ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಎಣ್ಣೆ ಪಾಲಾದ ಮಗುವಿನ ಕಥೆ

941205_10151561676088246_551561896_n

ಸಂಜೆಯ ಎಳೆಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಯುವಕನ ಹಾಗೆ ಆ ಹಿರಿಯರು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅವರಿಂದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಂತರ ಕಾದುಕೊಂಡು ನಾನೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಒಳ್ಳೆಯ ಓದುಗನೂ ಮತ್ತು ಸ್ವತಃ ಬರಹಗಾರನೂ ಆಗಿರುವ ಈ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಇರುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಆಗಾಗ ಏನಾದರೊಂದು ಗಹನ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಮತ್ತು ಗಹನ ಸಂಗತಿ ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಖಾತರಿ ಪಡಿಸಲು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವವರ ಭುಜವನ್ನೋ ಬೆನ್ನನ್ನೋ ಅಥವಾ ಕಿಬ್ಬೊಟ್ಟೆಯನ್ನೋ ಜೋರಾಗಿ ಜಿಗುಟುವುದು.

ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಂದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಂತರ ಕಾದುಕೊಂಡು ನಾನೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ.

ನಾವಿಬ್ಬರೂ ರಾಜಾಸೀಟಿನಿಂದ ಹೊರಟವರು ಜಿಲ್ಲಾ ಮುಖ್ಯ ಅಂಚೆ ಖಚೇರಿಯ ಇಳಿಜಾರನ್ನು ಇಳಿದು ಮಡಿಕೇರಿಯ ಖಾಸಗೀ ಬಸ್ಸು ನಿಲ್ಧಾಣ ತಲುಪಿದ್ದೆವು.

479955_10151241087358246_843059400_nಈ ಹಿರಿಯರು ಸಣ್ಣವರಿರುವಾಗಲೇ ಈ ಬಸ್ಸು ನಿಲ್ಧಾಣ ಹೀಗೇ ಇತ್ತಂತೆ.ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಉಗಿ ಇಂಜಿನ್ನಿನ ಸಿಪಿಸಿ ಬಸ್ಸೊಂದು ಸಂಪಾಜೆ ಘಾಟಿಯನ್ನು ಏದುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಹತ್ತಿ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸುಸ್ತು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಆಮೇಲೆ ಮೈಸೂರಿನ ಕಡೆ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಿತ್ತಂತೆ.

‘ನಾನು ಸಿರಸಿಯ ಕಡೆಯಿಂದ ಹೊಸಬಿ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಅದೇ ಸಿ ಪಿ ಸಿ ಬಸ್ಸಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಇಳಿದದ್ದು ಇದೇ ಬಸ್ಸು ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತುಂಟಾ ನಿಮಗೆ?’ ಹಿರಿಯರು ಕೇಳಿದರು.

ಅವರ ಮತ್ತು ಎಳವೆಯಲ್ಲೇ ತೀರಿ ಹೋಗಿರುವ ಹೆಂಡತಿಯ ಅಪರಿಮಿತ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅಗಾಧ ದ್ವೇಷ ಎರಡನ್ನೂ ಅವರ ಬಾಯಿಂದಲೇ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ಕೇಳಿದ್ದ ನಾನು ‘ಹೌದಾ’ ಎಂದು ಅಚ್ಚರಿ ನಟಿಸಿದೆ.

‘ಹೌದು ಮಾರಾಯಾ ಆಗ ಎಂಥಾ ಪ್ರಾಯ!.ಸಿಪಿಸಿ ಬಸ್ಸಿನ ಎಂಜಿನಿಗಿಂತ ನನ್ನ ಎಂಜಿನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚು ಬಿಸಿಯಿತ್ತೋ ಏನೋ.ಹಾಗೆ ಅಂಟಿ ಕೂತಿದ್ದಳು ಅವಳು ಆಗ ನನಗೆ’. ಆ ಹಿರಿಯರು ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೊಳಪು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಗಹಗಹಿಸಿ ನಕ್ಕು ನನ್ನನ್ನು ಜಿಗುಟಲು ನೋಡಿದರು.

ನಾನು ಎಂದಿನಂತೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡೆ.

ಈ ಹಿರಿಯರು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಹೀಗೆಯೇ.

ಭಕ್ತಿ, ಪ್ರೇಮ ಇತ್ಯಾದಿ ನವಿರು ನವಿರು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಂಡರೆ ಅಷ್ಟಕಷ್ಟೇ.

ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿ ಹೇಳಿದ ಸತ್ಯ, ಅಹಿಂಸೆ, ಗ್ರಾಮ ಸ್ವರಾಜ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಕಂಡರೂ ಹಾಗೆಯೇ.

ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಾಮೂಸು ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.

3ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಇವರ ಮಗ ನಾಲ್ಕನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದವನು ‘ಈವತ್ತು ನಾನು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಟೀಚರು ಹೊಡಿಯುತ್ತಾರೆ’ ಅಂತ ಹಠ ಹಿಡಿದನಂತೆ.

ಇವರು ತೋಟಕ್ಕೆ ಬರುವ ಕಾಡುಕೋಣಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಲು ತಂದಿಟ್ಟಿದ್ದ ಚರೆ ತುಂಬಿದ್ದ ಕೋವಿಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ತಂದು ‘ನೀನು ಹೋಗ್ತಿಯೋ ಇಲ್ಲಾ ರಕ್ತಕಾರಿ ಸಾಯ್ತೀಯೋ’ ಎಂದು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸುತ್ತು ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದರಂತೆ.

‘ಆ ಸದ್ದಿಗೆ ಮಗ ಹೇಗೆ ಓಡಿದ ಗೊತ್ತಾ?ಸಂಜೆ ಶಾಲೆಯಿಂದ ವಾಪಾಸು ಬರುವಾಗಲೂ ಅವನ ಚಡ್ಡಿಯಿಂದ ಉಚ್ಚೆ ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.ಹಾಗೆ ಓಡಿದ್ದ ನನ್ನ ಮಗ!ಈಗ ನೋಡಿ ಭಾರತದ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಕಮಿಷನರಾಗಿ ನಿವೃತ್ತಿಯಾಗಿ ಹೆಂಡತಿಯ ಜೊತೆ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ’ ಅವರು ನಕ್ಕಿದ್ದರು.

ಬಸ್ಸು ನಿಲ್ದಾಣದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಅದೇ ಪುಸ್ತಕದ ಅಂಗಡಿಗೆ ಬಂದೆವು.

ಅಂಗಡಿಯಾತ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಕಂಡು ಎದ್ದು ನಿಂತು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ.

ಆತನ ತಂದೆಯ ತಂದೆಯ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವ ಪುಸ್ತಕ ವ್ಯಾಪಾರ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಈ ಪುಸ್ತಕದಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಹಿರಿಯರು ಬರೆದ ಮೂರುನಾಲ್ಕು ಪುಸ್ತಕಗಳೂ ಕ್ಲಿಪ್ಪು ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು ತೂಗಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.

ಸೂಫಿ ತತ್ವಗಳ ಕುರಿತೂ, ಶೈವ ಆಚರಣೆಗಳ ಕುರಿತೂ, ಸಹಜ ಕೃಷಿಯ ಕುರಿತೂ ಸರಳ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಚೊಕ್ಕದಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಇವರ ಹೊತ್ತಗೆಗಳನ್ನು ಆ ಪುಸ್ತಕದಂಗಡಿಯವನು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ.

ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಸಲ ತಾರಾಮಾರ ಮಳೆಗೆ ಈ ಹಳೆಯ ಬಸ್ಸು ನಿಲ್ದಾಣದ ಹಿಂದಿನ ಮಣ್ಣಿನ ಬರೆ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದು ದೊಡ್ಡ ಬಂಡೆಗಲ್ಲೊಂದು ಈ ಪುಸ್ತಕದಂಗಡಿಯೊಳಗೂ ನುಗ್ಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ನಷ್ಟ ಉಂಟಾಗಿತ್ತು.

ಆಗ ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದಂಗಡಿ ಇದು.

ಇದೂ ಹೋದರೆ ಇಲ್ಲಿನವರಿಗೆ ಓದಲು ರದ್ದಿಯೂ ಸಿಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಗ ಸಹಕಾರೀ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಹಿರಿಯ ಉದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದ ಈ ಹಿರಿಯರು ಬ್ಯಾಂಕಿನಿಂದ ವಿಶೇಷ ಸಾಲ ಕೊಡಿಸಿ ಪುಸ್ತಕದಂಗಡಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ತೆರೆಸಿದ್ದರು.

‘ಆಗ ಆ ಸಾಲ ಕೊಡಿಸಿದ್ದು ಈ ಮಾರಾಯ ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಮಾರಲು ಬೇಕಾಗಬಹುದು ಅಂತ ದೂರಾಲೋಚನೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲ ಗೊತ್ತುಂಟಾ,ನೀವು ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯಬೇಡಿ’ ಹಿರಿಯರು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಗಹಗಹಿಸಿ ನಕ್ಕರು.

270018_10150239509903246_3949622_nಇನ್ನು ನಾವು ಕೊಂಚ ಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಬಾಟಾ ಶಾಫಿನಿಂದಾಗಿ ಚೌಕಿಗೆ ತೆರಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲೇಜು ರಸ್ತೆಗಾಗಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ಹಿರಿಯರು ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತರು.

‘ನಾನು ಯುವಕನಾಗಿರುವಾಗ ಇಲ್ಲೊಂದು ದುರ್ಘಟನೆ ಆಗಿತ್ತು ಗೊತ್ತಾ’ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಏನು ಎಂದು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದೆ.

‘ಇಲ್ಲಿ ಈ ಹಣ್ಣು ಮಾರುವ ಗೂಡಂಗಡಿಗಳು ಇವೆಯಲ್ಲಾ.ಅದೆಲ್ಲಾ ಆಗ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಅಲ್ಲಿಯೂ ಬಸ್ಸುಗಳು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದವು.ಆದರ ಬದಿಯಲ್ಲೇ ದೊಡ್ಡ ತಗ್ಗು.ಆ ತಗ್ಗಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೇಂದಿ ಅಂಗಡಿ.ಆ ಸೇಂದಿ ಅಂಗಡಿಯ ಎದುರು ಒಂದು ಕೋಳಿಕಟ್ಟ.ಪ್ರತಿ ಶುಕ್ರವಾರ ಅಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟದ ಕೋಳಿಗಳು ಕಾದಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.ಆ ಸೇಂದಿ ಅಂಗಡಿಯ ಎದುರೇ ಒಬ್ಬಳು ಮುದುಕಿ ದೊಡ್ಡ ಬಾಂಡಲಿಯಲ್ಲಿ ವಡೆ ಕಾಯಿಸಿ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದಳು.’

‘ಒಂದು ಶುಕ್ರವಾರ ಏನಾಯಿತು ಗೊತ್ತಾ?’ ಹಿರಿಯರು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದರು.

ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು.ಒಂದು ಶುಕ್ರವಾರ ಒಬ್ಬಳು ಹೆಂಗಸು ತನ್ನ ಕೈಕೂಸನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಈ ತಗ್ಗಿನ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಡಲು ರೆಡಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು.ಕೈಕೂಸು ತಾಯಿಯ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊರಳಿಕೊಂಡು ಆಟವಾಡುತ್ತಿತ್ತು.ಬಸ್ಸು ಇನ್ನೇನು ಹೊರಡಬೇಕು ಎನ್ನುವಾಗ ಆ ಕೂಸು ಬಸ್ಸಿನ ಆ ಸದ್ದಿಗೆ ಉಧ್ವಿಗ್ನಗೊಂಡು ತಾಯಿಯ ಕೈಯಿಂದ ಜಾರಿ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ವಡೆಯ ಬಾಂಡಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಕರಕಲಾಗಿ ಹೋಯಿತು.

ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ನನ್ನ ತಂದೆಯೂ ಹೇಳಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ಅದು ಅವರ ಯೌವನದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು..

ನಾವು ಏಳನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ಇತಿಹಾಸ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಟೀಚರೊಬ್ಬರು ದಿನಾ ಮಡಿಕೇರಿಯಿಂದ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದವರು ‘ಇವತ್ತು ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಲ್ಲಿ ಏನಾಯ್ತು ಗೊತ್ತಾ ಮಕ್ಕಳೇ’ ಎಂದು ಇದೇ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದರು.

kaadu-maavina-marada-getu.jpgಎಲ್ಲ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲೂ ನಡೆದಿರುವ ಕೈಕೂಸೊಂದು ವಡೆಯ ಬಾಂಡಲಿಯಲ್ಲಿ ಕರಕಲಾದ ಇದೇ ಕಥೆ!

ನಾನು ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳಿದೆ.

‘ಅಯ್ಯೋ ಅದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವಾ?

ಆ ಹಿರಿಯರು ತುಂಬ ಸಹಜವಾಗಿ ನಕ್ಕರು.

‘ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲೂ ಈ ಆಧುನಿಕ್ಕೋತ್ತರ ಯುಗದಲ್ಲೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಾಲದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ಇಂತಹದೊಂದು ಜೀವಂತ ಸುಟ್ಟ ಘಟನೆ ನಡೆದಿರುತ್ತದೆ.ಅದು ಮಗುವಾಗಿರಬಹುದು, ತಾಯಿಯಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಒಂದು ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿಯಾಗಿರಬಹುದು.ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡಿ.ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಏನೋ ಕೆಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಬಂದು ಎದ್ದು ನೋಡಿದಾಗ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಬಚ್ಚಲ ಒಲೆಯ ಮುಂದೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಸುಟ್ಟು ಕರಕಲಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು’

‘ಜನ ಏನೇನೋ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.ನಾನೇ ಅವಳನ್ನು ಒಲೆಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟೆ ಅಂತಲೂ ಬೇಕಾದರೆ ಅನ್ನಬಹುದು.ಜನರಿಗೇನು.ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.ಅಂತಹದೇ ಒಂದು ಕಥೆ ವಡೆಬಾಂಡಲಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಒಂದು ಮಗುವಿನ ಕಥೆ.ನಿಮಗೇನಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಯಿತಾ?’ ಹಿರಿಯರು ಜೋರಾಗಿ ಕಿರುಚಿಕೊಂಡರು.

1009733_10151561675508246_169725674_nಅವರು ಈ ಸಲ ಗಹಗಹಿಸಿ ನಗಲೂ ಇಲ್ಲ.ಚಿವುಟಲೂ ಬರಲಿಲ್ಲ.ಯಾಕೋ ಅವರು ತುಂಬ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಹೋದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

24 February 2013

(Photos by the author)

 

 

Advertisements