೂ ಇರುವ ಸಮಾನ ಅಂಶಗಳೆಂದರೆ ಒಮ್ಮೆಗೇ  ಗಹಗಹಿಸಿ ಬರುವ ನಗು ಮತ್ತು ಆಕಾಶದ ಕುರಿತಾದ ಸಮಾನ ಆಸಕ್ತಿ.
‘ಗುರುಗಳೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊರಗೆ ಬಂದು  ಆಕಾಶ ನೋಡಿ. ಆ ಪಶ್ಚಿಮದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ನಿಂತುಕೊಂಡಿರುವ ಮೋಡ ನೋಡಲಿಕ್ಕೆ  ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜಟಾಯುವಿನ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ’ ಎಂದು ಅವರು ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಆಗ ನಾನು ಫೋನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೇ  ಹೊರಗೆ ಬಂದು ‘ಹೌದು ಹೌದು ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮರೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿರುವ ಆ ಮೋಡಗಳ ಸಮೂಹ ಸೀತೆಯನ್ನು  ಹಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವ ದಶಕಂಠನಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.ನಿಮಗೂ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆಯಾ’ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.
‘ಹೌದು.ನಿಮಗೆ ರಾಮಾಯಣದ ಹುಚ್ಚು ಇರಬೇಕು.ನನಗೆ ಇಲ್ಲಿ  ಸೀತೆಯೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ರಾವಣನೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಜೋರು ಮಳೆ  ಬರುತ್ತಿದೆ.ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೇ ಇನ್ನು ನನಗೆ ಪೆಗ್ಗೇ ಗತಿ’ ಎಂದು ದಿನದ ಕುಡಿತಕ್ಕೆ ಅಣಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ.
285136_10150255791568246_1102444_nಆಮೇಲೆ ನಾವಿಬ್ಬರು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು  ದಿನದ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಕಾಮಿಡಿಗಳ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ.ಆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹಳೆಯದು ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಕುರಿತ ಹಳಹಳಿಕೆ, ನುಗ್ಗಿ  ಬರುತ್ತಿರುವ ಹೊಸಹೊಸ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತ ವಿಸ್ಮಯ, ಹವಾಮಾನ,ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ಎಲ್ಲವೂ ಬರುತ್ತದೆ.ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೀಗೇ  ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದ ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜ ತಿಕ್ಕಲುತನಗಳು ಮತ್ತು ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ ನಡೆಯುವ ಘಟನೆಗಳು.
ಈ ಹಿರಿಯರು ಇಲ್ಲಿ ಶಾಲೆ  ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ತಮ್ಮ ಅಲೆಮಾರಿತನ ಮತ್ತು ತುಂಟಾಟಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಹೆಸರಾದವರು.ಇಲ್ಲಿಯ ರಾಜನ  ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಇರುವ ಗಣಪತಿ ದೇಗುಲದ ಗೋಡೆಗೆ ಈಡುಗಾಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಬೀಳುವ ತೆಂಗಿನಚೂರುಗಳನ್ನು ಆಗ ಯಾವ ಯಾವ  ಭಂಗಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಿಕೊಂಡು ಹೆಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಇವರು ಈಗಲೂ ಅಭಿನಯಿಸಿ ತೋರಿಸಬಲ್ಲರು.
ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಊರಿನ ನಡುವಲ್ಲಿ  ಹಾವಿನಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ತೊರೆಯ ಯಾವ ತಿರುವಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾಡು ಹಣ್ಣಿನ ಮರವಿತ್ತು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಯಾವಯಾವ ಕಾಡುಹೂಗಳು  ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅರಳುತ್ತಿದ್ದವು ಮತ್ತು ತಾವು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಆ ತೊರೆಯಲ್ಲಿ ಬಗ್ಗಿಕೊಂಡು ಬೊಗಸೆಯಿಂದ ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂಬುದನ್ನು  ಈಗಲೂ ಅವರು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ಹೇಳಬಲ್ಲರು.ಹಾಗೆಯೇ ಈಗಿನ ಕಾಲದ ಘಟನೆಗಳನ್ನೂ!
ಇವರು ನಿವೃತ್ತರಾಗಿ ಈಗ ಇರುವುದು ಈ ನಗರದ ಪಕ್ಕದ ತಮ್ಮ ಕಾಫಿ ತೋಟದಲ್ಲಿ.ಈ ಕಾಫಿ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಇವರು ಮಾಡಿರುವ  ಅವಿಷ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೋಡಲೆಂದೇ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಕಾಫಿಗಿಡಗಳ ಸಾಲಿನಿಂದ  ಕೊಯ್ದ ಕಾಫಿ ಹಣ್ಣುಗಳ ಮೂಟೆಗಳನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಕೆಳಗಿರುವ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಘಟಕಕ್ಕೆ ಆಳುಗಳು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.ಅದರ ಬದಲಿಗೆ  ಇವರೇ ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿರುವ ರಾಟೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹಗ್ಗದಿಂದ  ಮೂಟೆಗಳು ಇಳಿದು ಬರುತ್ತವೆ.
ಇಂತಹದೇ ತುಂಬ ವಿಷಯಗಳು  ಇವರಲ್ಲಿವೆ.ಆದರೆ ಇವುಗಳನ್ನೇನೂ ಇವರು ವಿಶೇಷವೆಂಬಂತೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.ಇವರು ಹೇಳುವ ವಿಷಯಗಳು ಬೇರೆಯೇ ಇರುತ್ತವೆ.
ಇವರು ದೇಶದ ದೊಡ್ಡ ಮೂಷಿಕ ವಿಜ್ಜಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು.ಅಂದರೆ ಇಲಿಗಳ ಹತೋಟಿಯ ಕುರಿತಾಗಿ ಅಧಿಕಾರಯುತವಾಗಿ  ಮಾತಾಡಬಲ್ಲವರು. ಹಿಂದೆ ಸೂರತ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ಲೇಗ್ ಮಾರಿ ನರ್ತಿಸಲು ತೊಡಗಿದಾಗ ಇಲಿಗಳ ಹತೋಟಿಗೆ ಇವರನ್ನೇ  ಕರೆಸಲಾಗಿತ್ತು.
ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಇವರನ್ನು ಭಾರತದ ಮೂಷಿಕ ಮನುಷ್ಯ ಎಂದು ಗೌರವದಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ.
ಇವರ ಸಂಸಾರ ಮಕ್ಕಳು  ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು  ಪ್ರಪಂಚದ ಬೇರೆಬೇರೆ ಕಡೆ ಹಂಚಿಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.ಇವರು ಒಬ್ಬರೇ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ  ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಅವರಲ್ಲಿ ತುಂಟರೂ ಜಾಣರೂ ಆದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಿಸಿ ಓದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ
317007_10150397810298246_351898928_n‘ಮೊನ್ನೆ ಏನಾಯಿತು ಗೊತ್ತಾ’ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.‘ಸೌತೆಕಾಯಿಯ ಹೋಳುಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮಲಗಿದರೆ ಕಣ್ಣಿನ ದೃಷ್ಟಿ  ಚುರುಕಾಗುವುದು ಎಂದು ಯಾರೋ ಹೇಳಿದರಾ.ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಸೌತೆಹೋಳುಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ.ಎದ್ದು  ನೋಡಿದರೆ ಕಣ್ಣಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಸೌತೆಯ ಹೋಳುಗಳು ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.ಎಲ್ಲಿ ಎಂದು ಹುಡುಕಿದರೆ ಅದನ್ನು ಈ ಹಾಳು ಮಕ್ಕಳು ನನ್ನ ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಿಂದ  ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಕದ್ದು ತಿಂದಿದ್ದರು.ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಈಗ ಸೌತೆಹೋಳುಗಳನ್ನು ಒಂದರಮೇಲೊಂದು ಕಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟು ನಿದ್ದೆ  ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.ಅಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು ಹೋಳುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳು ತಿಂದು ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ಐಡಿಯಾ  ಅಲ್ಲವಾ’ ಎಂದು ಅವರು  ನಗುತ್ತಿದ್ದರು.
‘ಈ ಸಲದ ಭಯಂಕರ ಮಳೆ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಕಾಫಿ ಮಂಡಳಿಯ ನವೀನ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಯೋಜನೆಯಿಂದಾಗಿ ಇಲ್ಲಿನ ಮೂಳೆ ಮತ್ತು ಕೀಲು  ತಜ್ಞ್ನರ ಕ್ಲಿನಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಜನಸಂದಣಿ ಹೆಚ್ಚಾದ ವಿಷಯ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ’ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
‘ಇಲ್ಲವಲ್ಲಾ’ ಎಂದೆ.
‘ಈ ಸಲದ ಮಾರಿಮಳೆ  ಭಯಂಕರ ಬೋರು.ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೇ ಕುಳಿತು ಕುಳಿತು ಸಾಯುವಷ್ಟು ಬೇಸರ.ಯಾರಾದರು ಗೇಟಿನ ಬೆಲ್ಲು ಬಾರಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಎದ್ದು  ಗೇಟು ತೆರೆಯಲು ಓಡುವವರೇ.ಮಾತನಾಡಲು ಯಾರೋ ಬಂದರು ಅಂತ.ಹಾಗೆ ಓಡಿದವರು ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಸಿಮೆಂಟಿನ ಕಾಫಿಕಣದ  ಪಾಚಿಗೆ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದು ಸೊಂಟ ಮುರಿದುಕೊಂಡು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಮುಂದೆ ಕ್ಯೂ ನಿಂತರು.ಇದಕ್ಕೆ ಕಾಫಿ ಮಂಡಳಿ ಹೇಗೆ ಕಾರಣ ಗೊತ್ತಾ?’ ಕೇಳಿದರು.
‘ಇಲ್ಲ” ಅಂದೆ.
‘ಕಾಫಿ ಮಂಡಳಿ ಬೆಳೆಗಾರರಿಗೆ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಏನಕ್ಕಾದರೂ ಸಬ್ಸಿಡಿ  ಕೊಡಬೇಕಲ್ಲಾ.ಈ ಸಲ ಹೊಸದಾಗಿ ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಕೊಡುವುದು  ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಯೋಚಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ  ಸಿಮೆಂಟಿನ ಕಾಫಿ ಕಣ ಕಟ್ಟಲು ಸಬ್ಸಿಡಿ ಕೊಟ್ಟಿತು.ಎಲ್ಲರೂ ಕಟ್ಟಿದರು.ಅದರಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಒಣಗಿಸಿದಕ್ಕಿಂತ  ಪಾಚಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು.ಹಾಗಾಗಿ ಕಾಫಿ ಬೆಳೆದವರು ಒಂದು ಕಡೆ ಕಾಫಿ ಇಲ್ಲದೆ ಪಾಪರಾದರು.ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಕಾಫಿಕಣದ ಪಾಚಿಯಲ್ಲಿ  ಜಾರಿ ಬಿದ್ದು ಡಾಕ್ಟರ ಕಡೆ ಹೋಗಿ ಪಾಪರಾದರು.ಎಷ್ಟು ತಮಾಷೆ ಅಲ್ಲವಾ ಈ ಭೂಲೋಕ ’ ಅವರು ಗುಡುಗಿದಂತೆ ಗುಡುಗುಡು ನಗುತ್ತಿದ್ದರು.
‘ಬಿಡಿ ಸಾರ್ ಇಲ್ಲಿನ ತಮಾಷೆಗಳೂ ಬಹಳ ಬೋರು ಹೊಡೆಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿವೆ.ಬನ್ನಿ  ಇಬ್ಬರೂ ಕೆಲ ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಮಂಗಳ ಗ್ರಹಕ್ಕೆ  ಹೋಗಿ ಇದ್ದು ಬರೋಣ.ಅಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಗಹನವಾದ ತಮಾಷೆಗಳು ಜರುಗುತ್ತಿರಬಹುದು ಎಂದು ನಾನು ಅವರನ್ನು  ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದೇನೆ.72473_447127073245_3929683_n
ಇದೊಂದು ಪೆಗ್ಗು ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಡುವಾ ಎಂದು ಅವರೂ ಒಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ.
 22 September 2013
 Photos by the author

ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸಕ ಡಾಕ್ಟರ ಕಥೆ

1235088_10151679403248246_1681251253_n

ಈ ನಾಚುಕೆಮುಳ್ಳಿನ ಹೂವಿಗೂ ಎಷ್ಟೊಂದು ಸೌಂದರ್ಯ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಇದೇನು ಹೀಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ತಿಂದೇ ಬಿಡುವ ಹಾಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಲ್ಲ ಎಂದು ಅದೂ ಗಾಳಿಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ತಲೆ ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನ ಅಸಮ್ಮತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಸಣ್ಣದಿರುವಾಗ ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಮುನಿಯುತ್ತದೆಯೆಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮುಟ್ಟುತ್ತಾ ತುಳಿಯುತ್ತಾ ಗೋಳು ಹೊಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಅಸಹಾಯಕ ಮುಳ್ಳಿನ ಗಿಡ.

ಆಗ ಇದರ ಹೂವಿನ ಚಂದವನ್ನು ಕಾಣುವ ಸಹನೆಯೆಲ್ಲಿತ್ತು?

ಈಗ ಕಾಲನ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿರುವ ಈ ನಡುಗಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ನಾಚುಕೆಮುಳ್ಳಿನ ಹೂವಿನ ವಯ್ಯಾರ ಬೇರೆ!

ನೋಡುನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪುಟ್ಟ ಚಿಟ್ಟೆಯೊಂದು ಕಾಡುಹೂವೊಂದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ತನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿತು.

ನೋಡಿದರೆ ಅದರ ಪಕ್ಕದ ಕಾಡುಹೂವೊಂದರ ಮೇಲೂ ಇನ್ನೊಂದು ಚಿಟ್ಟೆ.

ಒಂದು ವೇಳೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದೇ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿದಿದ್ದರೆ ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಕಾಣದೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಪರಿಮಿತ ಚೆಲುವಿನ ಈ ಹೂಗಳು.

ಒಂದು ಕಾಡು ಗಿಡವಂತೂ ತನ್ನ ಒಂದೊಂದು ಎಲೆಯನ್ನು ಸುರುಟಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೂವಂತೆ ಅರಳಿಸಲು ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು.

1236545_10151679404903246_658208540_nಯಾರೋ ಕಾಡು ಸವರುತ್ತಾ ಕಾಲುದಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೊರಟವರು ಅದರ ಆ ಗಿಡದ ಅರ್ದದಷ್ಟನ್ನು ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಸವರಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ್ದರು.

ಆದರೂ ಹಠಬಿಡದೆ ಉಳಿದಿರುವ ಇನ್ನೊಂದು ಎಲೆಯನ್ನು ಹೂವಂತೆ ಅರಳಿಸಲು ಅದು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಏನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಅದರೆ ಜನರು ಓಡಾಡುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗಿಡವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವ ಪಾಡು ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡ ಮಾರಾಯಾ ಎಂದು ನಾನು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ.

ನಾನು ಹೊರಟಿದ್ದುದು ಇಲ್ಲಿ ಮಡಿಕೇರಿಯ ಬಳಿಯ ಇಳಿಜಾರೊಂದರಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಒಬ್ಬರು ಡಾಕ್ಟರನ್ನು ನೋಡಲು.

ಸುಮಾರು ನೂರಾಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಸ್ಕಾಟ್ ಲಾಂಡಿನ ಶ್ರೀಮಂತನೊಬ್ಬ ಕಟ್ಟಿಸಿದ ಕಾಫಿ ತೋಟದ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಇವರು ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಓದಿದವರು.

ಆದರೆ ಈ ಊರಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ರೋಗಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಿರುವುದರಿಂದ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಸರಕಾರೀ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಾಮಾನ್ಯ ವೈದ್ಯರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು.

ಇವರಿಗೆ ಈಗ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ತೊಂಬತ್ತರ ವಯಸ್ಸು.

ಇವರು ಇಲ್ಲಿನ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಮನೆತನಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು.

ಇವರ ಅಜ್ಜ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕೊಡಗು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾದೀಶರಾಗಿದ್ದವರು.ಇವರ ತಂದೆಯೂ ಅಷ್ಟೇ ನ್ಯಾಯಾದೀಶರಾಗಿದ್ದವರು.

ಆದರೆ ಇವರು ಯಾಕೋ ಲಂಡನ್ನಿಗೆ ತೆರಳಿ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಕಲಿತವರು ಬಡವರಿಗೆ ಔಷದಿ ಕೊಡುತ್ತಾ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದರು.

ಹಿಂದೆ ಒಮ್ಮೆ ಇವರ ಬಳಿ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಹೋದಾಗ ನನ್ನ ಕಥೆಯೆಲ್ಲವೂ ಇದರಲ್ಲೇ ಇದೆ ಎಂದು ಅಚ್ಚುಮಾಡಿದ ಹಾಳೆಯೊಂದನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಮೊದಲಿಗೆ ತೋಟವನ್ನೂ ಬಂಗಲೆಯನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿಸಿದ ಸ್ಕಾಟಿಷ್ ಶ್ರೀಮಂತನ ಕಥೆ.

ನಂತರ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾದೀಶನಾಗಿದ್ದ ಅಜ್ಜನ ಕತೆ.

ಅವರ ನಂತರ ನ್ಯಾಯಾದೀಶನಾಗಿದ್ದ ಅಪ್ಪನ ಕತೆ.

ನಂತರ ತನ್ನದೇ ಚುಟುಕು ಕಥೆ.

ಕೆಲವು ಹೆಸರುಗಳು, ಕೆಲವು ಇಸವಿಗಳು.ಏನೂ ಅಂತಹ ವಿಶೇಷಗಳಿಲ್ಲದೆ ಏನೂ ಅತಿರೇಕಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇದು ಹೀಗೇ ನಡೆಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಅದರಂತೆ ನಡೆಯಿತು ಎನ್ನುವಂತಹ ಅಚ್ಚು ಮಾಡಿದ ಹಾಳೆ ಅದು.

ಕುತೂಹಲ ತೋರಿಸಿದವರಿಗೆ ಅದನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಡಾಕ್ಟರು ನನಗೂ ಅದನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಟೀ ಕುಡಿಸಿ ಕಳಿಸಿದ್ದರು.

3ಎರಡನೆಯ ಸಲ ಹೋದಾಗ ಕತ್ತಲಾಗಿತ್ತು.

ಹೊರಗಡೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕೊಂಚವೇ ಬೆಳಕಿತ್ತು.

ಆ ಕೊಂಚ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲೇ ಆ ಡಾಕ್ಟರು ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಬಂಗಲೆಯ ಕದವನ್ನು ತೆರೆದು ಒಳಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದರು.

ಆ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಬಂಗಲೆಯೊಳಗೆ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯ ಬಿಲಿಯರ್ಡ್ಸ್ ಟೇಬಲ್ಲೂ, ಅಷ್ಟೇ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಪಿಂಗಾಣಿಯ ಕಲಾಕೃತಿಗಳೂ, ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಚಿತ್ರಗಾರರ ತೈಲವರ್ಣದ ಚಿತ್ರಗಳೂ, ರಾಜಾ ರವಿವರ್ಮನ ಮರಿಮೊಮ್ಮಗಳಾದ ರುಕ್ಮಿಣಿವರ್ಮ ರಚಿಸಿದ ಅರೆನಗ್ನ ಕಲಾಕೃತಿಗಳೂ ಆ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಇತಿಹಾಸದ ಭಾರದಲ್ಲಿ ಜಗ್ಗಿ ಹೋಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸಕ ಡಾಕ್ಟರು ತಮ್ಮ ಕುರಿತು ಏನೂ ಮಾತಾಡದೆ ಆ ಕಲಾಕೃತಿಗಳ ಕಾಲ ಅವುಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ ಆ ಬಂಗಲೆಯೊಳಗೆ ನೆರಳಿನಂತೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅವರು ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಂಚದ ಬಳಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಗ್ಗಿಷ್ಟಿಕೆಯ ಬೆಂಕಿ, ಅವರ ತಲೆದಿಂಬಿನ ಬಳಿ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದ ನೋವು ನಿವಾರಕ ತೈಲ ಮತ್ತು ಅವರ ಎದುರಿಗಿದ್ದ ಹಳೆಯಕಾಲದ ಟೀಪಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ಹಣ್ಣಾಗದೆ ಉಳಿದಿದ್ದ ರಸಬಾಳೆಯ ಒಂದು ಚಿಪ್ಪು- ಇವು ಮೂರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಆ ಬಂಗಲೆಯೊಳಗೆ ಉಳಿದಿದ್ದ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಲದ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕಪಾಟಿನೊಳಗಡೆ ಸೇರಿಹೋಗಿರುವಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

‘ಡಾಕ್ಟರೇ.ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನೀವು ಏನು? ಈಗ ನಿಮಗೆ ಏನನಿಸುತ್ತಿದೆ?ಇಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಫಿ ಕಾಡೊಳಗೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಇರುವಾಗ ನೀವು ಏನನ್ನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಮುಂದೆ ಯಾವತ್ತಾದರೂ ಬೇಟಿಯಾದಾಗ ಹೇಳಿ.ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬರುತ್ತೇನೆ.ನಿಮಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದ್ದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮಿಸಿ’ ಎಂದು ಹೊರಟು ಬಂದಿದ್ದೆ.

‘ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ,ನಾನೊಬ್ಬ ಪೂರ್ತಿಪ್ರಮಾಣದ ಬೆಳೆಗಾರ ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಕಾಲೀನ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸಕ.ಅದಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನೂ ಹೇಳಲು ನನ್ನ ಬಳಿ ಇಲ್ಲ.ಆದರೂ ನೀನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸು’ ಎಂದು ಅವರು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.

ನೂರುದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಿರಂತರ ಸುರಿದ ಮಳೆಗೆ ಜರ್ಜರಿತವಾಗಿದ್ದ ಕಾಫಿಗಿಡಗಳೂ ನೆರಳಿನಮರಗಳೂ ಹುಲ್ಲುಗರಿಕೆಗಳೂ ನಿದಾನಕ್ಕೆ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡು ನಸುಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ನಗಲು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು.

1006067_10151679402448246_809224889_nಹಳೆಯಬಂಗಲೆಯ ಒಂಟಿ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸಕ ಡಾಕ್ಟರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಾಣಲು ಹೊರಟಿದ್ದ ನಾನು ಕಾಡುಹೂಗಳ ಚೆಲುವಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ನೆಲನೋಡಿ ತಗ್ಗಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಎದುರಿನ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಾತ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಪ್ರವಾಸಿ ನನ್ನ ಹಾಗೆಯೇ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ನೆಲನೋಡುತ್ತಾ ನಡೆದು ಬರುತ್ತಿದ್ದವನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕ.

ಆತ ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದವನು.

ಆತನ ಮುತ್ತಾತಂದಿರು ಇನ್ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಿಂದ ವಲಸೆ ಹೊರಟು ಕೇಪ್ ಟೌನಿನ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಬೇಸಾಯ ಶುರುಮಾಡಿದವರು.

ಆಮೇಲೆ ಬೇಸಾಯ ಬೇಸರವಾಗಿ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಬದುಕಿದ್ದವರು.

ಈತನ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಆಫ್ರಿಕಾದ ವರ್ಣಬೇಧ ಅಸಹ್ಯ ಬರಿಸಿತ್ತಂತೆ.ಆತ ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿಯ ಪರಮ ಅನುಯಾಯಿಯಾಗಿದ್ದನಂತೆ.ಹಾಗಾಗಿ ಈತನಿಗೂ ಭಾರತವೆಂದರೆ ಪ್ರೀತಿ.

ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಆರು ತಿಂಗಳು ಕಟ್ಟಡ ವಿನ್ಯಾಸಕಾರನಾಗಿ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವ ಈತ ಉಳಿದ ಆರು ತಿಂಗಳು ಲೋಕ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ

ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ಈತ ಇಲ್ಲಿರುವ ಜಲಪಾತವೊಂದನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದಿದ್ದ.

ಇದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸಕ ಡಾಕ್ಟರು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರಂತೆ.ಈತನನ್ನು ಜೀಪಿನಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ಜಲಪಾತ ತೋರಿಸಿದ್ದರಂತೆ.ತಮ್ಮ ಬಂಗಲೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಟೀ ಕುಡಿಸಿ ತಮ್ಮ ಮನೆತನದ ಕತೆ ಇರುವ ಅಚ್ಚುಮಾಡಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ಹಾಳೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಂತೆ.

ಈತನಿಗೂ ಅವರ ಉಳಿದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಆಸೆ.

ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದ್ದ.ಡಾಕ್ಟರಿಲ್ಲದ ಬಂಗಲೆಯನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ನೋಡಿ ವಾಪಾಸು ನಡೆದು ಬರುತ್ತಿದ್ದ.

‘ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸಕ ಡಾಕ್ಟರಿಗೆ ಹುಷಾರಿಲ್ಲ.ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಗೇಟಿಂದಲೇ ವಾಪಾಸು ಕಳಿಸಿದರು’ ಎಂದು ಆತ ಬೇಸರದಲ್ಲಿ ನಕ್ಕ.‘ಹಾಗಾದರೆ ನಾನೂ ಹೋಗಿ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ.ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ವಾಪಾಸು ನಡೆಯುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ನಾನೂ ವಾಪಾಸು ನಡೆಯತೊಡಗಿದೆ.

‘ನಿಮ್ಮ ಭಾರತದಲ್ಲೂ,ನನ್ನ ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲೂ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಎಷ್ಟೊಂದು ಅವಾಂತರಗಳನ್ನೂ ಏಕಾಂಗಿಗಳನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಮಾಡಿರುವರು’ಆತ ಕೊಂಚ ಉದ್ವಿಗ್ನನಾಗಿಯೇ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದ.

‘ಹೌದು ಮಾರಾಯ ಈ ಕಾಡುಹೂಗಳ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನೆಲ್ಲ ದುಗುಡಗಳಿವೆಯೋ’ ಎಂದು ನಾನೂ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ.

549952_10151286033533246_1029751060_nನಾವಿಬ್ಬರೂ ಆ ಸಂಜೆ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಈ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸಕ ಡಾಕ್ಟರ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು.

ಯಾವ ಕೋನದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರೂ ಕೊನೆಗೆ ಈ ಡಾಕ್ಟರು ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿಯೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.

8 September 2013

Photos By the author

ಒಂದು ದೇಹದಾನದ ಕಥೆ

68293_477336298245_8167678_n

ಹದಿನೇಳನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹಾಲೇರಿ ವಂಶದ ಮುದ್ದುರಾಜ ಮಡಿಕೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಈಗ ಜಿಲ್ಲಾದಿಕಾರಿಗಳ ಖಚೇರಿಯೂ, ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ಸಂಕೀರ್ಣವೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ.

ತೀರ ಇತ್ತೀಚಿನವರೆಗೆ ಜಿಲ್ಲಾ ಕಾರಾಗೃಹವೂ ಇಲ್ಲೇ ಇತ್ತು.ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಖೈದಿಗಳಾಗಿರುವ ತಮ್ಮ ಗಂಡನನ್ನೋ, ತಂದೆಯನ್ನೋ, ಮಗನನ್ನೋ ಕಾಣಲು ಬಂದ ಅನಧಿಕೃತ ಸಂದರ್ಶಕರು ಕೋಟೆಯ ಎತ್ತರದ ಒಂದು ಪಾಳಿಯನ್ನು ಏರಿ ಕೆಳಕ್ಕೆ ನೋಡುತ್ತ ಕೈಬಾಯಿ ಸಂಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಅವರೊಡನೆ ಕಷ್ಟಸುಖಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನೋಡಲು ನಾನೂ ಆಗಾಗ ಕೋಟೆಯ ಪಾಳಿ ಹತ್ತಿ ಕೂತಿರುತ್ತಿದ್ದೆ.

ನಾನಾ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಜೈಲು ಸೇರಿರುವ ಖೈದಿಗಳು ಬೀಡಿ ಸೇದುತ್ತಲೋ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಲೋ ನಡುನಡುವೆ ತಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಲು ಯಾರಾದರೂ ಬಂದಿರುವರೇ ಎಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿ ಮೇಲೆ ನೋಡಿ ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮತಮ್ಮ ಜೇಲಿನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪುಟ್ಟ ಕಂದಮ್ಮಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡ ತಾಯಂದಿರು, ತುಂಬು ಹೊಟ್ಟೆಯ ಬಸುರಿ ತರುಣಿಯರು ಪಡಬಾರದ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಕೋಟೆಯ ಪಾಳಿಯನ್ನು ಏರಿ ಕೆಳಗೆ ಜೇಲಿನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುವವರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಗಂಡ ಯಾರು, ಮಗುವಿನ ತಂದೆ ಯಾರು ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಂಡು ಕೈ ಬಾಯಿ ಸಂಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಅವರೊಡನೆ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಸಂವಹಿಸುತ್ತಾ ಮುಂದಿನ ಇದೇ ವಾರ ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಇದೇ ಜಾಗದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಕಾಣಲು ಬರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ, ಅದನ್ನು ಅರಿತವರಂತೆ ಆ ಖೈದಿಗಳು ತಲೆಯಾಡಿಸಿ ಸಮ್ಮತಿಸುವುದೂ ಇದೆಲ್ಲ ನೋಡಿದರೆ ಒಂಥರಾ ಕರುಳು ಕಲಸಿದಂತಾಗಿ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರಲೇಬಾರದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.

ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಈ ಕಾರಾಗೃಹವೂ ಊರಿಂದ ಬಲುದೂರಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರವಾಗಿ ಆನಂತರ ಕೋಟೆಯ ಕಡೆ ನಾನು ಹೋಗುವುದೇ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಕಳೆದ ಮಂಗಳವಾರ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕೋಟೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು.

52187_469933063245_5425791_o.jpg

ಕಳೆದ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೋಟೆಯೊಳಗಿನ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಟ್ಟಡದ ಹಿಂದುಗಡೆಯ ಶೆಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಜಾಬ್ ಟೈಪಿಸ್ಟಳಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಶ್ರೀಮತಿ ಚಂದುರ ಶಾಂತಿ ರಾಜಾ ಅವರನ್ನು ಆವತ್ತು ಯಾಕೋ ನೋಡಬೇಕೆನಿಸಿತ್ತು.

ಚಂದುರ ಶಾಂತಿ ತೀರಿಹೋದ ತಮ್ಮ ಗಂಡನ ಮೃತ ದೇಹವನ್ನು ಒಂದು ವಾರದ ಹಿಂದೆ ಹತ್ತಿರದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜೊಂದಕ್ಕೆ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಉಚಿತವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ಮುಗ್ದರಾದ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಯಾರೋ ಈಕೆ ತೀರಿಹೋದ ತನ್ನ ಗಂಡನ ದೇಹವನ್ನೂ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಾರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಸುದ್ದಿ ಹಬ್ಬಿಸಿ ಮೊದಲೇ ಜರ್ಜರಿತರಾಗಿದ್ದ ಚಂದುರ ಶಾಂತಿ ಭೂಮಿಯೊಳಕ್ಕೆ ಕುಸಿದು ಹೋದಂತಾಗಿದ್ದರು.

ಅವರನ್ನು ಸಂತೈಸಿದ ಹಾಗೂ ಆಯಿತು ಹಾಗೂ ಬರೀ ಫೋನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದಂತೆಯೂ ಆಯಿತು ಎಂದು ಹೋಗಿ ನೋಡಿದರೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಹಿಂದೆ ಜಾಬ್ ಟೈಪಿಸ್ಟರಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಶೆಡ್ಡಿನ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಾಗಿರುವ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯಂತೆ ಕಣ್ಣಿಗೊಂಡು ಕನ್ನಡಕ ಏರಿಸಿಕೊಂಡು ಕೂತಿದ್ದ ಶಾಂತಿಯವರು ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಿದ್ದವರ ಹಾಗೆ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕರು.

ಅವರು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವವರೇ ಆಗಿದ್ದರು.ಮಡಿಕೇರಿಯ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಕಾರು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವರನ್ನು ನಾನು ಹಲವು ಬಾರಿ ಗಮನಿಸಿದ್ದೆ. ತಮ್ಮ ಬಾಬ್ ಕಟ್ ಕೂದಲನ್ನು ಓರಣವಾಗಿ ಬಾಚಿಕೊಂಡು ರಸ್ತೆಯ ಎಡಬಲವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗಮನಿಸಿಕೊಂಡು, ಯಾವ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟನೆಯ ಗೇರನ್ನು ಹಾಕಬೇಕೆಂದು ಮೊದಲೇ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದವರಂತೆ ಗೇರು ಬದಲಿಸುತ್ತಾ, ನಡುವಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಪೋಲೀಸಿನವರಿಗೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಂದಹಾಸವನ್ನು ತೋರಿ ಎಡಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಮೊದಲೇ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗಿರುವ ಸಿಗ್ನಲ್ ದೀಪವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ನನ್ನ ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸಿದ್ದರು.

ಇವರು ಬಹುಶಃ ಯಾರೋ ಕಾಫೀ ಪ್ಲಾಂಟರೋ, ನಿವೃತ್ತ ನ್ಯಾಯಾದೀಶೆಯೋ ಅಥವಾ ಸಮಾಜ ಸೇವಕಿಯೋ ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ನನಗೆ ಇವರೇ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಮೃತದೇಹವನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಮನಸಿನಿಂದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಅದರಿಂದ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಅಪಪ್ರಚಾರದಿಂದ ನೊಂದು ಹೋಗಿರುವ ಚಂದುರ ಶಾಂತಿ ಎಂದು ಅರಿವಾದಾಗ ಕರುಳು ಕಿತ್ತ ಹಾಗಾಯಿತು.

ಆದರೆ ಅವರು ಅದು ಯಾವುದೂ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೇ ಇಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ತಮ್ಮ ವೈಧವ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಬಿಳಿ ಮುಂಡನ್ನು ಏರಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಟೈಪ್ ರೈಟರನ್ನು ಕುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅವರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಟೈಪು ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯನೂ ಇದು ಯಾವುದೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವನಂತೆ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಆಸ್ತಿವ್ಯಾಜ್ಯದ ವಿವರಗಳನ್ನು ಇವರಲ್ಲಿ ಅರುಹುತ್ತಾ ದೂರೊಂದನ್ನು ಸಿದ್ದಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ.

‘ಶಾಂತಿಯವರೇ ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೀವು ಮುಂದುವರಿಸಿ, ನನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾನು ಮುಂದುವರಿಸುವೆ.ಆಮೇಲೆ ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ತಿ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವೆ’ ಎಂದು ನಾನು ಅವರ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸತೊಡಗಿದೆ.

ಉಳಿದ ಜಾಬ್ ಟೈಪಿಸ್ಟರೂ, ಟೈಪುಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದವರೂ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಕುತೂಹಲದಿಂದಲೂ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಭೂಹಗರಣಗಳೂ ನಕಲಿ ದಾಖಲೆಗಳೂ ಹೇರಳವಾಗಿ ಸುದ್ದಿಮಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಅದರ ಕುರಿತಾಗಿ ನಾನು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುತ್ತಿರಬಹುದೆಂದು ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರ ಅನುಮಾನವಾಗಿತ್ತು.

73743_459685618245_3902393_nಚುಟುಕಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಅರವತ್ಮೂರು ವರ್ಷದ ಶಾಂತಿಯವರು ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ರಾಜಾ ಅವರನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದರು.

ಮದುವೆಗಿಂತ ಬಹಳ ಮೊದಲೇ ಸಣ್ಣವಳಿರುವಾಗಲೇ ಶಾಂತಿಯವರಿಗೆ ಗಂಡಸರು ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಹೆದರಿಕೆಯಿತ್ತು.

ಗಂಡು ಹುಡುಗರ ಮೊಣಗಂಟು ತಾಗಿದರೂ ಸಾಕು ಮಕ್ಕಳಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಶಾಂತಿಯವರನ್ನು ಅವರ ಅಜ್ಜಿ ಹೆದರಿಸಿದ್ದರು.

ಹಾಗಾಗಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗಲೂ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಹುಡುಗರ ಮೊಣಕೈ ತಾಗದ ಹಾಗೆ ಸರ್ಕಸ್ಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಿಲ್ಲುವುದು ಶಾಂತಿಯವರಿಗೆ ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತಂತೆ.

ಅವರ ಶಾಲೆಯ ಹೆಡ್ಮಾಸ್ಟರು ನೋಡಲು ಭೀಮನ ಹಾಗೆ ಇದ್ದರಂತೆ.

ತಪ್ಪು ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಹುಡುಗಿಯರ ಕೈಯ್ಯ ಮಣಿಗಂಟಿಗೆ ಸ್ಕೇಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯುವುದು ಅವರ ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿತ್ತಂತೆ.

ಎಲ್ಲ ಹುಡುಗಿಯರ ಮೊಣಗಂಟೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಊದಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿತ್ತಂತೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ಲೇಟಾದ ಮೇಲೆ ಬಸ್ಸು ಸಿಗದೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗದಿರಲು ಶಾಂತಿಯವರು ಗುಡಿಸಿದ ಅಂಗಳವನ್ನು ಮತ್ತೆಮತ್ತೆ ಗುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.

ಅದು ಅವರ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಅವರೂ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.

ಆಗಲೂ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯ ಹಾಗೆ ಇದ್ದ ಚಂದುರ ಶಾಂತಿಯವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಬಸ್ಸಿನ ಡ್ರೈವರನ ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಲ್ಲೇ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.

ಆ ಬಸ್ಸಿನ ಡ್ರೈವರು ಬಸ್ಸು ಬಿಡುವುದನ್ನೂ, ಗೇರು ಬದಲಿಸುವುದನ್ನೂ ಕೂತಲ್ಲಿಂದಲೇ ನೋಡಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಶಾಂತಿಗೆ ತಾನೂ ಒಬ್ಬಳು ದೊಡ್ಡ ಡ್ರೈವರಳಾಗಿ ಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆ ಇತ್ತಂತೆ.

ಆದರೆ ಅದು ಕೈಗೂಡುವ ಮೊದಲೇ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರಂತೆ.

ಹಾಗೆ ಮದುವೆಯಾದ ಅವರ ಗಂಡ ಚಂದುರ ರಾಜ ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನುಷ್ಯ.ಆದರೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ನಿಸ್ವಾರ್ಥಿ.

ತನಗೆ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಎಂದು ಏನೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

ಹಾಗಾಗಿ ಶಾಂತಿಯವರು ಕಳೆದ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮಡಿಕೇರಿಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಹಿಂದಿನ ಶೆಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಜಾಬ್ ಟೈಪಿಸ್ಟಳಾಗಿ ದುಡಿದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಮುಂದೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಉಳಿದವರಿಗೂ ಸಹಾಯಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಗಂಡಹೆಂಡತಿಯರಿಬ್ಬರೂ ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯವರು ಅಂದರೆ ತೀರಿಹೋದಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ದೇಹ ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿಯಾಗುವುದು ಬೇಡ, ಡಾಕ್ಟರ್ ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿಯುವ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮಿಬ್ಬರ ದೇಹವನ್ನು ಕೊಯಿದು ಕಲಿಯಲಿ ಎಂದು ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಚೆಯಿಂದ ದೇಹದಾನದ ಉಯಿಲು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.

`ಮೊದಲು ಗಂಡ ತೀರಿಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.ಅದಕ್ಕೆ ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಬಂದೆ.ಇನ್ನು ನನ್ನ ಸರದಿ.ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ’ ಅಂದು ಶಾಂತಿಯವರು ನಕ್ಕರು.

`ನಿಮ್ಮ ಗಂಡನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬರುವಾಗ ಅದರೊಡನೆ ಏನು ಹೇಳಿ ಬಂದಿರಿ’ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ

10399798_127155693245_7761619_n‘ಚೆನ್ನಾಗಿರು ಗೆಳೆಯ, ಮೆಡಿಕಲ್ ಕಲಿಯುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರು ನೋವಾಗದ ಹಾಗೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ,ಬಾಯ್ ಬಾಯ್ ಟಾಟಾ’ ಎಂದು ಹೇಳಿಬಂದೆ ಎಂದು ಶಾಂತಿಯವರು ನಿರ್ವಿಣ್ಣರಾಗಿ ನಕ್ಕರು

ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಎಣ್ಣೆ ಪಾಲಾದ ಮಗುವಿನ ಕಥೆ

941205_10151561676088246_551561896_n

ಸಂಜೆಯ ಎಳೆಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಯುವಕನ ಹಾಗೆ ಆ ಹಿರಿಯರು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅವರಿಂದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಂತರ ಕಾದುಕೊಂಡು ನಾನೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಒಳ್ಳೆಯ ಓದುಗನೂ ಮತ್ತು ಸ್ವತಃ ಬರಹಗಾರನೂ ಆಗಿರುವ ಈ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಇರುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಆಗಾಗ ಏನಾದರೊಂದು ಗಹನ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಮತ್ತು ಗಹನ ಸಂಗತಿ ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಖಾತರಿ ಪಡಿಸಲು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವವರ ಭುಜವನ್ನೋ ಬೆನ್ನನ್ನೋ ಅಥವಾ ಕಿಬ್ಬೊಟ್ಟೆಯನ್ನೋ ಜೋರಾಗಿ ಜಿಗುಟುವುದು.

ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಂದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಂತರ ಕಾದುಕೊಂಡು ನಾನೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ.

ನಾವಿಬ್ಬರೂ ರಾಜಾಸೀಟಿನಿಂದ ಹೊರಟವರು ಜಿಲ್ಲಾ ಮುಖ್ಯ ಅಂಚೆ ಖಚೇರಿಯ ಇಳಿಜಾರನ್ನು ಇಳಿದು ಮಡಿಕೇರಿಯ ಖಾಸಗೀ ಬಸ್ಸು ನಿಲ್ಧಾಣ ತಲುಪಿದ್ದೆವು.

479955_10151241087358246_843059400_nಈ ಹಿರಿಯರು ಸಣ್ಣವರಿರುವಾಗಲೇ ಈ ಬಸ್ಸು ನಿಲ್ಧಾಣ ಹೀಗೇ ಇತ್ತಂತೆ.ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಉಗಿ ಇಂಜಿನ್ನಿನ ಸಿಪಿಸಿ ಬಸ್ಸೊಂದು ಸಂಪಾಜೆ ಘಾಟಿಯನ್ನು ಏದುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಹತ್ತಿ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸುಸ್ತು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಆಮೇಲೆ ಮೈಸೂರಿನ ಕಡೆ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಿತ್ತಂತೆ.

‘ನಾನು ಸಿರಸಿಯ ಕಡೆಯಿಂದ ಹೊಸಬಿ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಅದೇ ಸಿ ಪಿ ಸಿ ಬಸ್ಸಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಇಳಿದದ್ದು ಇದೇ ಬಸ್ಸು ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತುಂಟಾ ನಿಮಗೆ?’ ಹಿರಿಯರು ಕೇಳಿದರು.

ಅವರ ಮತ್ತು ಎಳವೆಯಲ್ಲೇ ತೀರಿ ಹೋಗಿರುವ ಹೆಂಡತಿಯ ಅಪರಿಮಿತ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅಗಾಧ ದ್ವೇಷ ಎರಡನ್ನೂ ಅವರ ಬಾಯಿಂದಲೇ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ಕೇಳಿದ್ದ ನಾನು ‘ಹೌದಾ’ ಎಂದು ಅಚ್ಚರಿ ನಟಿಸಿದೆ.

‘ಹೌದು ಮಾರಾಯಾ ಆಗ ಎಂಥಾ ಪ್ರಾಯ!.ಸಿಪಿಸಿ ಬಸ್ಸಿನ ಎಂಜಿನಿಗಿಂತ ನನ್ನ ಎಂಜಿನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚು ಬಿಸಿಯಿತ್ತೋ ಏನೋ.ಹಾಗೆ ಅಂಟಿ ಕೂತಿದ್ದಳು ಅವಳು ಆಗ ನನಗೆ’. ಆ ಹಿರಿಯರು ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೊಳಪು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಗಹಗಹಿಸಿ ನಕ್ಕು ನನ್ನನ್ನು ಜಿಗುಟಲು ನೋಡಿದರು.

ನಾನು ಎಂದಿನಂತೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡೆ.

ಈ ಹಿರಿಯರು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಹೀಗೆಯೇ.

ಭಕ್ತಿ, ಪ್ರೇಮ ಇತ್ಯಾದಿ ನವಿರು ನವಿರು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಂಡರೆ ಅಷ್ಟಕಷ್ಟೇ.

ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿ ಹೇಳಿದ ಸತ್ಯ, ಅಹಿಂಸೆ, ಗ್ರಾಮ ಸ್ವರಾಜ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಕಂಡರೂ ಹಾಗೆಯೇ.

ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಾಮೂಸು ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.

3ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಇವರ ಮಗ ನಾಲ್ಕನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದವನು ‘ಈವತ್ತು ನಾನು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಟೀಚರು ಹೊಡಿಯುತ್ತಾರೆ’ ಅಂತ ಹಠ ಹಿಡಿದನಂತೆ.

ಇವರು ತೋಟಕ್ಕೆ ಬರುವ ಕಾಡುಕೋಣಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಲು ತಂದಿಟ್ಟಿದ್ದ ಚರೆ ತುಂಬಿದ್ದ ಕೋವಿಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ತಂದು ‘ನೀನು ಹೋಗ್ತಿಯೋ ಇಲ್ಲಾ ರಕ್ತಕಾರಿ ಸಾಯ್ತೀಯೋ’ ಎಂದು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸುತ್ತು ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದರಂತೆ.

‘ಆ ಸದ್ದಿಗೆ ಮಗ ಹೇಗೆ ಓಡಿದ ಗೊತ್ತಾ?ಸಂಜೆ ಶಾಲೆಯಿಂದ ವಾಪಾಸು ಬರುವಾಗಲೂ ಅವನ ಚಡ್ಡಿಯಿಂದ ಉಚ್ಚೆ ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.ಹಾಗೆ ಓಡಿದ್ದ ನನ್ನ ಮಗ!ಈಗ ನೋಡಿ ಭಾರತದ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಕಮಿಷನರಾಗಿ ನಿವೃತ್ತಿಯಾಗಿ ಹೆಂಡತಿಯ ಜೊತೆ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ’ ಅವರು ನಕ್ಕಿದ್ದರು.

ಬಸ್ಸು ನಿಲ್ದಾಣದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಅದೇ ಪುಸ್ತಕದ ಅಂಗಡಿಗೆ ಬಂದೆವು.

ಅಂಗಡಿಯಾತ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಕಂಡು ಎದ್ದು ನಿಂತು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ.

ಆತನ ತಂದೆಯ ತಂದೆಯ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವ ಪುಸ್ತಕ ವ್ಯಾಪಾರ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಈ ಪುಸ್ತಕದಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಹಿರಿಯರು ಬರೆದ ಮೂರುನಾಲ್ಕು ಪುಸ್ತಕಗಳೂ ಕ್ಲಿಪ್ಪು ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು ತೂಗಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.

ಸೂಫಿ ತತ್ವಗಳ ಕುರಿತೂ, ಶೈವ ಆಚರಣೆಗಳ ಕುರಿತೂ, ಸಹಜ ಕೃಷಿಯ ಕುರಿತೂ ಸರಳ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಚೊಕ್ಕದಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಇವರ ಹೊತ್ತಗೆಗಳನ್ನು ಆ ಪುಸ್ತಕದಂಗಡಿಯವನು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ.

ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಸಲ ತಾರಾಮಾರ ಮಳೆಗೆ ಈ ಹಳೆಯ ಬಸ್ಸು ನಿಲ್ದಾಣದ ಹಿಂದಿನ ಮಣ್ಣಿನ ಬರೆ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದು ದೊಡ್ಡ ಬಂಡೆಗಲ್ಲೊಂದು ಈ ಪುಸ್ತಕದಂಗಡಿಯೊಳಗೂ ನುಗ್ಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ನಷ್ಟ ಉಂಟಾಗಿತ್ತು.

ಆಗ ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದಂಗಡಿ ಇದು.

ಇದೂ ಹೋದರೆ ಇಲ್ಲಿನವರಿಗೆ ಓದಲು ರದ್ದಿಯೂ ಸಿಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಗ ಸಹಕಾರೀ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಹಿರಿಯ ಉದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದ ಈ ಹಿರಿಯರು ಬ್ಯಾಂಕಿನಿಂದ ವಿಶೇಷ ಸಾಲ ಕೊಡಿಸಿ ಪುಸ್ತಕದಂಗಡಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ತೆರೆಸಿದ್ದರು.

‘ಆಗ ಆ ಸಾಲ ಕೊಡಿಸಿದ್ದು ಈ ಮಾರಾಯ ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಮಾರಲು ಬೇಕಾಗಬಹುದು ಅಂತ ದೂರಾಲೋಚನೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲ ಗೊತ್ತುಂಟಾ,ನೀವು ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯಬೇಡಿ’ ಹಿರಿಯರು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಗಹಗಹಿಸಿ ನಕ್ಕರು.

270018_10150239509903246_3949622_nಇನ್ನು ನಾವು ಕೊಂಚ ಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಬಾಟಾ ಶಾಫಿನಿಂದಾಗಿ ಚೌಕಿಗೆ ತೆರಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲೇಜು ರಸ್ತೆಗಾಗಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ಹಿರಿಯರು ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತರು.

‘ನಾನು ಯುವಕನಾಗಿರುವಾಗ ಇಲ್ಲೊಂದು ದುರ್ಘಟನೆ ಆಗಿತ್ತು ಗೊತ್ತಾ’ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಏನು ಎಂದು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದೆ.

‘ಇಲ್ಲಿ ಈ ಹಣ್ಣು ಮಾರುವ ಗೂಡಂಗಡಿಗಳು ಇವೆಯಲ್ಲಾ.ಅದೆಲ್ಲಾ ಆಗ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಅಲ್ಲಿಯೂ ಬಸ್ಸುಗಳು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದವು.ಆದರ ಬದಿಯಲ್ಲೇ ದೊಡ್ಡ ತಗ್ಗು.ಆ ತಗ್ಗಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೇಂದಿ ಅಂಗಡಿ.ಆ ಸೇಂದಿ ಅಂಗಡಿಯ ಎದುರು ಒಂದು ಕೋಳಿಕಟ್ಟ.ಪ್ರತಿ ಶುಕ್ರವಾರ ಅಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟದ ಕೋಳಿಗಳು ಕಾದಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.ಆ ಸೇಂದಿ ಅಂಗಡಿಯ ಎದುರೇ ಒಬ್ಬಳು ಮುದುಕಿ ದೊಡ್ಡ ಬಾಂಡಲಿಯಲ್ಲಿ ವಡೆ ಕಾಯಿಸಿ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದಳು.’

‘ಒಂದು ಶುಕ್ರವಾರ ಏನಾಯಿತು ಗೊತ್ತಾ?’ ಹಿರಿಯರು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದರು.

ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು.ಒಂದು ಶುಕ್ರವಾರ ಒಬ್ಬಳು ಹೆಂಗಸು ತನ್ನ ಕೈಕೂಸನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಈ ತಗ್ಗಿನ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಡಲು ರೆಡಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು.ಕೈಕೂಸು ತಾಯಿಯ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊರಳಿಕೊಂಡು ಆಟವಾಡುತ್ತಿತ್ತು.ಬಸ್ಸು ಇನ್ನೇನು ಹೊರಡಬೇಕು ಎನ್ನುವಾಗ ಆ ಕೂಸು ಬಸ್ಸಿನ ಆ ಸದ್ದಿಗೆ ಉಧ್ವಿಗ್ನಗೊಂಡು ತಾಯಿಯ ಕೈಯಿಂದ ಜಾರಿ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ವಡೆಯ ಬಾಂಡಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಕರಕಲಾಗಿ ಹೋಯಿತು.

ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ನನ್ನ ತಂದೆಯೂ ಹೇಳಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ಅದು ಅವರ ಯೌವನದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು..

ನಾವು ಏಳನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ಇತಿಹಾಸ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಟೀಚರೊಬ್ಬರು ದಿನಾ ಮಡಿಕೇರಿಯಿಂದ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದವರು ‘ಇವತ್ತು ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಲ್ಲಿ ಏನಾಯ್ತು ಗೊತ್ತಾ ಮಕ್ಕಳೇ’ ಎಂದು ಇದೇ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದರು.

kaadu-maavina-marada-getu.jpgಎಲ್ಲ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲೂ ನಡೆದಿರುವ ಕೈಕೂಸೊಂದು ವಡೆಯ ಬಾಂಡಲಿಯಲ್ಲಿ ಕರಕಲಾದ ಇದೇ ಕಥೆ!

ನಾನು ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳಿದೆ.

‘ಅಯ್ಯೋ ಅದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವಾ?

ಆ ಹಿರಿಯರು ತುಂಬ ಸಹಜವಾಗಿ ನಕ್ಕರು.

‘ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲೂ ಈ ಆಧುನಿಕ್ಕೋತ್ತರ ಯುಗದಲ್ಲೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಾಲದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ಇಂತಹದೊಂದು ಜೀವಂತ ಸುಟ್ಟ ಘಟನೆ ನಡೆದಿರುತ್ತದೆ.ಅದು ಮಗುವಾಗಿರಬಹುದು, ತಾಯಿಯಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಒಂದು ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿಯಾಗಿರಬಹುದು.ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡಿ.ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಏನೋ ಕೆಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಬಂದು ಎದ್ದು ನೋಡಿದಾಗ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಬಚ್ಚಲ ಒಲೆಯ ಮುಂದೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಸುಟ್ಟು ಕರಕಲಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು’

‘ಜನ ಏನೇನೋ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.ನಾನೇ ಅವಳನ್ನು ಒಲೆಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟೆ ಅಂತಲೂ ಬೇಕಾದರೆ ಅನ್ನಬಹುದು.ಜನರಿಗೇನು.ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.ಅಂತಹದೇ ಒಂದು ಕಥೆ ವಡೆಬಾಂಡಲಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಒಂದು ಮಗುವಿನ ಕಥೆ.ನಿಮಗೇನಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಯಿತಾ?’ ಹಿರಿಯರು ಜೋರಾಗಿ ಕಿರುಚಿಕೊಂಡರು.

1009733_10151561675508246_169725674_nಅವರು ಈ ಸಲ ಗಹಗಹಿಸಿ ನಗಲೂ ಇಲ್ಲ.ಚಿವುಟಲೂ ಬರಲಿಲ್ಲ.ಯಾಕೋ ಅವರು ತುಂಬ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಹೋದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

24 February 2013

(Photos by the author)