Tag Archives: coorg

ಹಂದಿಗಳೂ ಮತ್ತು ಅಂಕಣಕಾರನೂ…

marriage-thoughtಹಂದಿಯನ್ನು ಕಬಳಿಸಿದರೆ ನರಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಹಂದಿಯ ಗುಣಗಳು ಬರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಹಂದಿಯನ್ನು ಕಬಳಿಸದ ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮತಪಂಡಿತರೊಬ್ಬರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಫರ್ಮಾನು ಹೊರಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಇದು ಹೀಗೇ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಕೋಳಿಯನ್ನು ಕಬಳಿಸದ ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮತಪಂಡಿತರು, ಜಿರಳೆಯನ್ನು ಕಬಳಿಸದ ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮತಪಂಡಿತರು, ಕೋಣವನ್ನು ಕಬಳಿಸದ ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮತಪಂಡಿತರುಗಳು ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಬಳಿಸುವ ನರಮನುಷ್ಯರ ಕುರಿತು ಇಂತಹದೇ ಫರ್ಮಾನುಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ಇನ್ನುಮುಂದೆ ಈ ಭೂಲೋಕದ ತುಂಬ ಹಂದಿಯ ಗುಣವುಳ್ಳ, ಕೋಣನ ಗುಣವುಳ್ಳ, ಜಿರಳೆಯ ಗುಣವುಳ್ಳ, ಕೋಳಿಯ ಗುಣವುಳ್ಳ ಹೀಗೆ ಮನುಷ್ಯರು ಕಬಳಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಜಂತುಗಳ ಗುಣವುಳ್ಳ ಮನುಷ್ಯರೇ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲಿದ್ದಾರೆ.

ಇದರಿಂದಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಸರ್ವ ಜನಾಂಗದ ಶಾಂತಿಯ ತೋಟವಾಗಿದ್ದ ಈ ನಾಡು ಇನ್ನುಮುಂದೆ ಕಬಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರ ನೆಲವೀಡಾಗಿ, ಅಸಲಿ ಮನುಷ್ಯಗುಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಜನಾಂಗದ್ವೇಷ, ಕೋಮುವಾದ, ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಅಣುಬಾಂಬುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಶಾಂತಿಯೂ, ನೆಮ್ಮದಿಯೂ ಇಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನಾನಾದರೋ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಆದರೆ ದುರಾದೃಷ್ಟವೋ ಎಂಬಂತೆ ಈ ಕನಸಿನ ಫಲವಾಗಿಯೇ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕೊಂಚ ಅಶಾಂತಿಯೂ, ಹೆದರಿಕೆಯೂ ಉಂಟಾಯಿತು.ಏಕೆಂದರೆ ಕೆಲವು ಕಾಲದ ಹಿಂದೆ ಕೊಡಗಿನ ಕಾಡಿನೊಳಗಡೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ನನ್ನ ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜ ಆಸೆಯಿಂದಾಗಿ ಬಹಳ ಸುಂದರಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ನಾಡಹಂದಿಯೊಂದರ ಮಾಂಸವನ್ನು ಸೇವಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.

ಆ ನಾಡ ಹಂದಿಯನ್ನು ಬಹಳ ಜತನದಿಂದ ಸಾಕಿದ್ದ ಯಜಮಾನನೂ ಒಲ್ಲದ ಮನಸಿನಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದ.

ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಅದನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲೇ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

madikeri-yesterday4-1ಏಕೆಂದರೆ ದಟ್ಟಕಾಡಿನ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಆತನ ಮನೆಯ ಹಂದಿಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಸುಂದರಳಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹೆಣ್ಣು ಹಂದಿಯನ್ನು ಕೂಡಲೆಂದು ಕಾಡಿನೊಳಗಿಂದ ಗಂಡು ಕಾಡು ಗಂಡು ಹಂದಿಯೊಂದು ಬಂದು ರಂಪ ಮಾಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಹೋಗುವಾಗ ಆತನ ಬಾಳೆಯ ಗಿಡಗಳನ್ನೂ, ಗೆಣಸಿನ ಬುಡಗಳನ್ನೂ, ತರಕಾರಿಯ ಮಡಿಗಳನ್ನೂ ಧ್ವಂಸವೆಸಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ನಿಯತ್ತಾಗಿ ಮರಿಗಳನ್ನು ಹೆತ್ತು ತನ್ನ ಆದಾಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹೆಣ್ಣು ಹಂದಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ತನ್ನ ತೋಟವನ್ನೂ,ಗೆಣಸು, ತರಕಾರಿಗಳನ್ನೂ ಕಾಡುಹಂದಿಗಳಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತ ಆತ ಕೊನೆಗೊಂದು ದಿನ ಅದನ್ನು ಒಲ್ಲದ ಮನಸಿನಿಂದಲೇ ಗುಂಡಿಟ್ಟು ಕೊಂದಿದ್ದ.

ಅದನ್ನು ಕೊಂದ ಸಂಕಟವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆದಿದ್ದ.

ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಏನಕ್ಕೋ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ಈ ಸಂಕಟ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಔತಣಕೂಟದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ.

ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಕಾಣಸಿಗದ ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯವೂ, ಪ್ರಪಂಚದ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಸಿಗದ ಗೇರುಹಣ್ಣಿನ ಸಾರಾಯಿಯೂ, ಅಂಬಟೆ ಹಣ್ಣಿನ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಯೂ, ಪ್ರೀತಿಯ ಹೆಣ್ಣುಹಂದಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲೇಬೇಕಾಗಿಬಂದ ಆ ಯಜಮಾನನ ಸಂಕಟವೂ ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲೊಂದು ಮಹಾಕಾವ್ಯದಂತ ರೌದ್ರಶೋಕಶೃಂಗಾರಭರಿತ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು.ಒಲ್ಲದ ಮನಸಿನಿಂದಲೇ ಆ ಔತಣಕೂಟವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನಾನು ಆಮೇಲೆ ಆ ಮಹಾಕಾವ್ಯದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡು ನನ್ನದು ಯಾವಜಾತಿ, ಯಾವಕುಲ, ಯಾವಪಂಗಡ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತು ಅಲ್ಲಿ ಬಡಿಸಿದ್ದನೆಲ್ಲಾ ಕಬಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.

2011-05-18_8027‘ಸಾಹೇಬರೇ ನೀವು ಇದನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದಲ್ಲಾ, ಇದು ನಿಮಗೆ ನಿಷೇಧವಿದೆಯಲ್ಲಾ,ಇದನ್ನು ತಿಂದರೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೊರಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾರಲ್ಲಾ’ ಎಂದು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೆಣ್ಣು ಹಂದಿಯನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಬೇಕಾಗಿ ಬಂದ ಆ ಯಜಮಾನ ಅರಚುತ್ತಿದ್ದರೂ ಆತನ ಶೋಕಸಾಗರದ ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಧರ್ಮ ದ್ರೋಹದ ಕೃತ್ಯ ಏನೇನೂ ಅಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ನಾನು ಕಬಳಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ.

ಆ ಇರುಳು ನಾನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದೆ.

ಕಾನನದ ನಡುವಿನ ಮಲೆಯೊಂದರ ಮೇಲಿರುವ ಆ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದ ಇರುಳಿನ ನೀರವ ಮೌನ.ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿದೇ ಬಿಡುತ್ತಿದೆಯೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ತೂಗುತ್ತಿರುವ ತಾರೆಗಳ ತೋಟ.ಆ ಹೆಣ್ಣು ಹಂದಿಯ ಹತ್ಯೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಯೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಸುಳಿದು ಬರುತ್ತಿರುವ ಹಸಿ ನೆತ್ತರಿನ ವಾಸನೆ,ಕುಡಿದು ಹರಟುತ್ತಿರುವವರ ಬಾಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವ ಗೇರು ಸಾರಾಯಿಯ ಪರಿಮಳ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಧರ್ಮದ್ರೋಹದ ವ್ಯಥೆ.

ಆದರೆ ಇದು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಕ್ಯಾರೇ ಅನ್ನದೆ ಆ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಿಂದ ತನ್ನ ಪ್ರೇಮಿಯನ್ನು ಕಳಕೊಂಡ ಆ ಕಾಡು ಗಂಡು ಹಂದಿ ಕೂಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.

ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಸಖಿಯನ್ನು ಕಳಕೊಂಡ ಗಂಡು ಹಂದಿಯೊಂದರ ನೋವಿನ ಕೂಗು.ಯಾವ ನರಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಅರಿವಾಗದ ಅದರ ಶೋಕ ಸಂಗೀತ.ಊರ ಹಂದಿಯನ್ನು ಕಾಡು ಹಂದಿ ಸೇರಬಾರದೆಂಬುದು ನರ ಮನುಷ್ಯರು ಮಾಡಿದ ನಿಯಮ.ಇದರ ಪರಿವೆಯಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಸಖಿಯನ್ನು ಇರುಳಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ಅದರ ಅಧಮ್ಯ ಪ್ರಣಯೋತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ನವಿರು ನವಿರು ತುಡಿತಗಳು.ಈಗ ತನ್ನ ಸಖಿಯ ಹಸಿನೆತ್ತರಿನ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಕಾಡಿನೊಳಗಿಂದಲೇ ಘ್ರಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಶೋಕ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ಅದರ ಆಕ್ರಂದನ ಮತ್ತು ಇದು ಯಾವುದರ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಕೆಟ್ಟ ಜೋಕುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಹರಟುತ್ತಿರುವ ಕುಡುಕ ಗಂಡಸರು.

ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಾನಂತೂ ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಬದುಕಲೇ ಬಾರದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಆ ಇರುಳು ನಾನು ಅಲ್ಲೇ ನಿದ್ದೆಹೋಗಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗೆ ಎದ್ದವನು ಅದನ್ನು ಮರೆತು ಮತ್ತೆ ನರಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಬದುಕಲು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದೆ.2011-01-04_4107

ಹಂದಿಯನ್ನು ಕಬಳಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹಂದಿಯ ಗುಣಗಳು ಬರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಈ ದರ್ಮಗುರುಗಳು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಫರ್ಮಾನು ಹೊರಡಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಈಗ ಮತ್ತೆ ಯಾಕೋ ಹಂದಿಯ ಗುಣಗಳ ಕುರಿತ ನನ್ನ ಒಲವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಿಂದಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಕಳಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿ ಬಂದ ಹೆಣ್ಣು ನಾಡುಹಂದಿ ಮತ್ತು ಗಂಡು ಕಾಡುಹಂದಿಗಳ ವೃತ್ತಾಂತ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೊರೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಬಾಳೆತೋಟ, ಮರಗೆಣಸಿನ ಬುಡ ಮತ್ತು ತರಕಾರಿ ಮಡಿಯ ಮೇಲಿನ ಕಾಳಜಿಯಿಂದಾಗಿ ತಾನು ಮಗಳಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣು ಹಂದಿಯನ್ನು ಗುಂಡಿಟ್ಟು ಕೊಲ್ಲಲೇಬೇಕಾಗಿ ಬಂದ ಅಸಹಾಯಕ ರೈತನ ಮಾನಸಿಕ ಒಳತೋಟಿಗಳುಗಳೂ ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಡುತ್ತಿವೆ.

ಮತ್ತು ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಆ ರೈತನ ಆ ಶೋಕದ ಔತಣಕೂಟದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡು ಈ ಧರ್ಮದ್ರೋಹದಂತಹ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಈಡಾದ ಈ ಬಡ ಕನ್ನಡ ಅಂಕಣಕಾರನ ವ್ಯಥೆಯನ್ನು ಯಾವ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಿ ಎಂಬ ಸಂಕಟಗಳೂ ಶುರುವಾಗಿದೆ.

ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಧರ್ಮ ಗುರುಗಳ ಶಿಷ್ಯಂದಿರು ಯಾರಾದರೂ ಈ ಪಾಪಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ನನ್ನಲ್ಲೇನಾದರೂ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಬಳಿಸಿದ ಆ ಹೆಣ್ಣುಹಂದಿಯ ಗುಣಗಳೇನಾದರೂ ಕಂಡುಬಂದಲ್ಲಿ ಕಾಡಲ್ಲಿರುವ ಆ ಗಂಡು ಹಂದಿಯ ಬಳಿ ಬಿಡಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವೆ.

ಮತ್ತು ಗಂಡಸರನ್ನೂ ಹೆಂಗಸರನ್ನೂ ಗಂಡು ಹಂದಿಯನ್ನೂ ಹೆಣ್ಣು ಹಂದಿಯನ್ನೂ , ಮತಪಂಡಿತರನ್ನೂ, ಪಾಪಿಗಳನ್ನೂ ಕೋಣವನ್ನೂ ಎತ್ತನ್ನೂ ಎಮ್ಮೆಯನ್ನೂ ಹಸುವನ್ನೂ ಕರುವನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಏಕಪ್ರಕಾರದ ತನ್ನ ಅದ್ಭುತ ಮಮತೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆ ಪಡೆದವನು ಈ ಪಾಪಿಯಾದ ಅಂಕಣಕಾರನನ್ನು ಮಾಫ್ ಮಾಡಲಿ ಎಂದೂ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ2010-11-17_279619th Oct 2014

photos by the Author

ತೀರಿಹೋದ ಜೀವವೊಂದರ ದೇವಸೌಂದರ್ಯ

dsc_0163ನಿನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಇಂತಹದೇ ಹೊತ್ತು.ಮಳೆಗಾಲದ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿ ಚಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದ ತುಂಟ ಸೂರ್ಯ ಬೇಕು ಬೇಕೆಂತಲೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಯ್ಯಾರದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ.
ಕಡು ನೀಲಿ ಆಕಾಶದ ಪ್ರಖರತೆಗೆ ಬೆದರಿ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟುವಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕರಿಯ ಬಿಳಿಯ ಮಳೆಯ ಮೋಡಗಳು.ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದ ಭೂಮಿ, ದೂರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ದೇವರಂತೆ ಲೋಕಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಅಭಯದಂತೆ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಅದೇ ಪರ್ವತ!
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯರು,ಎದ್ದು ನಿಂತಿದ್ದ ಕಟ್ಟಡಗಳು, ಎಷ್ಟು ಬೆಳೆದು ಬದಲಾಗಿದ್ದರೂ ಕಂಡೊಡನೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಸೂಸುವ ಕಣ್ಣುಗಳು.

ಅಲ್ಲಿ ತೀರಿಹೋದ ಜೀವವೊಂದು ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕೊನೆಯ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಅತ್ತರು ಪೂಸಿಸಿಕೊಂಡು ಆ ಅಪೂರ್ವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲದಕ್ಕು ಸಾಕ್ಷಿಯಂತೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದೆಡೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣೀಭೂತನಂತೆ ಒಳಗೊಳಗೆ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟುಕೊಂಡವನಂತೆ ಉಸಿರಿಲ್ಲದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಮಲಗಿತ್ತು.
ನಾನು ತಲುಪುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಖವನ್ನೂ ಹತ್ತಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ ಬಿಳಿಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಸುತ್ತಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದರು.
ಆಯ್ತು ಇದೊಂದು ಸಲ ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಂಬಂತೆ ಮುಚ್ಚಿದ್ದ ಮುಖವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ತೋರಿಸಿದರು.
ಯಾವತ್ತೂ ಇದ್ದ ಹಾಗಿನ ಅದೇ ಮುಖ.
ಹೌದು ನನ್ನದೇ ಎಲ್ಲಾ ತಪ್ಪು ಆದರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ನಾನು ಕಾರಣನಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುವಂತಿದ್ದ ಅದೇ ಅಮಾಯಕ ತುಂಟ ಮುಖ.ತುಟಿಗಳ ನಡುವೆ ವಿನಾಕಾರಣವೆಂಬಂತೆ ಕ್ಷೀಣವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹಲ್ಲು.
ಶೋಕತಪ್ತರ ನಡುವೆ ಕುಸಿಯುವಂತೆ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದ ಮಡದಿ ಮತ್ತೆ ಕೊನೆಯ ಸಲ ನೋಡಲೆಂಬಂತೆ ಓಡಿಬಂದಾಗ ಆ ಮುಖವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮುಚ್ಚಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದತ್ತ ಕೊನೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಾಗಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲಾಯಿತು.

2011-04-20_7321ನಾನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಮೊದಲ ಸಲ ಎಂಬಂತೆ ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕೈಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.ಸಣ್ಣದಿರುವಾಗ ಹೀಗೆಯೇ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕೈಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನಿಂತುಕೊಂಡಾಗ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆಗಳು, ಕವಿತೆಗಳು!
ಭಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಭಯವೂ ಹುಟ್ಟದೆ ಅದರ ಬದಲು ನದಿಯಂತೆ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ತುಂಟತುಂಟ ಆಲೋಚನೆಗಳು.
ಆ ದೇವರು ಇರುವುದಾದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವ ಕರುಣಿಸುವ ಕಾರುಣ್ಯ ಇರುವುದಾದರೆ ನಡುಹೊತ್ತಿನ ತಂಗಾಳಿಯ ಸುಖದಂತಹ ಅವಳೊಬ್ಬಳ ಸಾಮೀಪ್ಯ ಸಿಗಲೆಂದು ಅಮಾಯಕನಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹುಚ್ಚುಹುಚ್ಚು ದಿನಗಳು.
ಅದರಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಹುಚ್ಚುಹುಚ್ಚು ಆಲೋಚನೆಗಳು.
ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆಗಳು ಕವಿತೆಗಳು.
ಆದರೆ ದೇವರು ಇರುವುದು ಇಂತಹ ಹುಚ್ಚುಹುಚ್ಚು ಬೇಡಿಕೆಗಳಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಅರಿವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೆ. ಅದರ ಬದಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದವನೊಬ್ಬನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಕ್ಕು ಅವನೇನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವನು ಎಂದು ಅರಿಯಲು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಮಸೀದಿಗಳ ಅಗಾಧ ಏಕಾಂತದಂತಹ ಮೌನದ ಒಳಗೆ, ಗರ್ಭಗುಡಿಗಳ ಒಳಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ನಿಂತಿರುವ ದೇವಾನುದೇವತೆಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ. ಗಗನದ ಕಡೆ ತಲೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿರುವ ಇಗರ್ಜಿಗಳ ಬಲಿಪೀಠಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಡುಗಳ ಒಳಗಿನ ಭೂತಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ, ರಾಕ್ಷಸನ ಹಾಗಿರುವ ಮರಗಳ ಅನೂಹ್ಯ ಪೊಟರೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಮಾತೃದೇವತೆಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯೂ ಧೀನನಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಹುತೇಕ ನರಮನುಷ್ಯರ ಬೇಡಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಗಳೇನೂ ಕಂಡು ಬರದೆ ಕಥೆಗಳಿಗೂ ಕಾದಂಬರಿಗಳಿಗೂ ವಸ್ತುವಾಗಬಲ್ಲ ಗಂಭೀರವೂ ರಸಭರಿತವೂ ಆದ ಕಥಾಪ್ರಸಂಗಗಳೇ ಕಾಣಿಸತೊಡಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸದಿರುವುದು ಅಷ್ಟೇನೂ ಕೆಟ್ಟದೇನೂ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.2010-11-03_2197

ನಿನ್ನೆ ಮಳೆ ನಿಂತ ಮೇಲಿನ ನಡು ಹಗಲ ಆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ತೀರಿಹೋದ ಆ ದೇಹವನ್ನು ಬೆಳ್ಳನೆಯ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿ, ಅತ್ತರು ಪೂಸಿ, ಹೆಗಲಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ನಿದಾನಕ್ಕೆ ನಡೆದು, ನೋವಾಗದಂತೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅದನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದ ನಿಶ್ಯಭ್ಧ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ ಅದರ ಇರವಿನ ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಏನೂ ಮರೆತೇ ಇಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಕೈಕಾಲುಗಳು ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ನಿನ್ನೆ ತಾನೇ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಮುಗಿಸಿ ಎದ್ದು ಹೋಗಿರುವೆನೋ ಎಂಬಂತೆ ತುಟಿಯಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಿರುವ ಆರಾಧನೆಯ ವಾಕ್ಯಗಳು.
ಎಲ್ಲ ಮೊದಲೇ ನಿರ್ದರಿಸಿರುವಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಆವಯವಗಳು.
ತಲೆಯ ತುಂಬ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ಪಡೆದವನ ರೂಪವಿಲ್ಲದ ರೂಪ.
ನಾನೂ ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ತೀರಿಹೋದವನನ್ನು ನರಕದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡು ಪಡೆದವನೇ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಯ್ತು ಸರಿ ಸರಿ ಅನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದ ಗೋಪುರದ ಮೇಲಿಂದ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಮಳೆಯ ಮೋಡಗಳು.
ಹೌದು ನನ್ನ ಹಾಗೆಯೇ ನರಕದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡಲೇ ಬೇಕಾದ ಈ ಜೀವವೇ ಎಂದು ನಡು ನಡುವಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಪಡೆದವನೇ ಈ ಭೂಮ್ಯಾಕಾಶ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳಿಗೂ ನೀನೇ ಪ್ರಕಾಶಕನಾಗಿರುವಿ.ನಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಸತ್ಯ, ನಿನ್ನ ವಾಗ್ದಾನ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ವಚನಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ನನ್ನ ಮೊರೆಯನ್ನು ನಿನ್ನ ಮುಂದಿಟ್ಟಿರುವೆ.ನನ್ನ ಕಳೆದುಹೋದದ್ದೂ, ಬಹಿರಂಗಗೊಳ್ಳದ್ದೂ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯವಾದದ್ದೂ ಆದ ಪಾಪಗಳ ಅರಿವಿರುವ ನೀನು ನರಕದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡು ಪಡೆದವನೇ ಎಂದು ಜೀವವಿಲ್ಲದ ಆ ದೇಹವೂ ನನ್ನೊಡನೆ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಮತ್ತೆ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಕಥಾಪ್ರಸಂಗಗಳು ಓಡಾಡತೊಡಗಿ ಸಣ್ಣಗೆ ನಗುವೂ ಬೇಸರವೂ ಮೆಲ್ಲಗಿನ ಹೆದರಿಕೆಗಳೂ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು.dsc_0167

ಒಬ್ಬ ಪ್ರೇಮಿಯಂತೆ, ಒಬ್ಬ ವಿರಹಿಯಂತೆ, ಒಬ್ಬ ಬಂಡಾಯಗಾರನಂತೆ, ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಗಂಡಸಿನಂತೆ, ಕುಡುಕನಂತೆ, ಕಥೆಗಾರನಂತೆ, ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ವಾತ್ಸಲ್ಯಮಯಿ ನೆಂಟನಂತೆ ಬದುಕಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಇನ್ನೇನು ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕೊನೆಗಾಲ ಬಂದಿತು ಅನಿಸಿದಾಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಸರಿಯಾಗಿದ್ದರು.
ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ತೊಡಗಿದ್ದರು.
ಅದೆಲ್ಲಿ ಇತ್ತೋ ಮಿದುಳಲ್ಲಿ ಧಾರ್ಮಿಕವಾದ ಕಥಾಪ್ರಸಂಗಗಳು ಎದುರು ಬಂದವರಿಗೆ ಹೇಳಲು ತೊಡಗಿದ್ದರು.
ಖಾಸಗಿ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವಾಗ ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಟ್ಟುಕಟ್ಟಲೆಗಳು, ಮರಣದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕಾದ ಅಂತ್ಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆ ಊರಿನ ಅರಿಯದವರಿಗೆ ಹೇಳಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದರು.
ಹಾಗಾಗಿ ಅದುವರೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಧ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದವರೂ ಮರಣದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅವರ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಾಗಿ ನರಕದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪಾರುಮಾಡುವಂತೆ ಒಕ್ಕೊರಲಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಯಬ್ಧವಾಗಿ ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದ ನೀರವತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಮರಣಿಸಿದ ದೇಹವನ್ನು ಆ ಊರಿನ ಅಡವಿಯೊಳಗಿನ ಖಬರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನೊಳಗಡೆ ಇಳಿಸಲಾಯಿತು.
ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದು ಹಾಡಲು ತೊಡಗಿದ ಪಂಚವರ್ಣದ ಗಿಳಿಗಳು, ಕಾಡು ಮೈನಾ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಜೀಕುವ ಜೀರುಂಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಈ ನೆಲದ ನಿಜದ ವಾರಸುದಾರರು ನಾವೇ ಎಂಬಂತೆ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಇರುವೆಗಳು.ಅದಾಗಲೇ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಾಗಿ ಹೋದವರ ತಲೆಯ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ನೆಟ್ಟಿದ್ದ ಗೋರಿಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಬಲೆ ಹರಡಿಕೊಂಡು ಉಲ್ಲಾಸದಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ವಿವಿದ ಜಾತಿಗಳ ಜೇಡಗಳು.
ಯಾವ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗೂ, ಕವಿಗೂ ಸಿಗದಂತಹ ಅಂತಿಮ ವಿಶ್ರಮದ ಜಾಗ ಈ ನನ್ನ ಕಥಾನಾಯಕನ ಪಾಲಾಗಿತ್ತು.
ನಾನು ಇದುವರೆಗೆ ಗಮನಿಸಿರದ ನುಣುಪು ಕೊಂಬೆಗಳ ನಸು ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಉದ್ದನೆಯ ಎಲೆಯಿರುವ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನಿಂತಿರುವ ಸುಂದರಿಯ ಹಾಗಿರುವ ಮರ.
ಅದರ ಕೆಳಗಿನ ತಣ್ಣನೆಯ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಮಾನದವರೆಗೆ ಇರುವ ಅವಕಾಶ ಈ ನನ್ನ ಕಥಾ ನಾಯಕನಿಗೆ.
ಪಡೆದವನ ಕರುಣೆಗಳ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದೆdsc_0034

3rd July 2015

Photos By the Author

ಮೂಷಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಹೇಳಿದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾಮಿಡಿಗಳು

270726_10150255802443246_3017879_n
`ಪ್ರವಾಸಿಗಳಿಂದ ತುಳುಕುತ್ತಿರುವ ಈ ಗಿರಿಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ನಾಗರಿಕನ ಹಾಗೆ ಬದುಕುವುದು ಬಹಳ ತಾಪತ್ರಯದ ಕೆಲಸ ಮಾರಾಯಾ’  ಎಂದು ಇಲ್ಲಿನ ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು ಗೊಣಗುತ್ತಿದ್ದರು.
‘ಪ್ರವಾಸಿಗರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಕಿರಿಕಿರಿಯಿಂದ ದುರುಗುಟ್ಟಿಕೊಂಡು  ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ.ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಿಡತೆಗಳ ಮಹಾಸಮೂಹದಂತೆ ಬರುವ ಇವರು ಇಲ್ಲಿಂದ ತೊಲಗುವ ಮೊದಲೇ ಇಲ್ಲಿನ ತಂಡಾಸಿನ  ಗುಂಡಿಗಳು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನಾತ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.ಈ ತಂಡಾಸಿನ ನೀರೂ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಹೊಲಸೂ ನಗರದ ನಡುವೆ ಹಾವಿನಂತೆ  ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ತೊರೆಯೊಂದನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ.ಈ ತೊರೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಕೊಳಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಅಪೂರ್ವ ಸುಂದರಿಯಂತೆ ಬಳುಕುತ್ತಾ  ಮಲೆಗಳನ್ನು ಇಳಿಯುತ್ತಾ ಇಲ್ಲೇ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಗುಡ್ಡವೊಂದರಿಂದ ಜಲಪಾತವಾಗಿ ದುಮುಕುತ್ತಾಳೆ.ತಾವೇ ಬೆಳಗ್ಗೆ ವಿಸರ್ಜಿಸಿದ ಜೀವಜಲ  ಇಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಅಬ್ಭಿಯಾಗಿ ಇಳಿಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಈ ಪಾಪದ ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಕೇಕೆ ಹಾಕುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ’ ಎಂದು ಆ ಹಿರಿಯರು  ನಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ಇವರು ಈ ನಗರದಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿಬೆಳೆದು ಇಲ್ಲೇ ಶಾಲೆಕಲಿತು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ ದೇಶದ ದೊಡ್ಡ  ಮೂಷಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿ ದುಡಿದು ಈಗ ಉಳಿದ  ಆಯಸ್ಸನ್ನು ಈ ತರಹದ ಕಾಮಿಡಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಅವರಿಗೂ ನನಗೂ ಇರುವ ಸಮಾನ ಅಂಶಗಳೆಂದರೆ ಒಮ್ಮೆಗೇ  ಗಹಗಹಿಸಿ ಬರುವ ನಗು ಮತ್ತು ಆಕಾಶದ ಕುರಿತಾದ ಸಮಾನ ಆಸಕ್ತಿ.
‘ಗುರುಗಳೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊರಗೆ ಬಂದು  ಆಕಾಶ ನೋಡಿ. ಆ ಪಶ್ಚಿಮದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ನಿಂತುಕೊಂಡಿರುವ ಮೋಡ ನೋಡಲಿಕ್ಕೆ  ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜಟಾಯುವಿನ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ’ ಎಂದು ಅವರು ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಆಗ ನಾನು ಫೋನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೇ  ಹೊರಗೆ ಬಂದು ‘ಹೌದು ಹೌದು ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮರೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿರುವ ಆ ಮೋಡಗಳ ಸಮೂಹ ಸೀತೆಯನ್ನು  ಹಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವ ದಶಕಂಠನಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.ನಿಮಗೂ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆಯಾ’ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.
‘ಹೌದು.ನಿಮಗೆ ರಾಮಾಯಣದ ಹುಚ್ಚು ಇರಬೇಕು.ನನಗೆ ಇಲ್ಲಿ  ಸೀತೆಯೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ರಾವಣನೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಜೋರು ಮಳೆ  ಬರುತ್ತಿದೆ.ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೇ ಇನ್ನು ನನಗೆ ಪೆಗ್ಗೇ ಗತಿ’ ಎಂದು ದಿನದ ಕುಡಿತಕ್ಕೆ ಅಣಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ.
285136_10150255791568246_1102444_nಆಮೇಲೆ ನಾವಿಬ್ಬರು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು  ದಿನದ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಕಾಮಿಡಿಗಳ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ.ಆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹಳೆಯದು ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಕುರಿತ ಹಳಹಳಿಕೆ, ನುಗ್ಗಿ  ಬರುತ್ತಿರುವ ಹೊಸಹೊಸ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತ ವಿಸ್ಮಯ, ಹವಾಮಾನ,ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ಎಲ್ಲವೂ ಬರುತ್ತದೆ.ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೀಗೇ  ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದ ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜ ತಿಕ್ಕಲುತನಗಳು ಮತ್ತು ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ ನಡೆಯುವ ಘಟನೆಗಳು.
ಈ ಹಿರಿಯರು ಇಲ್ಲಿ ಶಾಲೆ  ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ತಮ್ಮ ಅಲೆಮಾರಿತನ ಮತ್ತು ತುಂಟಾಟಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಹೆಸರಾದವರು.ಇಲ್ಲಿಯ ರಾಜನ  ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಇರುವ ಗಣಪತಿ ದೇಗುಲದ ಗೋಡೆಗೆ ಈಡುಗಾಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಬೀಳುವ ತೆಂಗಿನಚೂರುಗಳನ್ನು ಆಗ ಯಾವ ಯಾವ  ಭಂಗಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಿಕೊಂಡು ಹೆಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಇವರು ಈಗಲೂ ಅಭಿನಯಿಸಿ ತೋರಿಸಬಲ್ಲರು.
ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಊರಿನ ನಡುವಲ್ಲಿ  ಹಾವಿನಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ತೊರೆಯ ಯಾವ ತಿರುವಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾಡು ಹಣ್ಣಿನ ಮರವಿತ್ತು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಯಾವಯಾವ ಕಾಡುಹೂಗಳು  ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅರಳುತ್ತಿದ್ದವು ಮತ್ತು ತಾವು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಆ ತೊರೆಯಲ್ಲಿ ಬಗ್ಗಿಕೊಂಡು ಬೊಗಸೆಯಿಂದ ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂಬುದನ್ನು  ಈಗಲೂ ಅವರು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ಹೇಳಬಲ್ಲರು.ಹಾಗೆಯೇ ಈಗಿನ ಕಾಲದ ಘಟನೆಗಳನ್ನೂ!
ಇವರು ನಿವೃತ್ತರಾಗಿ ಈಗ ಇರುವುದು ಈ ನಗರದ ಪಕ್ಕದ ತಮ್ಮ ಕಾಫಿ ತೋಟದಲ್ಲಿ.ಈ ಕಾಫಿ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಇವರು ಮಾಡಿರುವ  ಅವಿಷ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೋಡಲೆಂದೇ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಕಾಫಿಗಿಡಗಳ ಸಾಲಿನಿಂದ  ಕೊಯ್ದ ಕಾಫಿ ಹಣ್ಣುಗಳ ಮೂಟೆಗಳನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಕೆಳಗಿರುವ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಘಟಕಕ್ಕೆ ಆಳುಗಳು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.ಅದರ ಬದಲಿಗೆ  ಇವರೇ ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿರುವ ರಾಟೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹಗ್ಗದಿಂದ  ಮೂಟೆಗಳು ಇಳಿದು ಬರುತ್ತವೆ.
ಇಂತಹದೇ ತುಂಬ ವಿಷಯಗಳು  ಇವರಲ್ಲಿವೆ.ಆದರೆ ಇವುಗಳನ್ನೇನೂ ಇವರು ವಿಶೇಷವೆಂಬಂತೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.ಇವರು ಹೇಳುವ ವಿಷಯಗಳು ಬೇರೆಯೇ ಇರುತ್ತವೆ.
ಇವರು ದೇಶದ ದೊಡ್ಡ ಮೂಷಿಕ ವಿಜ್ಜಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು.ಅಂದರೆ ಇಲಿಗಳ ಹತೋಟಿಯ ಕುರಿತಾಗಿ ಅಧಿಕಾರಯುತವಾಗಿ  ಮಾತಾಡಬಲ್ಲವರು. ಹಿಂದೆ ಸೂರತ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ಲೇಗ್ ಮಾರಿ ನರ್ತಿಸಲು ತೊಡಗಿದಾಗ ಇಲಿಗಳ ಹತೋಟಿಗೆ ಇವರನ್ನೇ  ಕರೆಸಲಾಗಿತ್ತು.
ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಇವರನ್ನು ಭಾರತದ ಮೂಷಿಕ ಮನುಷ್ಯ ಎಂದು ಗೌರವದಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ.
ಇವರ ಸಂಸಾರ ಮಕ್ಕಳು  ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು  ಪ್ರಪಂಚದ ಬೇರೆಬೇರೆ ಕಡೆ ಹಂಚಿಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.ಇವರು ಒಬ್ಬರೇ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ  ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಅವರಲ್ಲಿ ತುಂಟರೂ ಜಾಣರೂ ಆದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಿಸಿ ಓದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ
317007_10150397810298246_351898928_n‘ಮೊನ್ನೆ ಏನಾಯಿತು ಗೊತ್ತಾ’ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.‘ಸೌತೆಕಾಯಿಯ ಹೋಳುಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮಲಗಿದರೆ ಕಣ್ಣಿನ ದೃಷ್ಟಿ  ಚುರುಕಾಗುವುದು ಎಂದು ಯಾರೋ ಹೇಳಿದರಾ.ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಸೌತೆಹೋಳುಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ.ಎದ್ದು  ನೋಡಿದರೆ ಕಣ್ಣಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಸೌತೆಯ ಹೋಳುಗಳು ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.ಎಲ್ಲಿ ಎಂದು ಹುಡುಕಿದರೆ ಅದನ್ನು ಈ ಹಾಳು ಮಕ್ಕಳು ನನ್ನ ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಿಂದ  ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಕದ್ದು ತಿಂದಿದ್ದರು.ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಈಗ ಸೌತೆಹೋಳುಗಳನ್ನು ಒಂದರಮೇಲೊಂದು ಕಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟು ನಿದ್ದೆ  ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.ಅಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು ಹೋಳುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳು ತಿಂದು ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ಐಡಿಯಾ  ಅಲ್ಲವಾ’ ಎಂದು ಅವರು  ನಗುತ್ತಿದ್ದರು.
‘ಈ ಸಲದ ಭಯಂಕರ ಮಳೆ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಕಾಫಿ ಮಂಡಳಿಯ ನವೀನ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಯೋಜನೆಯಿಂದಾಗಿ ಇಲ್ಲಿನ ಮೂಳೆ ಮತ್ತು ಕೀಲು  ತಜ್ಞ್ನರ ಕ್ಲಿನಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಜನಸಂದಣಿ ಹೆಚ್ಚಾದ ವಿಷಯ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ’ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
‘ಇಲ್ಲವಲ್ಲಾ’ ಎಂದೆ.
‘ಈ ಸಲದ ಮಾರಿಮಳೆ  ಭಯಂಕರ ಬೋರು.ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೇ ಕುಳಿತು ಕುಳಿತು ಸಾಯುವಷ್ಟು ಬೇಸರ.ಯಾರಾದರು ಗೇಟಿನ ಬೆಲ್ಲು ಬಾರಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಎದ್ದು  ಗೇಟು ತೆರೆಯಲು ಓಡುವವರೇ.ಮಾತನಾಡಲು ಯಾರೋ ಬಂದರು ಅಂತ.ಹಾಗೆ ಓಡಿದವರು ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಸಿಮೆಂಟಿನ ಕಾಫಿಕಣದ  ಪಾಚಿಗೆ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದು ಸೊಂಟ ಮುರಿದುಕೊಂಡು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಮುಂದೆ ಕ್ಯೂ ನಿಂತರು.ಇದಕ್ಕೆ ಕಾಫಿ ಮಂಡಳಿ ಹೇಗೆ ಕಾರಣ ಗೊತ್ತಾ?’ ಕೇಳಿದರು.
‘ಇಲ್ಲ” ಅಂದೆ.
‘ಕಾಫಿ ಮಂಡಳಿ ಬೆಳೆಗಾರರಿಗೆ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಏನಕ್ಕಾದರೂ ಸಬ್ಸಿಡಿ  ಕೊಡಬೇಕಲ್ಲಾ.ಈ ಸಲ ಹೊಸದಾಗಿ ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಕೊಡುವುದು  ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಯೋಚಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ  ಸಿಮೆಂಟಿನ ಕಾಫಿ ಕಣ ಕಟ್ಟಲು ಸಬ್ಸಿಡಿ ಕೊಟ್ಟಿತು.ಎಲ್ಲರೂ ಕಟ್ಟಿದರು.ಅದರಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಒಣಗಿಸಿದಕ್ಕಿಂತ  ಪಾಚಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು.ಹಾಗಾಗಿ ಕಾಫಿ ಬೆಳೆದವರು ಒಂದು ಕಡೆ ಕಾಫಿ ಇಲ್ಲದೆ ಪಾಪರಾದರು.ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಕಾಫಿಕಣದ ಪಾಚಿಯಲ್ಲಿ  ಜಾರಿ ಬಿದ್ದು ಡಾಕ್ಟರ ಕಡೆ ಹೋಗಿ ಪಾಪರಾದರು.ಎಷ್ಟು ತಮಾಷೆ ಅಲ್ಲವಾ ಈ ಭೂಲೋಕ ’ ಅವರು ಗುಡುಗಿದಂತೆ ಗುಡುಗುಡು ನಗುತ್ತಿದ್ದರು.
‘ಬಿಡಿ ಸಾರ್ ಇಲ್ಲಿನ ತಮಾಷೆಗಳೂ ಬಹಳ ಬೋರು ಹೊಡೆಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿವೆ.ಬನ್ನಿ  ಇಬ್ಬರೂ ಕೆಲ ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಮಂಗಳ ಗ್ರಹಕ್ಕೆ  ಹೋಗಿ ಇದ್ದು ಬರೋಣ.ಅಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಗಹನವಾದ ತಮಾಷೆಗಳು ಜರುಗುತ್ತಿರಬಹುದು ಎಂದು ನಾನು ಅವರನ್ನು  ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದೇನೆ.72473_447127073245_3929683_n
ಇದೊಂದು ಪೆಗ್ಗು ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಡುವಾ ಎಂದು ಅವರೂ ಒಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ.
 22 September 2013
 Photos by the author

ಮೊಬೈಲು ಟವರು ಹತ್ತಿದ್ದ ಕಿಶೋರನ ಕಥೆ

DSC_0103

‘ಈ ಸಲ ಮದ್ದಿಗೆ ಅಂತ ಹುಡುಕಿದರೂ ಒಂದು ಜಿಗಣೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.ಅಷ್ಟು ಮಳೆ ಸಾರ್. ಇರುವೆಗಳೂ ಇಲ್ಲ ಏಡಿಗಳೂ ಇಲ್ಲ ಜಿಗಣೆಗಳೂ ಇಲ್ಲ ಎಲ್ಲ ಖಲಾಸ್’ ಎಂದು ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಿಶೋರ ಗೊಣಗುತ್ತಿದ್ದ.

ನನಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಾಗಿರುವನೆಂಬ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹೆಮ್ಮೆ, ಆದರೆ ತಾನಿನ್ನೂ ಬಾಲ್ಯಾವಸ್ತೆಯನ್ನ ದಾಟಿ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಯುವಕನಾಗಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂಬ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಂಕೋಚ ಹಾಗೂ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಈ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ತನ್ನ ಸಾಹಸಗಳನ್ನ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂಬ ಒಂದು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಬೇಸರ ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸುಳಿಯುತಿತ್ತು.

ಈ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಹಾಗೆ ತಾನಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆತ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಬರುವಾಗ ತನ್ನ ಎಡ ತೋಳಿಗೊಂದು ಹಚ್ಚೆ ಹೊಯ್ಯಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಹೊಯ್ಯಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಚೀನಾದ ಆ ಡ್ರಾಗನ್ ವಿನ್ಯಾಸವೂ ಇಲ್ಲಿನ ಚಳಿಮಳೆಗಾಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ತನ್ನ ಒರಿಜಿನಲ್ ರೂಪಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಒಂಥರಾ ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಈ ಕಿಶನ್ ತಾನಾಗಿಯೇ ನನ್ನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕನಾಗಿರಲು ಮುಂದೆ ಬಂದಿದ್ದ.

ಯಾವುದೋ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟಿದ್ದ ನಾನು ಆ ದಾರಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಿ ಯಾವುದೋ ಕೇರಿಯೊಂದರ ಹೆಸರು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇನ್ನೊಂದು ಕೇರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೆ.

ಇಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಡೆ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಬಹಳ ಹಳೆಯದಾದ ನಾಲ್ಕುಕಟ್ಟಿನ ತೊಟ್ಟಿಮನೆಯೊಂದನ್ನು ನೆಲಸಮ ಮಾಡಿ ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಐಶಾರಾಮವಾದ ಕಾಂಕ್ರೀಟು ಮನೆಯೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆಂದೂ ಮಡಿಕೇರಿಯ ಸಂತೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದವರೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ್ದರು.

DSC_0185_2ಹಳೆಯ ಮನೆಗಳು, ಹಳೆಯ ಸೇತುವೆಗಳು, ಹಳೆಯ ದಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಮನುಷ್ಯರು ಇವು ಯಾವುವೂ ಒಮ್ಮೆ ಕಳೆದುಹೋದರೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಲು ಸಿಗದು ಎಂದು ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಹಳೆಯ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಮನೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೊರಟಿದ್ದೆ.

ಊರ ದನಗಳನ್ನು ಕಾಯುವ ಕೆಲಸದ ಬಾಲಕರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದವರೆಲ್ಲರೂ ಸುರಿವ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಗಳಾಗಿ ಬಹುಶಃ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಚಳಿಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಉಳಿದಂತೆ ಮೂರುದಾರಿ ಸೇರುವಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಚಾದಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಕುಡುಕರು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಒಳ್ಳೆಯವರು ಬೇರೇನೂ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ಊರ ಸಮಾಚಾರಗಳನ್ನು ಹರಟುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಂತದೊಂದು ಚಾದಂಗಡಿಯಲ್ಲೇ ನನಗೆ ಎಳೆಯನಾದ ಈ ಕಿಶೋರ ಎಂಬವನು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು.

ಒಂದಿಷ್ಟು ಹಿರಿಯರ ಮತ್ತು ಒಂದಿಷ್ಟು ತರುಣರ ನಡುವೆ ಅವರ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಅವರ ಹಾಗೆಯೇ ತುಟಿಯ ನಡುವೆ ಸಿಗರೇಟೊಂದನ್ನು ಸಿಲುಕಿಸಿಕೊಂಡು ತಾನೂ ಅವರಂತೆಯೇ ಲೋಕಾಭಿರಾಮವಾಗಿರುವೆನು ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆತನು ಹೆಣಗುತ್ತಿದ್ದ.

ಆದರೆ ಆತನ ತುಟಿಯ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೂ ಮೂಡದ ಮೀಸೆ ಮತ್ತು ಆತನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಉಳಕೊಂಡಿದ್ದ ಹೊಳಪು ಅವನನ್ನು ಅವರೆಲ್ಲರಿಂದ ಬೇರೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿತ್ತು.

ಅದು ಸಾಲದೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ‘ನೋಡಿ ಸಾರ್, ಇವನು ಶಾಲೆಗೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಸುಮ್ಮನೆ ಬೀಡಿ ಸೇದಿಕೊಂಡು ಓಡಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.ಬೇಕಾದರೆ ನೀವೇ ಇವನನ್ನು ಅಸಿಸ್ಟೆಂಟಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ.ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ.’ ಎಂದು ಗಹಗಹಿಸಿದ್ದರು.

ಆ ಚಾದಂಗಡಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ನಡುವಿನ ಹೆಂಗಸಂತೂ ಅವನ ಕಿವಿಯನ್ನು ಚಿವುಟುತ್ತಾ, ‘ಏನು ಸಾರ್ ಇವನು.ಬೀಡಿ ಸೇದಕ್ಕೂ ಸಾಲ, ಚಾ ಕುಡಿಯಕ್ಕೂ ಸಾಲ.ಇವನಿಗೆ ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟೇ ನಾನು ಫುಲ್ ಲಾಸಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಅಲವತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದಳು.

ಅವನನ್ನು ಇವರೆಲ್ಲರಿಂದ ಬಚಾವ್ ಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ‘ಬಾರೋ ಕಿಶೋರ ನನಗೆ ಈ ಊರಿನಲ್ಲಿ ದಾರಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.ದಾರಿ ತೋರಿಸು’ಎಂದು ಜೀಪಿನಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಟಿದ್ದೆ.

2011-11-29_6228ಜೀಪಿನೊಳಗೆ ಕುಳಿತಂತೆ ಆತನಿಗೆ ಜೀವ ಬಂದ ಹಾಗಿತ್ತು.

‘ಜನ ಸರಿ ಇಲ್ಲ ಸಾರ್.ಇವರಿಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.ಎಲ್ಲ ಪುಕ್ಸಾಟೆ ಜನ’ ಅಂದಿದ್ದ

.‘ಸರಿ ಮಾರಾಯ.ಜನ ಪುಕ್ಸಾಟೆ.ನೀನು ಪರ್ಕಟ್ಟೆ.ನಿನಗೆ ಏನು ಗೊತ್ತುಂಟು ಹೇಳು’ ಅಂದಿದ್ದೆ.

‘ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಕೇಳಿ ಸಾರ್.ಈ ಕೋಣನಕೇರಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಎಲೆಕ್ಟಾನಿಕ್ ಸಿಟಿಯ ಇನ್ಫೋಸಿಸ್ ತನಕ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಕೇಳಿ’ ಅಂದಿದ್ದ.

‘ ಮಾರಾಯ ಮೀಸೆಯೇ ಬಾರದ ನಿನಗೆ ಇನ್ಫೋಸಿಸ್ ಏನು ಗೊತ್ತು?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ.

‘ಸರ್ ನಾನು ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ಫೋಸಿಸ್ ಹತ್ತಿರ ಪ್ಯಾಂಟ್ರಿ ಅಸಿಸ್ಟೆಂಟ್ ಆಗಿ ಎಂಟು ತಿಂಗಳು ಇದ್ದೆ.ಟಾಟಾ, ಸತ್ಯಂ ಎಲ್ಲ ಗೊತ್ತುಂಟು’ ಅಂದ.

ಆಮೇಲೆ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳು ಮೀಸೆ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಗನ್ ಮ್ಯಾನ್ ಆಗಿಯೂ ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಇದ್ದನಂತೆ

.ಅಲ್ಲಿ ಇವನಿಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗಿ ಆಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಸಿದರಂತೆ.

ಆಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಾರಿನಲ್ಲಿ, ಜಿಮ್ಮಿನಲ್ಲಿ ಎಮ್ಮೆಲ್ಲೆ ಒಬ್ಬರ ತೋಟದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ದುಡಿದು ಅನುಭವಿಸಿ ಪುನ: ಊರಿಗೆ ಬಂದು ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದ.

ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಜಿಮ್ಮಿನಲ್ಲಿರುವಾಗ ಯಾರದೋ ತೋಳಲ್ಲಿ ಚೈನೀಸ್ ಹಚ್ಚೆಯೊಂದನ್ನು ನೋಡಿ ತಾನೂ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ.

ಅದನ್ನು ಕಂಡ ಇವನ ಅಪ್ಪ ಕಂಡಾಪಟ್ಟೆ ಸಿಟ್ಟಾಗಿದ್ದರು.

ಅದನ್ನು ತೆಗೆಯದಿದ್ದರೆ ಉಳಿಯಿಂದ ಸಿಗಿದು ಹಾಕುವುದಾಗಿ ಬೊಬ್ಬೆ ಹಾಕಿದ್ದರು.

ಇವನೂ ಅದನ್ನು ತೆಗೆಯಲು ಹೋಗಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿ ಅದರ ಬಣ್ಣವೂ ರೂಪವೂ ಹಾಳಾಗಿ ಒಂಥರಾ ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

‘ಅಲ್ಲ ಸರ್ ನನ್ನ ತೋಳಲ್ಲಿ ಟಾಟೂ ಇದ್ದರೆ ಇವರಿಗೇನು ಲಾಸು’ ಅವನು ಮಗುವಿನಂತೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ.

‘ಲಾಸೇನಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಈ ಸುರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ಲಾಭವೂ ಇಲ್ಲ.ಅದು ಹೋಗಲಿ ಬಿಡು ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?’ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ.

`ಅವರು ವಿಶ್ವಕರ್ಮ’ ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದ.

‘ಅಂದರೆ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ.

‘ಅದೇ ಸಾರ್ ಮರದ ಕೆಲಸ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ.

‘ಸರಿ ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಮರಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹೇಳು’ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ.

ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುವಂತೆ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಮರಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನ ಹೇಳಿದ.

ಮರಗಳ ಕುರಿತ ಕೆಲವು ತಮಾಷೆಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಿದ.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮನೆಕಟ್ಟುವಾಗ ಹಲಸಿನ ಮರವನ್ನೂ ಹೆಬ್ಬಲಸಿನ ಮರವನ್ನೂ ಜೋಡಿಸಬಾರದಂತೆ.

ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವು ಅಣ್ಣತಮ್ಮ ಮರಗಳಂತೆ.ಹಾಗಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದರೆ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರಿಗೆ ಜಗಳ ನಿಲ್ಲುವುದೇ ಇಲ್ಲವಂತೆ.

ಆದರೆ ಜೋಡಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿ ಬಂದರೆ ಒಂದು ಪರಿಹಾರವುಂಟಂತೆ.

ಅದೇನೆಂದರೆ ಹಾಗೆ ಜೋಡಿಸುವಾಗ ಅವೆರಡು ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಮೂರನೆಯ ಮರವೊಂದರ ಆಪನ್ನು ಹಾಕಬೇಕಂತೆ.

2011 11 29_6211ಆತ ಇಂತಹದೇ ಹಲವು ಹತ್ತು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ.

ನಡುವಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ತಮಾಷೆಗಳನ್ನೂ.

ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆತ ಆ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಹತ್ತಾರು ಪಾಳುಬಿದ್ದ ಪುರಾತನ ತೊಟ್ಟಿ ಮನೆಗಳನ್ನೂ ತೋರಿಸಿದ್ದ.

‘ಅಯ್ಯೋ ಬಿಡಿ ಸಾರ್ ಇವೆಲ್ಲಾ ಈಗ ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು ಇಲ್ಲಿ.ಜನ ಯಾರೂ ಸರಿಯಿಲ್ಲ.ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಕಾಂಕ್ರೀಟು ಮನೆಗಳೇ’ ಎಂದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಉಗುಳಿ ‘ಒಂದು ಸಿಗರೇಟಿದ್ದರೆ ಕೊಡಿ ಸಾರ್’ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದ

‘ಸಾರ್ ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಏನೋ ಹೇಳಬೇಕಿತ್ತು’ ಅಂದ.

‘ಸಾರ್, ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು’ಅಂದ

‘ಸಾರ್ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣ್ತಾ ಇದೆಯಲ್ಲ ಆ ಬಿಎಸ್ಸೆನ್ನೆಲ್ ಮೊಬೈಲ್ ಟವರ್. ಅದರ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ ಸಾಯಲು ಹೊರಟಿದ್ದೆನಲ್ಲ.ಅದೇ ಕಿಶೋರ್ ಸಾರ್ ನಾನು’ ಅಂದ.

‘ಅಯ್ಯೋ ಮಾರಾಯ ತುಂಬಾ ಜನ ಸಾಯಲು ಮೊಬೈಲು ಟವರ್ ಹತ್ತುತ್ತಾರೆ. ನಿನ್ನ ಕಥೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ.ಯಾಕೆ ಸಾಯಲು ಹೊರಟಿದ್ದೆ.ಹೇಳು’ಎಂದು ಬೇಕೆಂತಲೇ ನಿರ್ವಿಕಾರನಾಗಿ ಅಂದೆ.

‘ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಸಾರ್.ಎಲ್ಲಿ ಬದುಕಬೇಕು. ಹೇಗೆ ಬದುಕಬೇಕು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಯುವ ಅಂತ ಹತ್ತಿದ್ದೆ.ನೀವೂ ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಈ ಸುದ್ದಿ ಓದಿದ್ದೀರಿ.ಅದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಹೇಳಬೇಕನಿಸಿತು.ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಬಾಯ್ ಸಾರ್’ ಎಂದು ಹೊರಟ.

`ಅಯ್ಯೋ ಮಾರಾಯ ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ ನನ್ನದೂ ಇಂತಹದೇ ಕಥೆ ಆದರೆ ಮೊಬೈಲು ಟವರು ಹತ್ತುವುದು ಬೋರು ಎಂದು ಗೊಣಗಿಕೊಂದು ನಾನೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆ2011 11 29_620125 August 2013   Photos By The author