ರೂಮಿ ಕವಿಯ ಹನ್ನೆರಡು ಪುಟ್ಟ ಕವಿತೆಗಳು

  -೧-ನೀರೊಳಗೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದೆ ನೀರ ಗಾಲಿ,ತಾರೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದೆ ಚಂದ್ರನೊಡನೆ.ಚಕಿತ ನಾವು ಈ ಇರುಳಲ್ಲಿ,ಅದು ಹೇಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಬೆಳಕು ಇಲ್ಲಿ !-೨-ನೀನೇನೆಂದು ನೀನು ನುಡಿದೆ,ನಾನೇನೆಂದು ನಾನೂ.ನಿನ್ನ ಚಲನೆ ನನ್ನ ಮಿದುಳೊಳಗೆ,ಏನೋ ತಿರುಗುತ್ತಿದೆ ಒಳಗೆ.ಇಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಹೆಸರ,ತಿರುಗುತ್ತಿದೆ ಅದು ಅಷ್ಟುಚಂದದಲ್ಲಿ.-೩-ಚಲಿಸು ನಡುವಿನೊಳಕ್ಕೆ,ಸುತ್ತು ಭುವಿಯಂತೆ,ಚಂದ್ರನೂ ಸುತ್ತು.ಸುತ್ತುವವು ಅವು ಅವುಗಳ ಒಲವಿನಂತೆ.ಸುತ್ತು ತೊಡಗುವುದು ನಡುವಿನಿಂದಲೇ.-೪-ಈ ಇರುಳು ನಿನ್ನ ಗೂಡ ಸುತ್ತ  ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವೆ,ತಿರುತಿರುಗಿ ಬೆಳಕು ಹರಿವವರೆಗೆ.ಗಾಳಿ ತಣ್ಣಗೆ ಆಗ ಅರಹುತ್ತದೆ,ಅವನು ಮಧುಬಟ್ಟಲ ಎತ್ತುತ್ತಾನೆ,ಅದು ಯಾರದೋ ತಲೆಯ ಬುರುಡೆ.-೫-ನಡೆ ನಿಲ್ಲದೆ, ಇರದಿದ್ದರೂ ತಲುಪಲು ಎಡೆ.ಕಲಿ ಗಮನಿಸದಿರಲು ದೂರವನ್ನು..ಅದು ನಮಗಿರುವುದಲ್ಲ, ಚಲಿಸು … Continue reading ರೂಮಿ ಕವಿಯ ಹನ್ನೆರಡು ಪುಟ್ಟ ಕವಿತೆಗಳು

ಇನ್ನೊಂದು ಬಹಳ ಹಳೆಯ ಕವಿತೆ

ಅವಳು ಚಂದವಿದ್ದಳು ಗೆಳೆಯ ಅವಳು ಒಳ್ಳೆ ಮಜಬೂತು ಕುದುರೆ. ಹಾರಂಗಿ ಅಣೆಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ನೀರು ಬಿಟ್ಟಾಗ ನಗುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಮೀನು. ಅವಳು ಕೂದಲು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟು ತುಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಿ ಹೇರುಪಿನ್ನು, ನಗುವ ಹಾಗೆ ಗಲ್ಲದಲ್ಲೊಂದು ಗುಳಿಯಿತ್ತು ಗೆಳೆಯ, ತುಂಬು ಕೊರಳಿನ ತುಂಬ ಕಾಡು ಹಾಡು. ಅವಳ ತಟ್ಟನೆಯ ತಿರುವು ತಿರುವುತ್ತ ಹರಿವ ಕಪ್ಪು ಟಾರಿನ ದಾರಿ ತಗ್ಗು ಕೆಳಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಏಲಕ್ಕಿ ಮಲೆ ಕೆಂಪು ಕಾಫಿಯ ತೋಟ ಹಸಿರು ಗಾಳಿಗೆ ಉಲಿವ ಬೇಲಿಯೊಳಗೆ ಚೀಲ ಬುತ್ತಿಯ ತೋಳೆ ಬರಿ … Continue reading ಇನ್ನೊಂದು ಬಹಳ ಹಳೆಯ ಕವಿತೆ

ಪುಟ್ಟ ಮೂರು ರೂಮಿ ಕವಿತೆಗಳು

 [ಮೌಲಾನಾ ಜಲಾಲುದ್ದೀನ್ ರೂಮಿ ಬದುಕಿದ್ದರೆ ಅವರಿಗೆ ನಾಳೆ ಭಾನುವಾರಕ್ಕೆ ಎಂಟುನೂರು ವರ್ಷಗಳಾಗುತ್ತಿತ್ತು.ರೂಮಿಯ ಕುರಿತು, ಅವರ ಹುಟ್ಟೂರಿನ ಕುರಿತು, ಈಗ ಆ ಊರು ಹೇಗಿದೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ನೀವು ಬಿ.ಬಿ.ಸಿ ಯ ಈ ತಾಣವನ್ನು ನೋಡಬಹುದು .]-೧-ಅರಿಯದ ಪ್ರೇಮಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಿನ ಪ್ರೇಮವಿಲ್ಲಗುರಿಯಿರದ ಕೆಲಸಕ್ಕಿಂತ ಘನದ ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲನಿನ್ನೆಲ್ಲ ಜಾಣತನ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬಲ್ಲೆಯಾದರೆಅದಕು ಮಿಗಿಲಿನ ತಂತ್ರ ಬೇರೆಯಿಲ್ಲ! -೨-ಕುಡುಕರಿಗೆ ಪೋಲೀಸರ ಹೆದರಿಕೆ,ಆದರೆ ಪೋಲೀಸರೂ ಕುಡುಕರೇ..ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ ಊರ ಮಂದಿ ಇವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ,ಪ್ರೀತಿಸುವಂತೆ ಪಗಡೆಯ ಕಾಯಿಗಳನ್ನು. -೩- ಪ್ರೇಮದ ಕಟುಕನಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲುವುದುಒಳ್ಳೆಯದನ್ನೇ. ಬಡಕಲು ಮಿಕಗಳನ್ನಲ್ಲ.ಓಡದಿರು ಈ ಮರಣದಿಂದ,ಕೊಲ್ಲದೇ ಬದುಕಿ ಉಳಿದವರುಎಂದೋ ಸತ್ತು ಹೋದವರು-----------

ಬಾಲ್ಯ ಕಾಲದ ಒಂದು ಕವಿತೆ

ಮತ್ತೇ ಬರುವೆನು ಹೆಣ್ಣೇ..ಮತ್ತೆ ಬರುವೆನು ಹೆಣ್ಣೆ ಮರಳಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿಗೆನಿನ್ನ ಬೆಳ್ಳಿ ಉಡಿಪಟ್ಟ ಎದೆ ತುಂಬಿತುಳುಕುವ ಕುಪ್ಪಾಯ, ಮುಂಡು ತುಣಿಯೊಳಗುಕ್ಕುವ ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ರೇಕು ತುಂಬಿಸಲಿಕ್ಕೆ.ನಿನ್ನ ರಬ್ಬರಿನ ಹಾಲು ಬಸಿಯುವ ಕೈ ತುಂಬಮೊಲಾಂಜಿ ಚಿತ್ತು ಚಿತ್ತಾರ, ನಿನ್ನ ಲೇಸಿನೊಳಗಡೆಗಂಮೆನ್ನುವ ಕಾಡನಾರ ಬೇರ ತೈಲ,ನಿನ್ನ ಕಾಲುಂದುಗೆಯ ನೆಲವ ಕದಿವ ಬೆರಳತುದಿಯ ಉಗುರ, ಜಿಲ್ಲೆನ್ನುವ ಮಣ್ಣ ನೊರೆ ನೀರ,ಕೊಂಕುವ ಕೊರಳ ಬೆಳ್ಳಿ ಅಲಿಕತ್ತುಗಳ ಹುಡುಗೀ ;ನಾ ಬರುವೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ದಿನವೊಂದು ಸಂಜೆಇನ್ನೂ ಸಂಜೆಯಾಗದ ಹೊತ್ತು.ರಪರಪ ಮುಂಗಾರು ಹನಿನಾಚಿ, ಚಿಗುರುಮೊರೆವ ಕಲ್ಲಾಳ ಜಲಪಾತ ಹಳ್ಳ ತುಂಬಾಬೆಳ್ಳಿ … Continue reading ಬಾಲ್ಯ ಕಾಲದ ಒಂದು ಕವಿತೆ

ಪುಷ್ಕಿನ್ ನ ಇನ್ನೊಂದು ಕವಿತೆ

ನನ್ನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ   ನನ್ನ ತೆರೆದ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಎಳೆ ಚೆಲುವು ಸೆರೆಯಾಗಿದೆ ಓ ದೇವತೆಯೇ...   ನನ್ನ ತುಟಿಯ ನಡುವಿಂದ ಮುತ್ತುಗಳ ನಡುನಡುವೆ ಪ್ರೀತಿಮಾತುಗಳು ಸೆಲೆಯೊಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ನನ್ನ ಬಿಗಿ ಅಪ್ಪುಗೆಯಿಂದ  ಮಾತಿಲ್ಲದೆಯೆ ನಿನ್ನ ತೆಳ್ಳಗಿನ ದೇಹ ಸರಿಯುತ್ತಿದೆ ದೂರ ಸಂಶಯದೊಂದು ಸಣ್ಣ ನಡುವಿನ ಹುಡುಗೀ.. ನೀ ಕೊಂಕು ಮಾತಾಡುತಿರುವೆ. ಮೋಸದ ನೋವಿನ ಸಾಲುಮಾತುಗಳು ನೆನಪಾಗುತಿದೆ ನಿನಗೆ. ಸುಮ್ಮನೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತಿರುವೆ ಏನೂ ಕೇಳಿಸದೆಯೇ.. ಶಪಿಸುತ್ತಿರುವೆ ನನ್ನ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿಗೆ ನಾನೇ ನನ್ನ ನಯದ ಲಲ್ಲೆಯಾಟಗಳಿಗೆ, ಯೌವನಕ್ಕೆ, ನಿತ್ಯ ಬೇಟಗಳಿಗೆ, … Continue reading ಪುಷ್ಕಿನ್ ನ ಇನ್ನೊಂದು ಕವಿತೆ

ಒಂದು ರೇಡಿಯೋ ಕವಿತೆ

ಆಗ ರೇಡಿಯೋ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಅದರ ದೊಡ್ಡ ಬೀಟೆಯ ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಒಳಗೆ ಅಪ್ಪನ ಬೀಡಿ ಪೊಟ್ಟಣ, ಅರಬಿ ಪುಸ್ತಕ, ಕೆಮ್ಮಿನ ಔಷದಿ, ಮೊಲದ ಬೇಟೆಗೆ ತಂದು ಇಟ್ಟಿದ್ದ ನಾಡಕೋವಿಯ ತೋಟೆ, ಅವರ ಕನ್ನಡಕ,ಅಂಗಡಿಯ ಸಾಲದ ಪುಸ್ತಕ, ನಮಗೆ ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಮುದ್ದು ಮಾಡಲು ತಂದಿಟ್ಟಿದ್ದ ಮಿಠಾಯಿ  ಮತ್ತು ಅವರ ಮೂಗು ಒರೆಸಿಟ್ಟ ಕರ್ಚೀಪು. ನಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ಯಾವುದೂ ಎಟುಕುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. . . . . ಮತ್ತು ರೇಡಿಯೋ ಅಂದರೆ ಏನು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. … Continue reading ಒಂದು ರೇಡಿಯೋ ಕವಿತೆ

[ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕವಿತೆ]

ಹುದುಗಿಸಿಡು ಇದನು ಇಲ್ಲೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ....   ಹುದುಗಿಸಿಡು ಇದನು ಇಲ್ಲೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಎಲೆಯ ಮರೆಯಲ್ಲಿಡು ಅದನು ನನಗೇ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಡು.    ನಿದ್ದೆಯಿಂದೆದ್ದು ಆಕಳಿಸುತ ನಿಂತ ಕಾಮದೇವತೆ  ಮಗು ನೀನು. ಎಚ್ಚರಿಸಿ ಮೆಲ್ಲಗೇ ಕಾಲು ಕೆದರಿ  ಕಾಮಿಸಲು ಕರೆದೊಯ್ಯಬಂದೆ ನಾನು  ಯಾಕಳುವುದು ಸಂಜೆ ನೀನು?  ಸಂಜೆಗಣ್ಣಲ್ಲೇ ರಾತ್ರಿಯೇಕಾಂತ ಬೆಳಗೆ ನೀನೊಬ್ಬಳೇ.  ಎದ್ದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ನೀನೊಬ್ಬಳೇ.  ನಾನು ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ದೆಸೆಯಿಲ್ಲದೆಯೆ ಹಗಲೆಲ್ಲ ತತ್ತರಿಸಿ  ನಿನ್ನ ಕಾಲಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಬುದಕ ಬಂದವನು,  ಎಲ್ಲಿಗೋ ಹೋಗುವೆನು ನಿನ್ನೊಬ್ಬಳನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು. ನೀ ಹುದುಗಿಸಿಡು … Continue reading [ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕವಿತೆ]

ಬಂದೇನವಾಜರ ಧರ್ಗಾದಿಂದ ಎರಡನೇ ಕವಿತೆ

 ಹೆಂಗಸರ ಹುಚ್ಚು , ಭಗವಂತ ಮತ್ತು ನಾನು   ಈ ಹೆಂಗಸರ ಮಧ ಇಂದು ಅತಿರೇಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದೆ, ಇವರ ಆರ್ತ ಕೂಗು ಭಕ್ತಿಯಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಮಲಗಿರುವ ಮಕ್ಕಳು ಕನಸಿಂದ ದಿಗ್ಗನೆ ಎದ್ದು ,ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಕಾಣಿಸದೆ ಕಕ್ಕಾವಿಕ್ಕಿಯಾಗಿ, ಹಾಗೇ ನೆಲದ ತಂಪಿಗೆ ಕೆನ್ನೆ ಒತ್ತಿ, ಭೂಮಿಯೊಳಗಣ ಸದ್ದ ಆಲಿಸುವ ಆಟ ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹೆಂಗಸರ  ಸಂಕಟ ಆಧ್ಯಾತ್ಮವಾಗಿಹೋಗಿದೆ. ಈ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ಭಗವಂತ ಏನೂ ಕಾಣಿಸದ ಕುರುಡ.ಸಂಗೀತವೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ  ಚಪ್ಪಟೆಕಿವಿಯ ಸರ್ವಾ ಂತರ್ಯಾಮಿ.ಪೆದ್ದುಪೆದ್ದಾಗಿ ಆಕಾಶದ ಅಗಲಕ್ಕೆ ಕುಂಡೆಯಾನಿಸಿ ಕೂತ … Continue reading ಬಂದೇನವಾಜರ ಧರ್ಗಾದಿಂದ ಎರಡನೇ ಕವಿತೆ

ಎಚ್.ಗೋವಿಂದಯ್ಯನವರ ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು ಅವರಿಂದಲೇ

  ಕನ್ನಡದ ಅಪರೂಪದ ಸಂಕೋಚದ ಕವಿ ಎಚ್. ಗೋವಿಂದಯ್ಯನವರಿಗೆ ಪೂಸಿ ಹೊಡೆದು ಎರಡು  ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಓದಿಸಿದೆ. ಮೊದಲಿಗೆ 'ಅ, ಆ.. ಮತ್ತು....' ------------------------------------------------------------------------------------------ ಇನ್ನೊಂದು ಕವಿತೆ `ಮಾರ ' -----------------------------------------------------------    

ಒಂದು ಸ್ವಂತ ಪದ್ಯ

ನಿನ್ನ ಬೆವರಿಕೊಂಡಿರಬಹುದಾದ ಎದೆ ಮತ್ತು  ನಿನ್ನ ಕಾಲ ಬೆರಳ ಉಗುರಲ್ಲಿ ಕಡಲಿನ ಮರಳು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮುಂಗುರುಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಹಕ್ಕಿಯ ಗರಿ ನೀನೇ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಪರಚಿಕೊಂಡಿರುವ ನಿನ್ನ ಬೆನ್ನ ಗೀರು ಮತ್ತು ಇದು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣನಲ್ಲನೆಂಬ ನನ್ನ ಕೊರಗು. ನಿನ್ನ ಎಚ್ಚ್ರರದ ಉದಾಸೀನ, ಮೈಮುರಿದುಕೊಳ್ಳುವ ನಿನ್ನ ಬೆನ್ನ ಬೆರಳ  ಲಾಸ್ಯ, ಮತ್ತು ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೇ ಬಿಟ್ಟು  ಹಿಂದಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ನಿನ್ನ ಔದಾರ್ಯ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮುಡಿಯಲ್ಲಿ ಬೆರಳಿಟ್ಟು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿಸಬಹುದೆನ್ನುವ ನಿನ್ನ ಮರುಳು ಧೈರ್ಯ! ನಾನು ಏನೋ ತೊದಲುವೆನು, ಮತ್ತೆ … Continue reading ಒಂದು ಸ್ವಂತ ಪದ್ಯ

ಕಲಬುರ್ಗಿಯ ಬಂದೇ ನವಾಝ್ ದರ್ಗಾದಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಯೂರಿ ಕುಳಿತು ಒಂದು ಕವಿತೆ

ಹೇ ಬಂದೇ ನವಾಜ್ ಈ ವಿಷವನ್ನು ಪೇಯದಂತೆ ಕುಡಿಯಲು ಬಿಡು, ಒಂದು ತೊಟ್ಟೂ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಹಿಂಗದಂತೆ. ಈಗಿಂದೀಗಲೇ ಬಿಕ್ಷೆಯ ಬಟ್ಟಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಡೆವ ಧೈರ್ಯ ಕೊಡು.ಈ ಗಿಡುಗನ ಉಡುಪನ್ನು ಕಳಚಿ ಬಿಡುವೆನು ಪಾರಿವಾಳದ ದಿರಿಸನ್ನು ತೊಡಿಸು ನನಗೆ ಹೇ ಬಂದೇನವಾಜ್. ನಿನ್ನ ಪಹಾಡಿನ ಹರಳು, ನಿನ್ನ ವನದ ಸಂಪಿಗೆಯ ಕರಿಯ ಬೀಜ, ನಿನ್ನ ಫಕೀರರ ಹಾಡು,ಚಿಲುಮೆಯ ಹೊಗೆ,ಕೈಯ ಕೋಳ, ಕಾಲ ಕಡಗ, ನಿನ್ನ ಹತ್ತೂ ಬೆರಳಿನ ಮಾಯದುಂಗುರ - ನನ್ನ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿಸು ಹೇ ಬಂದೇ ನವಾಜ್.  ನಿನ್ನ … Continue reading ಕಲಬುರ್ಗಿಯ ಬಂದೇ ನವಾಝ್ ದರ್ಗಾದಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಯೂರಿ ಕುಳಿತು ಒಂದು ಕವಿತೆ

ಮೋಹಿತನ ಒಂದು ಸಂಕೋಚದ ಕವಿತೆ

ಕ್ಷಮಿಸು,  ಕ್ಷಮಿಸು, ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಗೆ ಬಗ್ಗಿಸಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಮಖಾಡೆ ಮಲಗಿಸಿದ್ದೂ ತಪ್ಪಾಯ್ತು. ನಿನ್ನ ಎದೆ,ಹೊಕ್ಕಳು,ನಿನ್ನ ಕಿಬ್ಬೊಟ್ಟೆ, ತೊಡೆ... ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಂದು ತೇಗಿದ್ದಾಯ್ತು. ಪರಮಾತ್ಮ! ಇನ್ನು ಏನಂತಲೂ ಪರದಾಡಿ ಮುಗಿಯಿತು. ಈಗಲಾದರೂ ಕಣ್ಣು ತೆರೆ, ಹೇಳು, ಉಡುಪು ತೊಟ್ಟುಕೋ. ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕೂರು.ತುಟಿ ಒರೆಸಿ ಮಾತನಾಡು. ಮುಗಿಯಿತೇ ಅಂತಾದರೂ ಕೇಳು. ಸುಮ್ಮಗೆ ನಗದಿರು.

ಎರಡು ಪುಟಾಣಿ ಕವಿತೆಗಳು

೧- - ಇನ್ನು ಯಾವತ್ತು..... .. ಇನ್ನು ಯಾವತ್ತು ಆ ಕಾರುಣ್ಯ ಮತ್ತೆ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದು? ಯಾವತ್ತು ಇನ್ನು ಆ ಬರವು ಒನಪಿಲ್ಲದೆಯೇ ಯಾವ ವಾಸನೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಮಂತ್ರ ಮುಗ್ಧ ಗೊಳಿಸುವುದು ಬರಿಯ ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಂಗುಲ ನಗೆಯಿಂದಲೆಯೇ ಯಾವತ್ತು ನಾನು ನನ್ನ ನಖಗಳ ಮರೆತು ಮುಳುಗುವ ಜಗವ ನೋಡುವುದು ಇನ್ನು ಯಾವತ್ತು ಆ ಕಾರುಣ್ಯ ಮರಳಿ ಬರುವುದು? -೨- ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಪದಗಳು ಮಾತನಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಮಾತುಗಳು ಅಡಗಲು ಹವಣಿಸುವುದು. ಕಳೆದದ್ದು ಇರುವುದು ಮತ್ತು ನಡೆಯಲಿರುವುದು … Continue reading ಎರಡು ಪುಟಾಣಿ ಕವಿತೆಗಳು

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕವಿತೆ

ನಿನ್ನ ವಾಸನೆ ಸೂಸಲಿ ಈ ಚಾದರದಲ್ಲಿ......  ನಿನ್ನ ಮೈವಾಸನೆ ಸೂಸಲಿ ಈ ಚಾದರದಲ್ಲಿ ನೆನಪೆಂಬುದು ಬೇಡ ಇರುವಾಗಲೇ... ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ನಾವು ಕೂಡಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ ಕಂಡೇ ಇಲ್ಲ.ಎಣಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಏನೆಲ್ಲಾ ನಡೆಸಿರುವೆವೆಂದು.  ನೀನು ಬೆಳಕ ಪುತ್ಥಳಿ,ಒಂದು ಅನನ್ಯ ಪರಿಮಳ, ಬೆಳಗೇ ತಲೆಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದ ಪಾರಿಜಾತ. ನೀನು ನಕ್ಷತ್ರಮುಖಿ ಕೋಲು ಬೆಳಕು  ಮೈಯ್ಯ ಕತ್ತಲೊಳಕ್ಕೆ ಬಾಚಿ ಎಳೆದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಚ್ಚಿದವಳು.  ಮಲೆಯ ಒರತೆಯಂತವಳು. ನಿನ್ನ ಮೈ ವಾಸನೆ ಸೂಸಲಿ ಈ ಚಾದರದಲ್ಲಿ. ನೆನಪೆಂಬುದು ಯಾಕೆ ಇರುವಾಗಲೇ.  ಜಿನುಗು … Continue reading ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕವಿತೆ

ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕವಿತೆ

 ಹಸುವಿನಂತಹ... ಹಾಲು ಕರೆಯುವ ಹಸುವಿನಂತಹ ಹಾದರಗಿತ್ತಿ ಮುದುಕಿ,ಹೆಂಗಸು,ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಹುಡುಗಿ ಅರೆ ಸೀರೆ ಮೊಣಕಾಲಿಗೆ ಎತ್ತಿ ಆಕಳ ಅವುಡಿಗೆ ತಾಡನ ನಡೆಸಿದ್ದಾಳೆ ಹುಚ್ಚಿ ಹುಚ್ಚೇ ಹಿಡಿಸುವ ಹಳೆಯ ಹಾದರಗಿತ್ತಿ ಕಂದು ಆಕಳ ಹಿಂಬದಿ ಕಂಡು ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚುತ್ತಾಳೆ ಗಂಡಸಿನಂತಹ ತನ್ನಬಾಲವ ತಾನೇ ನೆಕ್ಕುವ ತಾನೇ ಹಾಲು ಎಳಕೊಳ್ಳುವ, ಬಿಡುವ ಅದರ ಕೊರಳ ವಿಟನಂತೆ ಸವರುತ್ತಾಳೆ ಎಷ್ಟೋ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿ ಬೇಡವೆಂದು ಅಂಡು ನೆಲಕ್ಕೆ ಊರಿ ಕುಂತ ಸುಂಟರಗಾಳಿ. ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳು ಬಿರಿದದ್ದು,ಬೆಳೆದದ್ದು,ಹಾದಿಹೋಕರ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸಿದ್ದು ಈಗ ಒಣಗಿದ ಎಳ್ಳಂತೆ … Continue reading ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕವಿತೆ

ಪ್ರಿಯ ಲಂಕೇಶರ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕವಿತೆ

ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನೀವು ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಈ ಎಲ್ಲದರ ಕುರಿತು ಏನು ತೀರ್ಮಾನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಿರಿ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿರುವೆವು. ಹೀಗೆ ನೀವು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ತೀರ್ಮಾನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಬಹುಶಃ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದೂ ಒಂದು ಚರ್ಚೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿರುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಬಕ್ಕತಲೆಯ ಒಳಗೆ ಸುಳಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಿಂಚುಗಳು,ಅಳ್ಳೆದೆಯವರ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಮಸೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸೃಜನಶೀಲ ಮಚ್ಚು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಸುಂದರಿಯರ ಬೆವರಸೆಲೆ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಅಂಡಲೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾನಾಚುಗೆಬುರುಕ ವಿಧ್ವತ್ತು. ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಸದಾ ತಂತಿಯ ಮೇಲೆಂಬ ದೊಂಬರ ಹುಡುಗಿಯ ವಿನಾಕಾರಣ ಆಪತ್ತಿನ ಭಯ,ಅದಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿದ್ದ ಅವ್ವನಂತಹ … Continue reading ಪ್ರಿಯ ಲಂಕೇಶರ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕವಿತೆ

ಶ್ರೀನಿವಾಸರಾಜು ಮೇಷ್ಟರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ

ಬಹುಶಃ ಈಗಿನ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಶ್ರೀನಿವಾಸರಾಜು ಮೇಷ್ಟರು ಸಿಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಮೇಷ್ಟರಿಗೆ ಹುಡುಗರೂ ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಇದು ಹಳಹಳಿಕೆಯೆಂದೇನೂ ಅನಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಕವಿತೆ ಹುಚ್ಚು ಹಾದರಗಿತ್ತಿಯಂತಹ ಹೆಂಗಸು, ವಿಟನಂತಹ ಬೇಜವಾಬ್ಧಾರಿಯ ಗಂಡಸು, ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಮೇಷ್ಟರ ಪಾಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತ ನಾವೆಲ್ಲ ಸಜ್ಜನರ ಕಾಲೆಳೆಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಸಜ್ಜನರು ಈಗಲೂ ಕಾಲವಾಗಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಇದನ್ನು ಸಮೀಕರಣದ ಮೂಲಕ ಹೀಗೂ ಹೇಳಬಹುದು ಅಂತೆಲ್ಲ ಬಗೆಹರಿಸುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ ನನಗೆ ನನ್ನನ್ನೇ ಒದೆಯಬೇಕೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. 'ಸುಮ್ಮನೇ ಮೇಷ್ಟರ ಕಾಲಬಳಿ ಕುಳಿತು ಅಥವಾ ಅವರ ಕೈ ತುತ್ತಿನಂತಹ ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಉಂಡು ಯಾಕೆ ಬೆನ್ನು ತಡವಿಸಿಕೊಂಡು … Continue reading ಶ್ರೀನಿವಾಸರಾಜು ಮೇಷ್ಟರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ