ಒಂದು ಸ್ವಂತ ಪದ್ಯ

drg-1.jpg

 

ನಿನ್ನ ಬೆವರಿಕೊಂಡಿರಬಹುದಾದ ಎದೆ

ಮತ್ತು  ನಿನ್ನ ಕಾಲ ಬೆರಳ ಉಗುರಲ್ಲಿ ಕಡಲಿನ ಮರಳು

ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮುಂಗುರುಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಹಕ್ಕಿಯ ಗರಿ

ನೀನೇ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಪರಚಿಕೊಂಡಿರುವ ನಿನ್ನ ಬೆನ್ನ ಗೀರು

ಮತ್ತು ಇದು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣನಲ್ಲನೆಂಬ ನನ್ನ ಕೊರಗು.

 

ನಿನ್ನ ಎಚ್ಚ್ರರದ ಉದಾಸೀನ, ಮೈಮುರಿದುಕೊಳ್ಳುವ ನಿನ್ನ ಬೆನ್ನ ಬೆರಳ  ಲಾಸ್ಯ,

ಮತ್ತು ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೇ ಬಿಟ್ಟು  ಹಿಂದಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ನಿನ್ನ ಔಧಾರ್ಯ ಮತ್ತು   

ನನ್ನ ಮುಡಿಯಲ್ಲಿ ಬೆರಳಿಟ್ಟು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿಸಬಹುದೆನ್ನುವ

ನಿನ್ನ ಮರುಳು ಧೈರ್ಯ!                       

ನಾನು ಏನೋ ತೊದಲುವೆನು, ಮತ್ತೆ ನಿದ್ದೆ ಹೋಗುವೆನು

ಎಲ್ಲವನು ಕಂಡು ಇಲ್ಲವಾಗುವೆನು

ಇರುವುದೇ ಎಲ್ಲವು ಎಂದು ಮುಟ್ಟಿ ನೋಡುವೆನು

ನಿನ್ನ ದೂರ ಕಳಿಸಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದು….

[ಚಿತ್ರ:ಚರಿತಾ]

4 Comments

  1. Rachana
    Posted Sunday July 1, 2007 at 10:35 am | Permalink

    hmm..true,power cut aagade nimage nidde haege bandeethu blog boss…:)

  2. Posted ಸೋಮವಾರ July 2, 2007 at 3:10 pm | Permalink

    power cut ಆದ್ರೂ notebook (laptop) ಇದೆ – so, Rasheed is non-stop, virtually. :)

  3. gnmohan
    Posted ಸೋಮವಾರ July 2, 2007 at 5:13 pm | Permalink

    edeyannu yaake yeda endu kanisiddeeya
    ede edeyaage irali maaraaya..

  4. Posted Tuesday July 3, 2007 at 12:58 pm | Permalink

    ಪ್ರಿಯ ರಶೀದ್,

    ..ನಿನ್ನ ಎಚ್ಚ್ರರದ ಉದಾಸೀನ,
    ..ನಿನ್ನ ಮರುಳು ಧೈರ್ಯ!
    ..ಇರುವುದೇ ಎಲ್ಲವು ಎಂದು ಮುಟ್ಟಿ ನೋಡುವೆನು…

    ನಿಮ್ಮ ಕವಿತೆಗಳು ನನಗೆ ಗಝಲ್ ಕೇಳಿದ ಅನುಭವ ಕೊಡುತ್ತವೆ.ಕವಿಯ/ಹಾಡುವವನ ದುಃಖ – ನನ್ನದಲ್ಲದ್ದು ಮತ್ತು ಕವಿಯ ಸ್ವಂತದ್ದು -ನನ್ನದೇ ಆದಂತೆ ಅನಿಸಿ ಮನಸು ತೋಯ್ದು ಬಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.


Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *
*
*