ಎರಡು ಪುಟಾಣಿ ಕವಿತೆಗಳು

೧- –

ಇನ್ನು ಯಾವತ್ತು….. ..

ಇನ್ನು ಯಾವತ್ತು ಆ ಕಾರುಣ್ಯ ಮತ್ತೆ

ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದು?

ಯಾವತ್ತು ಇನ್ನು ಆ ಬರವು

ಒನಪಿಲ್ಲದೆಯೇ ಯಾವ ವಾಸನೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ

ಮಂತ್ರ ಮುಗ್ಧ ಗೊಳಿಸುವುದು ಬರಿಯ ಕೇವಲ

ಒಂದು ಅಂಗುಲ ನಗೆಯಿಂದಲೆಯೇ ಯಾವತ್ತು

ನಾನು ನನ್ನ ನಖಗಳ ಮರೆತು ಮುಳುಗುವ ಜಗವ

ನೋಡುವುದು ಇನ್ನು ಯಾವತ್ತು

ಆ ಕಾರುಣ್ಯ ಮರಳಿ ಬರುವುದು?

-೨-

ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ

ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ

ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಪದಗಳು ಮಾತನಾಡುವುದು

ಮತ್ತು ಮಾತುಗಳು ಅಡಗಲು ಹವಣಿಸುವುದು.

ಕಳೆದದ್ದು ಇರುವುದು ಮತ್ತು ನಡೆಯಲಿರುವುದು

ಸನ್ನೆಗಳಲಿ ಅರಿವಾಗುವುದು.

ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲಇದು ಯಾವುದೂ.

ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಒಂದು ಒದ್ದೆಯ ಹಿಮದ ಮಣಿಯ

ಗಾಳಿ ಆಡಲುನಾಚುವ, ಘನ ಗಂಬೀರ ಕಡಲೂ ನಗುವ

ನಾವು ಒಮ್ಮೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಂತಹ ಜಾರುವ ಜಾಗ,

ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲಇದು ಯಾವುದೂ…..

 (ಚಿತ್ರಗಳು:ಚರಿತಾ)        

7 thoughts on “ಎರಡು ಪುಟಾಣಿ ಕವಿತೆಗಳು

  1. ನಿಜ, ನಮ್ಮನ್ನು “ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾರುಣ್ಯ” ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇದ್ದಾಗ ಗುರುತಿಸಲಾಗದೆ ಮತ್ತೆ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತೇವಲ್ಲ, ಅದೇ ಜೀವನ ಅಂತನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

    ಮೌನದ ಗಾಂಭೀರ್ಯ ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾಗಿದೆ.

  2. ಪ್ರಿಯ ರಶೀದ್,

    ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಂಗುಲ ನಗೆಯಿಂದಲೆಯೇ ಮಂತ್ರ ಮುಗ್ಧ ..
    ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಓದಿದ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ನಿರೀಕ್ಷೆ..

    ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ.. ಮಾತಾಡದೆ ಆಡಿ, ಜಾಗವಿರದೆ ಅನುಭವಿಸಿ..
    ಜಾಣ ಬಯಕೆಯ ಆರ್ದ್ರ ರೂಪವೇ.. ಬರೆಯದೆ ಹೇಗೆ ಇರಲಿ? 😉
    ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಬರೆಯಲಿ..? 😦
    ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ.

  3. ರಶೀದ್ ಸರ್,
    ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದ್ದೀರಿ – ಕಥೆ ಬರೆಯುವವರೂ, ಕಲಾವಿದರೂ, ಕವಿಗಳೂ,ಚಿತ್ರ ತೆಗೆಯುವವರೂ,ಸಂಗೀತಗಾರರೂ – ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾದರೆ ಏನೆಲ್ಲಾ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು! ಅಂತ.

    ಚರಿತಾ,
    ಕವನದ ಹಿಂದಿನ ಭಾವ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಚೆಂದದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದು ಕೆಲವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ… ಆ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ನೀವು, You are gifted. Keep going.

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  ಬದಲಿಸಿ )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  ಬದಲಿಸಿ )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  ಬದಲಿಸಿ )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  ಬದಲಿಸಿ )

Connecting to %s